Żona odpoczywa na wychowawczym, a mąż musi harować

Nic nie robiła i niczym się nie przejmowała.

Znowu historia o kobietach na wychowawczym, które siedzą w domu i nic nie robią. A jeszcze narzekają na brak czasu.

Pewien mężczyzna pracował i utrzymywał rodzinę. Należał jednak do tych mężczyzn, którzy nieustannie próbują wbić żonie jakąś szpilkę.

Ciągle dziwiło go jej zmęczenie, nie rozumiał, na co mogła tracić tyle siły. Siedzi w domu, ogląda bajki z dziećmi, a kiedy śpią, pewnie sama też kładzie się spać. To ci dopiero praca. Życie jak w Madrycie.

Nie umiał jednak dostrzec i docenić tego, co najważniejsze. Że dzieci są zawsze szczęśliwe i spokojne. Że są nakarmione, ubrane i wyspacerowane. Poza tym maluchy całkiem dużo wiedzą i potrafią czytać.

Starszy ma zawsze odrobione i sprawdzone lekcje. Co prawda, samodzielnie nie umiał tego jeszcze zrobić. Ale to drobiazg.

Wszędzie jest zawsze czysto. Ale czy da się to zauważyć, jak sam tylko śmiecisz dookoła? I nawet nie wyniesiesz tych śmieci z domu?

Zawsze ugotowane. Lodówka pełna jedzenia. Ale to normalne. Po to się żenił, żeby nie chodzić głodnym. Czyste i wyprasowane ubrania też zawsze czekały na niego, przygotowane na wieszaku.

Ale nic nie robiła i niczym się nie przejmowała.

Tyle, że w kuchni nigdy nie było brudnych ani mokrych naczyń. Prawdopodobnie same się myły i wycierały po tym, jak mężczyzna zjadł kolację i wrzucił wszystko do zlewu.

Okna też wymyte nie tylko od wielkiego dzwonu, jak to się dzieje? To go nie interesuje. Świąteczne potrawy i torty na wszystkie okazje również zjawiają się jakoś same z siebie.

A ona nigdy nic nie robiła i niczym się nie przejmowała. Chyba można sobie znaleźć jakąś pracę, jak jest się zwykłą gospodynią domową? Ale ona woli sobie poleniuchować.

A biedny mężczyzna haruje  dniami i nocami. Jako kierowca. Cały dzień siedzi za kierownicą i jeździ po mieście. Jak jest gorąco, ma klimatyzację, jak zimno – ogrzewanie. No i tak pracuje. Strasznie jest zmęczony. Często narzeka, że ​​jego praca jest najtrudniejszą rzeczą, jaka może się trafić w życiu.

No, a żonie się poszczęściło. Sam też posiedziałby na wychowawczym. Nie martwiłby się o pieniądze.

Ale, niestety, nie może. Bo musi utrzymać dzieci. A ona nic nie robi i niczym się nie przejmuje.

Życie, jak w bajce.