Nam też by się przydała pomoc

Podzielę się z wami moim bólem, chociaż wiele osób może mnie za to skrytykować.

Niedawno wyszłam za mąż, chcielibyśmy mieszkać osobno, ale nie mamy na to jeszcze pieniędzy. Moglibyśmy coś wynająć, ale to tylko strata pieniędzy i jeszcze trudniej będzie nam odłożyć na coś własnego. Mieszkamy z rodzicami mojego męża.

Sąsiedzi dziwią się, że nadal mieszkamy z rodzicami, bo starszy brat i siostra męża od razu po ślubie zamieszkali osobno. Sąsiadka powiedziała mi, że kiedy siostra mojego Olka wyszła za mąż, rodzice natychmiast sprzedali swój drogi samochód i wspólnie z rodzicami jej męża kupili dzieciom mieszkanie. Teraz mieszkają w mieście.

Kiedy starszy syn się ożenił, on i jego żona dostali wysokie stanowiska w firmie ojca,  odłożyli pieniądze i kupili własny dom.

Ja też mam dobrą pracę, a Olek dobrze zarabia, nie możemy narzekać, ale moim zdaniem to trochę niesprawiedliwe. Rodzice nam w ogóle nie pomagają, jedzenie do domu kupujemy na zmianę, my nawet czasami więcej i lepsze, mimo że nie mamy własnej firmy. Nie chcę być samolubna, nie potrzebuję cudzych pieniędzy, ale nie miałabym też nic przeciwko temu, gdyby nam trochę finansowo pomogli.

To się może komuś wydawać śmieszne, ale ja nie wiem, co robić. To mnie zżera od środka, zaczęliśmy się z mężem coraz częściej kłócić w tej sprawie, rodzice na razie niczego nie podejrzewają. Ale myślę, że dobrze byłoby usiąść i razem o tym porozmawiać, bo to nas martwi. I boję się, że tyle złości przerodzi się w końcu w coś złego. Na razie wciąż szanuję rodziców męża i nie życzę im nic złego.

Co powinnam zrobić? Może ktoś był w podobnej sytuacji? Proszę o radę!