Sąsiad (51 lat) od 12 lat mieszka sam. Wczoraj zapytałem go: „Dlaczego nie szukasz partnerki?”. Podał mi 6 powodów. Zrozumiałem, że ma rację

Sąsiad (51 lat) mieszka sam od 12 lat. Wczoraj zapytał: Dlaczego nie szukasz kobiety? Wyjaśnił sześć powodów. Zrozumiałem, że ma rację

Wczoraj zaniosłem się do sąsiada, Jerzego, bo potrzebowałem pożyczyć wiertarkę. Otworzył drzwi w ciemnogranatowych dresach i wyciągniętej koszulce:

Wchodź, właśnie kończę kolację.
W wszedłem. W mieszkaniu pachniało pieczonym kurczakiem, wszędzie było nieskazitelnie czysto, na stole laptop i kieliszek czerwonego wina.

Jerzy ma pięćdziesiąt jeden lat. Rozwiedziony dwanaście lat temu. Żyje sam. Pracuje jako inżynier, zarabia siedem tysięcy złotych.

Znam go od pięciu lat, od czasu przeprowadzki do tego bloku. Nie widziałem u niego nigdy żadnej kobiety, nawet w odwiedzinach.

Oddał mi wiertarkę, nalał whisky:

Usiądź, skoro wpadłeś. Dawno cię nie było.
Usiedliśmy w kuchni. Wypiliśmy po kieliszku.

Zapytałem:

Jerzy, czemu mieszkasz sam? Nie szukasz kobiety?
Uśmiechnął się pod nosem:

Nie szukam specjalnie. Wiesz, Krzysiek, dwunasty rok jestem sam. I chyba już tak lepiej.
Dlaczego?
Nalał jeszcze do szklanki. Oparł się na krześle:

Opowiem ci sześć powodów. Konkretne, wypracowane na własnej skórze.
Pierwszy powód ryzyko finansowego upadku po rozwodzie
Jerzy zaczął:

Rozwiodłem się dwanaście lat temu. Z Ewą byłem osiemnaście lat. Mamy córkę, teraz ma dwadzieścia osiem lat, mieszka sama.
Wziął łyk:

Rozwód przez jej zdradę. Nakryłem ją z kolegą z pracy. Pozew, sąd…
I jak?
Sąd kazał podzielić mieszkanie na pół. Choć większość rat kredytu spłacałem ja. Sprzedaliśmy mieszkanie, podzieliliśmy pieniądze, ja kupiłem tę kawalerkę.
Popatrzył na mnie z rezygnacją:

Krzysiek, przez jej zdradę straciłem połowę majątku. Prawo i tyle. Ty harujesz, płacisz raty, a ona cię zdradza i dostaje pół.
No ale taki jest rozwód…
Właśnie! I powiedz, po co znów ryzykować? Spotkam kobietę, zamieszkamy, po trzech latach ślub, wspólne zakupy coś nowego, samochód, rower. Potem powie dość, odchodzę. Po co mi to ryzyko?
Milczałem. Mówił dalej.

Drugi powód kobiety nie wspierają marzeń
Wiesz, Krzysiek, mam marzenie. Chcę kupić stary motocykl. Odrestaurować. Jeździć w weekendy.
Fajny pomysł.
Już rok odkładam pieniądze. Jeszcze trochę i kupię Junaka z lat siedemdziesiątych. Sam go rozłożę i poskładam.
Zapił whisky wodą:

Gdy byłem w związku, też miałem marzenia. Chciałem nauczyć się grać na gitarze. Kupiłem, zapisałem się na lekcje. Ewa mówiła: Na co ci to? Ty już nie jesteś nastolatkiem. Przestałem. Chciałem pojechać kajakiem po Mazurach. Ona: Żartujesz? Kredyt do spłaty, a tobie się zachciało dzieciństwa. Nie pojechałem.
Spojrzał przez okno:

Kobiety nie rozumieją męskich marzeń. Uważają, że są dziecinne. Teraz robię, co chcę. Kupię motocykl nikt nie powie, że jestem wariatem.
Trzeci powód wygórowane wymagania kobiet
Jerzy mówił dalej:

Trzy lata temu spróbowałem portalu randkowego. Opisałem siebie: wiek, praca, pensja, pasje.
I jak?
Pisałem z kilkoma. Jedna, Małgorzata, czterdzieści sześć lat, administratorka salonu kosmetycznego. Zarabia trzy tysiące. Napisała: Ciekawy pan, ale szukam kogoś, kto zarabia minimum dziesięć tysięcy miesięcznie.
Zaśmiał się:

