Sąsiad (51 lat) od 12 lat mieszka sam. Wczoraj zapytałem — dlaczego nie szuka partnerki? Wyjaśnił 6 powodów. Teraz rozumiem, że ma rację

Sąsiad (51 lat) mieszka sam od 12 lat. Wczoraj zapytałem dlaczego nie szukasz kobiety? Odpowiedział 6 powodów. Zrozumiałem, że ma rację

Pamiętam ten wieczór sprzed paru lat, kiedy poszedłem do sąsiada Wojciecha pożyczyć wiertarkę. Otworzył drzwi w dresowych spodniach i podkoszulku.

Wejdź, właśnie zjadłem kolację.
Wszedłem. W mieszkaniu panował porządek, a po kuchni unosił się zapach pieczonego kurczaka. Na stole stał laptop, obok kieliszek czerwonego wina.

Wojtek miał wtedy pięćdziesiąt jeden lat. Od dwunastu lat był rozwiedziony i mieszkał sam. Pracował jako inżynier i zarabiał siedem tysięcy złotych.

Znam go od pięciu lat, odkąd zamieszkałem w tym bloku. Ani razu nie widziałem u niego żadnej kobiety, nawet w odwiedzinach.

Oddał mi wiertarkę i nalał po szklance whisky.

Usiądź, dawno się nie widzieliśmy.

Usiedliśmy w kuchni, trochę pogadaliśmy.

Zapytałem:

Wojtek, czemu mieszkasz sam? Nie szukasz nikogo?
Uśmiechnął się lekko:

Celowo nie szukam. Wiesz, Andrzeju, przez 12 lat życia w pojedynkę zrozumiałem, że tak jest mi lepiej.
Dlaczego?
Nalał jeszcze i rozsiadł się wygodniej.

Opowiem ci. Sześć konkretnych powodów każdy wypracowany na własnej skórze.
Powód pierwszy ryzyko bankructwa przy rozwodzie

Wojtek zaczął:

Rozwiodłem się dwanaście lat temu. Z Ewą byłem żonaty osiemnaście lat. Mamy córkę. Teraz ma dwadzieścia osiem, mieszka oddzielnie.
Wziął łyk:

Rozwód był przez jej zdradę. Przyłapałem ją z kolegą z pracy. Wniosłem pozew.
I co wtedy?
Sąd podzielił mieszkanie po połowie, choć spłacałem większość kredytu hipotecznego. Sprzedaliśmy je, pieniądze rozdzieliliśmy i z tego kupiłem to jednopokojowe.
Popatrzył na mnie z powagą:

Andrzeju, przez jej zdradę straciłem połowę majątku. Takie prawo zainwestowałem, płaciłem, a ona dostała połowę, mimo zdrady.
No, taki jest rozwód
No właśnie. Teraz wyobraź sobie spotkam kobietę, zamieszkamy razem, po kilku latach ślub, kupno samochodu i wspólne oszczędności. A potem ona postanowi odejść. Po co miałbym znowu ryzykować?
Zamilkłem. Wojtek mówił dalej.

Powód drugi kobiety nie wspierają marzeń

Wiesz, Andrzeju, mam swoje marzenie. Chcę kupić stary motocykl, odnowić go i jeździć w weekendy.
Fajne marzenie.
Prawda? Odkładam już pieniądze. Za pół roku kupię Junaka z lat 70. Sam go zrobię.
Zapił whisky wodą.

Kiedy byłem żonaty, też miałem marzenia. Chciałem się nauczyć gry na gitarze kupiłem instrument, zapisałem się na kursy. Ewa: Po co ci to w tym wieku? To nie ty jesteś Niemenem. Rzuciłem. Chciałem pojechać na kajaki na Mazury. Ona: Osobiście za to płacić nie będziemy, mamy kredyt! Nie pojechałem.
Popatrzył przez okno.

Kobiety nie traktują męskich marzeń poważnie. Dla nich to dziecinada. Teraz jestem sam i robię, co chcę. Kupię motocykl nikt mi nie powie, że zwariowałem.
Powód trzeci zawyżona samoocena kobiet

Wojtek kontynuował:

Trzy lata temu próbowałem portali randkowych. Założyłem profil wiek, praca, zarobki, zainteresowania.
I jak?
Pisałem z kilkoma paniami. Jedna Grażyna, lat czterdzieści sześć, pracuje jako recepcjonistka, zarabia trzy tysiące. Napisała mi: Jest pan interesujący, ale szukam kogoś z dochodem minimum dziesięć tysięcy.
Roześmiał się gorzko:

Odpisałem: A pani ile zarabia? Obraziła się i zablokowała rozmowę.
Serio?
Tak. Większość dzisiejszych kobiet uważa się za księżniczki. Mają 3-4 tysiące, mieszkają kątem, ale chcą faceta z mieszkaniem, samochodem i pięciocyfrową wypłatą. I co od siebie? Tylko swoją kobiecość
Dopił whisky.

