Ciekawostki
Sąsiedzkie atrakcje
Mieszkam w dziesięciopiętrowym bloku na szóstym piętrze. Oczywiście zdarzają się różne problemy, najczęściej winda nie działa. Już się przyzwyczaiłam do chodzenia po schodach w tę i z powrotem, ale nie mogę przyzwyczaić się do sąsiadów. A nawet nie chcę…
W naszym bloku na każdym piętrze znajduje się po sześć mieszkań, wszystkie trzypokojowe i miejsca jest dużo. Mieszkam tu dopiero od czterech lat, chociaż sam budynek jest już dość stary i są ludzie, którzy kupili tu mieszkanie na samym początku, lata temu.
Wszyscy sąsiedzi są sympatyczni, witamy się ze sobą, chwilę porozmawiamy, nigdy nie ma awantur ani krzyków. Nie uwierzycie, ale w moim bloku nie ma nawet tych starszych pań, które zawsze siedzą na ławce i wszystko o każdym wiedzą!
Ale całą tę sielankę zrujnowali lokatorzy spod 42. Mieszka tam bardzo duża rodzina. Tak naprawdę nikt z nas, sąsiadów, nie wie dokładnie, ilu ich tam jest. Często widać dwie siostry bliźniaczki w wieku 35-40 lat z 6-7 dzieci każda, poza tym chyba babcię i czasami mężów. No i, oczywiście, jest jeszcze pies, husky.
Ale liczba osób nie jest taka ważna. Nie dają wytchnienia żadnemu z sąsiadów, zwłaszcza na swoim i na sąsiednich piętrach.
Jedna z tych bliźniaczek rozpowiadała, że ma dzieci jednego ze swoich braci. A ta druga co roku jest w ciąży…
Ciągle chodzą po wszystkich sąsiadach i z krzykiem „proszą” o pieniądze na leczenie, bo ich dzieci nie czują się dobrze psychicznie, a oprócz tego mają też fizyczne wady.
Jeżeli nie da się im pieniędzy, to potrafią wylać człowiekowi pod drzwi jakieś pomyje, zupę albo resztki jedzenia po psie.
Wszyscy w bloku wiedzą, że pod oknami ich mieszkania nie należy przechodzić zbyt blisko, a do klatki to najlepiej jak najszybciej przebiec. Bo w każdej chwili może coś ci zlecieć na głowę, czasem cebula, a czasem łupiny z arbuza.
Kiedy winda nie działa, wszyscy już wiedzą, że na wszelki wypadek trzeba mieć przy sobie jakiś gaz dla samoobrony. I najlepiej nie chodzić samemu, to przerażające.
A jak ja się boję, wiedząc, że ci ludzie mieszkają dosłownie dwa metry ode mnie – słyszę wszystkie krzyki z ich mieszkania, dzień i noc. A ich pies do kompletu też ciągle szczeka. Raz rozpalili ognisko (niewielkie, ale jednak) tuż przy wejściu do windy. Razem z sąsiadami szybko je ugasiliśmy, ale jesteśmy już zmęczeni znoszeniem tych wygłupów!
Jeżeli wejdzie się do windy po ich dzieciach, to wszystko jest oblane moczem. Lista ich „żartów” jest nieskończona.
Ile skarg zostało już napisanych do spółdzielni, ale nikt z tym nic nie robi, bo moi nieszczęśni sąsiedzi to osoby niepełnosprawne. Nikt z lokatorów nie wie, co z tym zrobić, jak się z nimi dogadać?
Bycie z półidiotą niższym od mojego stopnia. Z takimi nie da się żyć i pozwalać im się rozmnażać. Dumnie kobieta przyjęła moją propozycję.
— Nie. Postanowiliśmy, że lepiej nie przywozić twojej żony i dziecka do tego mieszkania. Nie będziemy długo znosić niedogodności i w efekcie poprosimy was o wyprowadzkę. — A twoja żona potem wszystkim powie, że wyrzuciliśmy was z małym dzieckiem na ulicę.
