Ostatnio moja siostra urodziła po raz trzeci. I znowu historia się powtórzyła. Tym razem mąż nawet nie próbował się tłumaczyć – po prostu postawił ją przed faktem.

Byłam dzisiaj u siostry. Właśnie urodziła swoje trzecie dziecko, Amelkę.

Moja siostra Ula niedługo skończy trzydzieści lat. Jest szczęśliwą mamą trójki pięknych dzieci. Chciałabym powiedzieć, że jest też ukochaną żoną, ale tak nie jest.

Nie, moja siostra ma męża. A według standardów materialnych powodzi im się całkiem nieźle: mają dom, samochód, kilka razy w roku latają na urlop. Ale nie wszystko w ich związku jest takie piękne. Tymon, mąż mojej siostry, ma inną kobietę. Najciekawsze jest to, że Ula o tym wie.

To się zaczęło po narodzinach najstarszego syna mojej siostry, Dawida. Ula miała problemy zdrowotne po porodzie, więc prawie przez rok nie wychodziła ze szpitala. W tym czasie dzieckiem zajmowała się nasza mama, a Tymon zaczął sobie wtedy szukać rozrywek na boku.

Ula dowiedziała się o tym po powrocie do domu. Wtedy spakowała swoje rzeczy i razem z dzieckiem przeniosła się do rodziców.

Kilka dni później przyjechał po nią Tymon. Przyniósł ogromny bukiet róż i pierścionek z brylantem. Na kolanach błagał ją o przebaczenie, płakał, przysięgał, że to się więcej nie powtórzy.

Siostra uwierzyła i wróciła, bo trudno było mieszkać z dzieckiem w jednopokojowym mieszkaniu rodziców. Zwłaszcza, że ​​Ula nie miała pieniędzy nawet na podstawowe wydatki.

Krótko mówiąc, wtedy się pogodzili. Przez kilka miesięcy, według mojej siostry, było jak w bajce. A potem Ula dowiedziała się, że znów jest w ciąży. Mąż dosłownie nosił ją na rękach, kiedy dowiedział się, że będzie miał długo wyczekiwaną córkę.

Ale po narodzinach mojej siostrzenicy Natalki historia się powtórzyła. Była to ta sama kobieta co poprzednio – koleżanka Tymona z pracy.

Znowu były łzy, pakowanie rzeczy. Wtedy już z dwójką dzieci, siostra znowu znalazła się w mieszkaniu rodziców. Ale tym razem Tymon nie spieszył się z przeprosinami. Przez miesiąc cieszył się wolnością i ciszą w domu, jak podejrzewamy, nie sam. Ale potem, mimo wszystko, przyszedł poprosić Ulę i dzieci o powrót do domu. Siostra, która przez miesiąc samodzielnego życia wydała wszystkie oszczędności, nie zastanawiała się nawet i od razu wróciła.

Tym razem pojednanie nie było aż tak bajeczne. Żyli dość spokojnie przez dwa lata. Bez żadnych kłótni, ale też bez żadnych dobrych emocji.

Ostatnio moja siostra urodziła po raz trzeci. I znowu powtórzyła się historia z romansem na boku. Tym razem mąż nie próbował się nawet tłumaczyć – po prostu postawił ją przed faktem, że taki już ma charakter i nie zamierza się zmieniać ze względu na żonę. Powiedział mojej siostrze, że jeżeli będzie chciała znowu pójść do rodziców, to może na miesiąc zmienić otoczenie, ale potem i tak wróci.

Tym razem Ula nawet nie spakowała swoich rzeczy. Popłakała w łazience, wyżaliła mi się i nadal mieszka z mężem, tak jak wcześniej. Mówi, że to ze względu na dzieci. A ja myślę, że ona po prostu nie chce niczego zmieniać.