Spytałem: A pani ile zarabia? Obraziła się, zablokowała mnie.
Naprawdę?
Naprawdę. Krzysiek, większość Polek uważa się za królowe. Zarabia trzy-cztery tysiące, mieszkają w wynajętych mieszkaniach, wymagają faceta z autem, własnym M, z pensją dwadzieścia tysięcy. A oferują tylko bycie kobietą.
Dopił whisky:

Zarabiam siedem tysięcy, mieszkam u siebie, auto stoi pod blokiem. Dla wielu kobiet nawet nie istnieję, bo nie jestem milionerem. Po co mam szukać tam, gdzie nie jestem doceniany?
Czwarty powód nieumiejętność prowadzenia domu
Zapytałem:

A nie brakuje ci domowego ciepła, obiadu, obecności?
Jerzy zaśmiał się:

Krzysiek, rozejrzyj się. Porządek? Porządek. Sam sprzątam raz w tygodniu, godzina roboty. Gotuję? Gotuję. Dzisiaj kurczak z warzywami, pół godziny roboty. Pranie? Pralka pierze!
Wstał, wskazał kuchnię:

Nie potrzebuję kogoś do ogarniania codzienności. Radzę sobie. Wiesz, ile kobiet dziś nie umie gotować? Połowa. Zamawiają delivery, jedzą mrożonki.
Są porządne gospodynie
Są. Rzadko. Ale po co mi taka, która za domowe obiady wymaga, żebym ją utrzymywał jak księżniczkę? Sam wolę gotować.
Piąty powód strach przed manipulacją i kłamstwem
Jerzy dolał whisky sobie i mnie.

Krzysiek, po rozwodzie spotykałem się z dwiema kobietami. Krótko. Obie kłamały.
Jak?
Pierwsza, Grażyna, zarzekała się, że jest rozwódką. Miesiąc minął, wyszło, że żyje z mężem, tylko szuka lepszego sponsora.
Wziął łyk:

Druga, Joanna, mówiła, że dzieci nie ma. Po dwóch miesiącach przyznała, że dwójka nastolatków. Nie wspomniała na początku, żebym nie uciekł.
Ostre…
No właśnie. Zmęczyłem się kłamstwem. Kobiety kłamią bez wyrzutów. Twierdzą, że to nic złego. Potem dziwią się, że panowie nie ufają.
Szósty powód kara za inicjatywę
Jerzy rozsiadł się wygodniej na krześle:

Rok temu ostatni raz próbowałem zaczepić kobietę. W Empiku, w dziale literatury. Fajna, około czterdziestki.
I?
Zagadałem: Dzień dobry, widzę, że wybiera pani klasykę, mogę coś polecić. Spojrzała jak na dziwaka. Zimno: Poradzę sobie. Odwróciła się i odeszła.
Uśmiechnął się z goryczą:

Krzysiek, jakikolwiek ruch ze strony faceta to teraz molestowanie. Odezwiesz się w sklepie psychol. Napiszesz na Messengerze wariat. Zaprosisz na kawę wyłudzacz.
Ale chyba nie wszystkie są takie
Nie wszystkie. Ale większość. Nie mam już siły na odmowy i lodowaty wzrok. Teraz czekam: jak kobieta chce, sama się odezwie. Nie będę się ośmieszał.
Dlaczego się zastanowiłem i co zrozumiałem
Jerzy dopił whisky i spojrzał na mnie:

Krzysiek, nie twierdzę, że wszystkie kobiety są złe. Są dobre, ale znaleźć taką jest jak szukanie igły w stogu siana. A cena pomyłki: stracone nerwy, czas i pieniądze.
Wstał:

Mam pięćdziesiąt jeden lat. Dobrą pracę. Mieszkanie. Auto. Hobby. Przyjaciół. Samotność nie boli. Po co miałbym to ryzykować dla związku, który prawie na pewno zakończy się klęską?
Wróciłem do mieszkania. Ległem do łóżka. Jeszcze długo rozważałem jego słowa.

Mam czterdzieści dziewięć lat. Od dwudziestu trzech lat jestem mężem. U nas dobrze się układa. Ale gdybym został sam… zrobiłbym tak samo?

Pewnie tak.

Czy Jerzy ma rację, że żyje sam od 12 lat i trzyma się swojego spokoju przez strach przed stratą, czy może po prostu boi się nowego związku?

Czy rzeczywiście polski rozwód niszczy finansowo mężczyznę, nawet jeśli żona zdradzi, czy to mocno przesadzone?

Czy mężczyzna po pięćdziesiątce powinien rezygnować z relacji, bo cena błędu jest za wysoka, czy to czysty egoizm i lęk?

Czy kobiety naprawdę nie wspierają męskich marzeń, czy to raczej panowie źle wybierają?