Zarabiam siedem tysięcy, mam własne mieszkanie, samochód ale dla wielu kobiet jestem nieudacznikiem, bo nie liczba zer się liczy. Po co mi znajomość z kimś, kto mnie nie docenia?
Powód czwarty nie potrafią prowadzić domu

Zapytałem:

A nie brakuje ci domowego ciepła? Dobrej kuchni?
Wojtek się roześmiał:

Andrzeju, rozejrzyj się. Jest czysto? Jest. Sprzątam raz w tygodniu. Godzina roboty. Gotuję sam dziś był kurczak z warzywami. Pół godziny i gotowe. Pranie? Pralka wszystko robi, tylko nastawiam.
Wstał i wskazał na kuchnię.

Walizki i torby podróżne

Nie potrzebuję kobiety do prowadzenia domu. Sam ogarniam. Wiesz, ile dzisiejszych pań nie umie gotować? Połowa. Zamawia jedzenie albo żyje na gotowych daniach.
Ale są przecież gospodynie
Są. Rzadko. Ale po co mi taka, która potem żąda, bym ją utrzymywał? Wolę sam sobie gotować.
Powód piąty lęk przed manipulacją i kłamstwem

Wojtek ponownie nalał whisky sobie i mnie.

Po rozwodzie spotykałem się z dwiema kobietami. Krótko. Obie kłamały.
Jak?
Pierwsza, Danuta, mówiła, że jest rozwiedziona. Spotykaliśmy się miesiąc. Później przypadkiem dowiedziałem się, że ma męża. Po prostu szukała kogoś na boku, bo mąż mało zarabiał.
Łyk whisky.

Druga, Barbara, przekonywała, że nie ma dzieci. Po dwóch miesiącach wyszło na jaw dwójka. Ukrywała przede mną specjalnie, by mnie nie zniechęcić.
To już przesada
No właśnie. Mam dość kłamstw. Kobietom łatwo przychodzi zatajać prawdę, byle tylko złapać faceta. A potem się dziwią, że nie ufamy.
Powód szósty karanie za inicjatywę

Wojtek oparł się o krzesło.

Ostatni raz próbowałem nawiązać znajomość rok temu, w księgarni. Kobieta, może ze czterdzieści pięć lat, wybierała klasykę.
I?
Podszedłem: Dzień dobry, widzę, że lubi pani dobrą literaturę. Mogę coś polecić. Popatrzyła jak na wariata, odparła chłodno: Dziękuję, poradzę sobie sama. I odeszła.
Uśmiechnął się krzywo.

Teraz każda inicjatywa faceta jest odbierana jak natarczywość. Podszedłeś dziwak, napisałeś prześladowca, zaprosiłeś na kawę interesowny.
Ale nie wszystkie takie są
Oczywiście, że nie. Ale większość. Mam dość tych odmów i obojętnych spojrzeń. Teraz już nie wyjdę z inicjatywą. Jeśli kobieta chce, niech się postara. Ja się nie będę prosił.
Refleksja i co zrozumiałem

Wojtek dopił whisky i spojrzał na mnie.

Andrzeju, nie twierdzę, że wszystkie kobiety są złe. Dobre się znajdą, ale to jak szukanie igły w stogu siana. Za błąd płacisz wszystkim pieniędzmi, nerwami, latami życia.
Wstał.

Mam pięćdziesiąt jeden lat. Dobrą pracę, własne mieszkanie, samochód, pasje i przyjaciół. Samotność przynosi mi spokój. Po co miałbym to wszystko ryzykować dla relacji, które najpewniej zakończą się rozwodem i stratą?
Wróciłem do siebie, położyłem się i długo rozmyślałem nad jego słowami.

Mam czterdzieści dziewięć lat. Żonaty od dwudziestu trzech. Z żoną nam się układa. Ale gdybym był sam czy postąpiłbym tak jak on?

Chyba tak.

Czy Wojtek miał rację, że przez 12 lat życia samotnie, nie szuka kobiety z obawy przed stratami, czy może to tylko tchórzostwo przed zbliżeniem?

Czy rozwód rzeczywiście rujnuje mężczyzn nawet po niewierności żony, czy to jednak przesada?

Czy w wieku ponad pięćdziesięciu lat warto rezygnować ze związków, bo cena błędu jest zbyt wysoka, czy to już egoizm i lęk przed nowym?

Czy rzeczywiście kobiety nie wspierają męskich marzeń i uważają je za dziecinadę, a może sami mężczyźni źle wybierają?