O manipulacjach, które nie uratują małżeństwa

Od dawna pracuję jako psycholog i zwykle przychodzą do mnie osoby młode, rzadziej dojrzałe kobiety, które są zamężne od ponad 15 lat. Często słyszę od nich, że ich mężowie piją, chodzą gdzieś z kolegami i tak dalej. Moim zadaniem w takiej sytuacji jest pomóc kobiecie pokochać siebie i uwierzyć w siebie. Jednak nie zawsze po to do mnie przychodzą.

Pewnego dnia przyszła do mnie wyjątkowo zdesperowana kobieta, całkowicie niezadowolona ze swojego związku. Powiedziała, że matka doradziła jej, żeby wystraszyła męża – spakowała się i go zostawiła. Mąż sam sobie nie poradzi, nie wyżywi i zacznie ją doceniać. Jedyną rzeczą, jaką robił jej mąż, było granie w gry komputerowe, więc nawet nie zauważył, że żona odeszła. Dopiero kiedy posiedział sam w domu przez trzy dni, zaczął dzwonić, prosząc ją o powrót.

Kiedyś przyszła do mnie inna kobieta i powiedziała, że ​​chce postraszyć męża rozwodem. Radziłam jej, żeby tego nie robił, ale była zdecydowana. Miesiąc później przyszła szczęśliwa – jej mąż się zmienił. Już nie pije, pomaga w domu, wszystko się poprawiło. Ale po dwóch miesiącach wróciła zapłakana  – znów stał się tym, kim był wcześniej, nie chce nic robić, nie szanuje jej.

Próbowałam rozwinąć w tych kobietach miłość do siebie, ale na próżno. One same tego nie chcą.

Przyszła kiedyś jeszcze inna kobieta i poprosiła mnie o radę: lepiej to jego wyrzucić, czy samej się wyprowadzić? Podczas sesji podjęła decyzję, że powinna sama odejść. A w następnym tygodniu przyszła i powiedziała, że ​​moje sesje są niepotrzebne, bo mąż powiedział jej, że może nie wracać do domu.

Nie rozumie, jak to się mogło stać, chciała, żeby się zmienił, a nie żeby się z nią rozstał. Siedzi i płacze, mówi, że go kocha, a jego to nie obchodzi.

Drogie panie, jeżeli chcecie być kochane, najpierw pokochajcie siebie. Jeśli chcecie szacunku, to najpierw wy musicie siebie szanować.

Co sądzicie o takich manipulacjach z rozwodami i fałszywymi rozstaniami, żeby “naprawić” swojego męża i związek?