Na wojskowej katedrze wykładała pewna pani doktor.

Na wojskowej katedrze wykłada pewna pani doktor pani Anna Waligóra. Przez całe życie pracowała w szpitalu dziecięcym w Warszawie. Kiedyś opowiedziała zaskakującą historię. Jej własne dzieci przechodziły wszystkie możliwe choroby zakaźne, chociaż ona sama jest lekarzem. W zasadzie non stop łapały jakieś wirusy tak często, że pani Anna już nie wiedziała, jak je leczyć. A przecież jej pociechy Ala i Zosia to bardzo żywe i pogodne dziewczynki.

Pani doktor zawsze bardzo dbała o higienę po powrocie z pracy najpierw brała prysznic, przebierała się, myła dokładnie ręce jednak jej córki łapały akurat te choroby, z którymi ona walczyła na oddziale. I kiedy trafiał się trudniejszy przypadek dzieci natychmiast chorowały. Nie pomagały ani witaminy, ani hartowanie mama-lekarka była już kompletnie zrezygnowana.

Pewnego dnia pani Anna miała wyjątkowo ciężką zmianę dramatyczny przypadek nie dawał o sobie zapomnieć. Bała się wracać do domu, bo była pewna, że zaraz córki znów złapią jakąś infekcję. Zamiast wrócić prosto do domu, kupiła bilet do kina i poszła na nową część Indiany Jonesa. Po seansie, z lekkim wyrzutem sumienia, ale też podekscytowana, wróciła do mieszkania. Ku zaskoczeniu, córki były zdrowe i wciąż pełne energii.

Następnego dnia, zamiast wracać po pracy do domu, poszła z koleżanką na herbatę i domowe ciasteczka. Trochę poplotkowały, pożartowały, śmiechom nie było końca. I znów jej Ala i Zosia nawet nosa nie zakatarzyły!

Od tego momentu pani Anna zaczęła celowo nie wracać prosto po pracy do domu. Choć była wyczerpana, starała się najpierw przespacerować się przez pobliski park, usiąść na ławce przy fontannie, poobserwować kwitnące już bratki i żonkile. Dopiero potem wracała do mieszkania. I jak ręką odjął dzieci przestały chorować.

Tym sposobem pani doktor doszła do wniosku, że nie tylko bakterie i wirusy są winne. Chodziło o to, z jakimi emocjami i myślami wracała do domu. To złe nastawienie przenosiło się na córki tak uznała. I właśnie ta prosta obserwacja okazała się prawdziwa: od tej pory żadna choroba nie rozgościła się w ich mieszkaniu.

Wniosek jest prosty po przykrym dniu w pracy albo trudnych emocjach nie warto od razu wpadać do domu do najbliższych w przygnębieniu. Możemy zupełnie nieświadomie przenieść na nich coś paskudnego, nawet nie mówiąc o szczegółach.

Po stresujących sytuacjach naprawdę dobrze jest na chwilę zmienić otoczenie. Pójść na spacer po parku, obejrzeć ulubiony film, złapać oddech i dopiero potem wrócić do rodziny, przestawiając się na pozytywne myślenie. Jak to działa naukowcy się głowią. Ale każdy w Polsce wie, że krótki spacer wśród zieleni czy dobry seans w kinie potrafi zdziałać cuda. A potem, z nową energią, można wrócić do tych, których kochamy najbardziej.