Bardzo kochałem moją żonę. Ciężko razem pracowaliśmy, chcieliśmy zapewnić naszej córce dobrą przyszłość. Ale zupełnie zapomniałem o moich rodzicach. Przypomniałem sobie, gdy było mi ciężko. Ale żona nie była z tego zadowolona.

Kiedy ktoś trzeci ingeruje w życie pary, to związek się psuje. Od dzieciństwa byłem samodzielny. Moja mama zawsze dawała mi dużo obowiązków, ale wrodzona odpowiedzialność i chęć odniesienia sukcesu pomagały mi je wypełnić. Jeszcze na uniwersytecie poszedłem do pracy. Sam sobie opłaciłem ostatni rok studiów. Moi rodzice mają oprócz mnie jeszcze dwoje dzieci.

Założyłem rodzinę w wieku 26 lat. Aneta i ja pracowaliśmy razem. Na początku była moją przyjaciółką, a potem między nami zaiskrzyło i od razu się jej oświadczyłem.

Po tym, jak Aneta została moją żoną, wszystko diametralnie się zmieniło. Po pierwsze, przestaliśmy ze sobą rozmawiać tak,jak wcześniej, a po drugie, żona zaczęła naciskać, że natychmiast potrzebujemy własnego mieszkania.

Wkładałem wszystkie siły, żeby zarobić odpowiednią kwotę. To było trudne. Nieruchomości są drogie, a pensje skromne. Aneta też pracowała, ale wszystko wydawała na jedzenie i rozrywki.

Z biegiem czasu wpadłem w ten mój rytm. Spędzałem bardzo dużo czasu w pracy. Mama powtarzała, że za dużo pracuję i że zapomniałem o rodzicach. I to była prawda. Nie było mnie w domu przez ponad pół roku.

Miesiąc później Aneta poinformowała mnie, że ​​jest w ciąży. Czekałem na tę wiadomość. Żona przestała chodzić do pracy. Teraz miała na głowie obowiązki domowe. Ja pracowałem coraz ciężej.

Po urodzeniu dziecka Aneta spędzała z maleństwem bardzo dużo czasu. Całą swoją miłość i troskę dawała Marysi. Byliśmy bardzo szczęśliwymi rodzicami. Ale ja znów zapomniałem o mamie i tacie. Nie widzieliśmy się przez rok. Kiedy w końcu zdecydowałem się do nich pojechać, Aneta się obraziła. Powiedziała, że ​​najpierw powinienem poświęcać swój czas jej i dziecku, a dopiero potem rodzicom. Ale moja mama czuła się bardzo źle, więc i tak do niej pojechałem.

Rodzice przez ten rok bardzo się zmienili. Zestarzeli się i byli już dość słabi. Miałem wobec nich poczucie winy. Zawsze starali się dać mi wszystko, co mogli.

A ja myślałem tylko o tym, żeby się wzbogacić. Po przemiłym spotkaniu z rodzicami, w domu czekała na mnie nie tak miła niespodzianka. Aneta wyprowadziła się do swojej mamy i zabrała ze sobą dziecko. Była obrażona, że ​​raz w roku zdecydowałem się jechać do rodziny. To było bez sensu.

Wtedy zacząłem się zastanawiać, czy wszystko w życiu robię dobrze. Dużo nad tym myślałem i postanowiłem porozmawiać z Anetą o moich priorytetach. Jeżeli zaakceptuje moje podejście do życia, to będziemy razem.

Minęły dwa lata. Aneta i ja jesteśmy szczęśliwi. Oboje staramy się odwiedzać krewnych i pomagać im w każdy weekend. Mamy nadzieję, że nasza córka w przyszłości weźmie z nas przykład.