Miesiąc temu zgodziła się podwieźć tajemniczą staruszkę po opustoszałej drodze w najgłębszą puszczę. A potem rozległ się stuk w drzwi.
Po co mi być opiekunką dla dziadka? Co mi dasz? Mieszkanie? Samochód? – tak odpowiedziała 24‑letnia dziewczyna na moje zaręczyny. Andrzej, 43
«Babciu, proszę przejść do innego działu» — uśmiechnęli się młodzi pracownicy, patrząc na nową współpracownicę. Nie wiedzieli jeszcze, że właśnie kupiłam ich firmę.
«Nie podoba ci się — jedź do domu»: 56‑letni współlokator wyrzucił mnie z domku letniskowego — i w końcu zrozumiałam, kim była w tym związkuZrozumiałam wtedy, że przez lata pełniłam jedynie pasywną rolę, której istnienie zależało od jego kaprysów i brakującej własnej wartości.
«Wyrzuciła mnie z mojego własnego domu!» – krzyknęła teściowa, gdy Katarzyna stanęła w obronie swojego domu i rodzinyKatarzyna, nie dając się zastraszyć, zamknęła drzwi na klucz i zaprosiła wszystkich przyjaciół, by wspólnie udowodnić, że dom to miejsce miłości, a nie walki.
Porzucona lalkaGdy podniosła ją z brudu, lalka nagle otworzyła oczy, a w jej milczeniu słychać było echo dawno zapomnianych szeptów.
— Panie, dziś są urodziny mojej mamy… Chciałem kupić kwiaty, ale nie mam wystarczająco pieniędzy… Kupiłem chłopcu bukiet. A trochę później, gdy przybyłem na grób, zobaczyłem ten bukiet tam.
Jak rozchylać nogi, możesz. A jak wziąć na siebie odpowiedzialność, lepiej zrezygnować z dziecka.
Zofia chciała uczcić jubileusz u nas i zażądała opróżnić mieszkanieKiedy otworzyła drzwi, w progu stanęła grupa przyjaciół z tortem i balonami, gotowa świętować razem z nią.
Czemu nie otwierasz drzwi? – Nie chcę! I nie otworzę.
– Nie będziemy cię wyrzucać na czas święta. Przygotuj nam trzy sypialnie – moje siostry i siostrzenica zostaną na nocleg. Sama zostaniesz w kuchni. – Halino Wasylowo, a co z tym, że jestem jedyną właścicielką tego domu? Mam na to dokumenty. Więc nie próbuj wchodzić – wyciągną cię stąd z policją.
– Nie jesteś nam krewną – rzekła teściowa i przeniosła mięso z talerza synowej z powrotem do garnkaWtedy synowa, z nutą rozpaczy w oczach, podniosła rękę i wyciągnęła z kuchni starą, zakurzoną książkę rodzinnych przepisów, szukając dowodu na swoją prawdziwą przynależność.
– Ania poszła do kuchni! – Usłyszałam od męża – i nie wytrzymałamKiedy otworzyłem drzwi kuchni i zobaczyłem, że Ania przygotowuje gigantyczny pieróg z niespodziewanym nadzieniem, moje serce zamarło ze szoku.
– Nie jesteś nam rodziną – powiedziała teściowa i przeniosła mięso z talerza synowej z powrotem do garnkaSynowa zamarła, patrząc, jak podgrzewane kawałki mięsa ponownie trafiają do wielkiego żeliwnego garnka, a w kuchni zapadła nieprzyjemna cisza.
– Mamo, chcesz oddać nasze mieszkanie bratanowi? A potem przyjść do mnie zamieszkać? Nie pozwolę!
Pani Natalko Stepanowa, nie będę mieszkać z waszym synem, przekażcie mu to – powiedziała Światłana.
