Kobieta powinna się realizować, a obowiązki domowe trzeba delegować

Po ukończeniu studiów dostałam pracę w prywatnej firmie. Tam poznałam mojego przyszłego męża, Karola. Zakochaliśmy się w sobie od pierwszego wejrzenia. Zaczęliśmy się spotykać i wkrótce wzięliśmy ślub. Od kilku lat jesteśmy zgodnym i dobrym małżeństwem. Ale na samym początku rozbieżność zdań między mną a moją teściową prawie zniszczyła nasz związek.

Chodzi o to, że nie lubię gotować. Po prostu uważam, że kobieta nie powinna spędzać dużo czasu na takich rzeczach, jak sprzątanie, czy stanie przy garach. Powinna studiować, realizować się, rozwijać karierę. A w wolnym czasie aktywnie odpoczywać i podróżować. Dookoła jest tyle interesujących i ekscytujących rzeczy do zrobienia. Karol znał moje podejście do życia jeszcze zanim się pobraliśmy. Zgadzał się z moim punktem widzenia. Ale teściowa nie chciała tego zrozumieć.

Nieporozumienie pojawiło się już na pierwszym spotkaniu z rodzicami mojego przyszłego męża. Ogólnie zostałam dobrze przyjęta. Widać było, że mnie polubili. Na mnie też zrobili wrażenie mądrych, inteligentnych ludzi. Matka Karola nakryła do stołu. Czego tam nie było, i mięsa, i sałatki, i ciasta. Wszystko było bardzo smaczne. Szczególnie pyszne było ciasto czekoladowe. Zastanawiałam się, gdzie zamówili taki przysmak. Matka Karola, pani Krystyna, powiedziała ze zdziwieniem:

– No co ty, Laura, sama to przygotowałam. A ty pieczesz?

– Ledwo potrafię gotować. Nie mam na to czasu, – odpowiedziałam.

– Nie szkodzi. Nauczę cię. Każda kobieta powinna dobrze gotować, – zauważyła pani Krystyna.

Nie mogłam się powstrzymać i jasno wyraziłam swój pogląd na temat obowiązków domowych kobiety. Moja przyszła teściowa była w szoku. Tylko to, że Karol w porę wtrącił się do naszej dyskusji, uratowało sytuację.

Odprowadzając mnie po kolacji do domu, Karol starał się mnie uspokoić. Prosił, żebym nie obrażała się na jego matkę, że to jest dobra i miła kobieta, i nie miała nic złego na myśli. Ona po prostu ma takie poglądy i nie da jej się do niczego innego przekonać.

– I co powinnam zrobić? Nie mogę pozwolić na to, żeby prace domowe zrujnowały wszystkie moje plany, ale nie chcę też żadnych nieporozumień z twoją mamą. To popsuje relacje między nami, – odpowiedziałam.

Po ślubie teściowa próbowała mi udowadniać, że domowe jedzenie jest o wiele zdrowsze, smaczniejsze i znacznie tańsze niż posiłki na zamówienie. I że muszę się nauczyć dobrze gotować. Te ciągłe pouczenia zaczęły mnie irytować. Trzeba było coś zrobić, żeby nie zaprzepaścić spokoju w rodzinie. Kiedyś opowiedziałam o swoich problemach mojej sąsiadce, Julce. Zastanowiła się przez chwilę, po czym powiedziała:

– Pomogę ci.

– Niby jak? – zapytałam.

– Następnym razem, jak będą cię odwiedzali teściowie, pomogę ci przygotować obiad. Uwielbiam gotować, – powiedziała Julka.

Tak właśnie postanowiłyśmy zrobić. Od tego czasu w sytuacjach awaryjnych ratowały mnie obiady sąsiadki. Nieporozumienia z teściową zniknęły. A w rodzinie panuje harmonia i spokój.