Gdy pracowałem, rodzice przenieśli rzeczy moich dzieci na piwnicę, mówiąc: „nasz drugi wnuk powinien mieć lepsze pokoje”.
Druga teściowa…
Bycie z półidiotą niższym od mojego stopnia. Z takimi nie da się żyć i pozwalać im się rozmnażać. Dumnie kobieta przyjęła moją propozycję.
— Nie. Postanowiliśmy, że lepiej nie przywozić twojej żony i dziecka do tego mieszkania. Nie będziemy długo znosić niedogodności i w efekcie poprosimy was o wyprowadzkę. — A twoja żona potem wszystkim powie, że wyrzuciliśmy was z małym dzieckiem na ulicę.
Miesiąc temu zgodziła się podwieźć tajemniczą staruszkę po opustoszałej drodze w najgłębszą puszczę. A potem rozległ się stuk w drzwi.
Po co mi być opiekunką dla dziadka? Co mi dasz? Mieszkanie? Samochód? – tak odpowiedziała 24‑letnia dziewczyna na moje zaręczyny. Andrzej, 43
«Babciu, proszę przejść do innego działu» — uśmiechnęli się młodzi pracownicy, patrząc na nową współpracownicę. Nie wiedzieli jeszcze, że właśnie kupiłam ich firmę.
Zofia chciała uczcić jubileusz u nas i zażądała opróżnić mieszkanieKiedy otworzyła drzwi, w progu stanęła grupa przyjaciół z tortem i balonami, gotowa świętować razem z nią.
Czemu nie otwierasz drzwi? – Nie chcę! I nie otworzę.
– Nie będziemy cię wyrzucać na czas święta. Przygotuj nam trzy sypialnie – moje siostry i siostrzenica zostaną na nocleg. Sama zostaniesz w kuchni. – Halino Wasylowo, a co z tym, że jestem jedyną właścicielką tego domu? Mam na to dokumenty. Więc nie próbuj wchodzić – wyciągną cię stąd z policją.
– Nie jesteś nam krewną – rzekła teściowa i przeniosła mięso z talerza synowej z powrotem do garnkaWtedy synowa, z nutą rozpaczy w oczach, podniosła rękę i wyciągnęła z kuchni starą, zakurzoną książkę rodzinnych przepisów, szukając dowodu na swoją prawdziwą przynależność.
– Ania poszła do kuchni! – Usłyszałam od męża – i nie wytrzymałamKiedy otworzyłem drzwi kuchni i zobaczyłem, że Ania przygotowuje gigantyczny pieróg z niespodziewanym nadzieniem, moje serce zamarło ze szoku.
-
Ciekawostki3 lata agoPrzyszła synowa została u nas na noc. Rano odwiedziła nas moja siostrzenica i okazało się, że ona i narzeczona syna się znają. A następnego dnia przyjechała jego przyszła teściowa razem z córką i urządziły straszną awanturę. Z jakiegoś powodu moja siostrzenica powiedziała synowej, że ja i mój mąż nie będziemy im pomagać po ślubie i jeszcze że chcemy sprzedać samochód naszego syna. W rezultacie ślub się nie odbył
-
Ciekawostki3 lata agoBrat przybiegł wcześnie rano, jak tylko dowiedział się, co zrobili rodzice
-
Rodzina5 lat agoObaj moi synowie są żonaci. Moje synowe diametralnie się od siebie różnią – jedna siedzi z telefonem na kanapie, a druga szykuje jedzenie dla wszystkich. Ilona mieszka z nami i nie chce jej się nic robić. Pewnego dnia nie mogłam się powstrzymać i ją zawstydziłam, mówiąc, że u niej zawsze jest brudno. Teraz nikt w domu ze mną nie rozmawia
-
Historie4 lata ago„To u was można brać prysznic dłużej niż 30 minut?” – usłyszałam od koleżanki, która mieszka w Niemczech