– Waria, w końcu nic się nie stało! No cóż, zdarza się mężczyznom – po prostu nie mogli się zatrzymać na czas. – Bądź mądrzejsza. Naprawdę zamierzasz oddać męża jakiejś dziewczynie? Ona pomyśli, że cię pokonała! Walcz o rodzinę! – namawiała teściowaWojtek spojrzał w oczy żony, wziął ją za rękę i z determinacją zadeklarował, że nie pozwoli, aby jakakolwiek kobieta zagroziła ich rodzinie.

Wiktorio, w końcu nic poważnego się nie stało!­ No, takie się zdarzają mężczyznom trochę zabrało, nie zdążył się wyhamować. Bądź mądrzejsza. Czy naprawdę oddasz męża jakiejś dziewczynie? Ona pomyśli, że ją przechytrzyła! Walcz o rodzinę! namawiała teściowa.

W sobotę rano Wiktoria odwoziła synka do rodziców. Umówiła się, że Darek przez jakiś czas zostanie u nich.

Wracając do mieszkania, Wiktoria z balkonu wyciągnęła kartonowe pudła i zaczęła pakować rzeczy. Najpierw z pokoju dziecięcego.

Układała ubrania, zabawki, książki, zaklejała kartony taśmą i opisywała je. Jeszcze chwilę i w pokoju pozostaną jedynie meble, których Wiktoria nie zamierzała zabierać.

Około dwunastej zadzwonił telefon. Wiktoria spojrzała na ekran to teściowa.

Dzień dobry, Jadwigo Wiktorio.

Dzień dobry, Wiktorio. Jarosław wszystko mi opowiedział. Rozumiem, że jest ci przykro. Ale może nie spiesz się tak? Poczekaj, ochłódź się i pomyśl. Czy naprawdę warto od razu niszczyć rodzinę? zapytała teściowa.

To nie ja niszczę rodzinę, tylko Jarosław odparła Wiktoria.

Wiktorio, nie zrzucam z niego odpowiedzialności! Ale może na pierwszej wpadce go wybaczysz?

O jakiej pierwszej wpadce mowa? Twój syn od pół roku spotyka się z koleżanką z pracy, oszukuje mnie. A ty mówisz wybaczysz? Nie odparła Wiktoria.

Proszę, pomyśl jeszcze. Przecież pozbawiasz Darek jego ojca. A Jarosław tak kocha syna!

Jadwigo, Jarosław może się widywać z Darek, nie zamierzam mu przeszkadzać. Ale mieszkać z waszym synem już nie chcę. Zakończmy więc rozmowę pakuję rzeczy i nie mam czasu.

Wiktoria spakowała dwa ostatnie pudła, poszła do sypialni i zaczęła wkładać garderobę do walizek.

Teściowa zjawiła się w mieszkaniu dokładnie po godzinie. Jadwiga postanowiła, że prywatna rozmowa przekona wnuczkę, by nie burzyła rodziny.

Rozmowa toczyła się w kółko:

Wiktorio, w końcu nic poważnego się nie stało!­ No, takie się zdarzają mężczyznom trochę zabrało, nie zdążył się wyhamować.

Bądź mądrzejsza. Czy naprawdę oddasz męża jakiejś dziewczynie? Ona pomyśli, że ją przechytrzyła! Walcz o rodzinę!

Jadwigo, Jarosław nie jest przejściowym trofeum, o które mam walczyć! Czy mam zaprosić Janinę na pojedynek? A może na ring bokserski? Co ona tu robi? Gdyby nie Janina, pojawiłaby się Ela albo Krystyna.

Powiem ci na wieszcho, że Igor Aleksandrowicz, ojciec Jarosława, też kiedyś popełnił grzechy młodości. Ja byłam mądrzejsza od ciebie i trzymałam rodzinę w całości. Widzisz, już prawie 35 lat razem. Niedługo będziemy świętować rubinowe wesele.

A w czym dokładnie tkwiła twoja mądrość? uśmiechnęła się Wiktoria.

Nie wywoływałam kłótni. Wręcz przeciwnie, stałam się bardziej delikatna, gotowałam jego ulubione potrawy, interesowałam się jego sprawami, zadbałam też o siebie zmieniłam fryzurę, odchudziłam się, w pracy zaczęłam witać go z uśmiechem wyjaśniła teściowa.

Czasem wiedziałam, że przychodzi od rozwódkowej i chciało mi się nie podać mu kapci, a wziąć patelnię i przybić mu po panewce. A ja znosiłam to i uśmiechałam się. I wiesz co? Utrzymałam go przy sobie. Syn wyrosł z ojcem, a dziadek ma wnuka.

Panie Jadwigo, jesteś niesamowitą kobietą. Ja bym tego nie zniosła. Mam naturę, w której wstręt rozkwita. To, co proponujesz, jest dla mnie równoważne jedzeniu z rozlanego wiadra odparła Wiktoria.

Teściowa wybuchła, gwałtownie wstała i, nie żegnając się, wyskoczyła z mieszkania.

Wiktoria kontynuowała pakowanie. Wiedziała, że to jeszcze nie koniec, że Jarosław i Jadwiga jeszcze będą jej nerwy podcinać. Dlatego chcąc jak najszybciej opuścić to lokum, pośpieszyła się.

Następnego dnia w niedzielę przyjechał jej ojciec. We dwójkę szybko załadowali walizki i pudła do furgonetki i odjechali.

Po drodze Wiktoria poprosiła tatę, by zatrzymał się przy domu teściowej i oddał im klucze.

Wyobrażasz sobie, opowiadała następnego dnia przyjaciółce, wczoraj teściowa godzinę namawiała mnie, żebym wybaczyła Jarosławowi małe wybryki i nie składała pozwu o rozwód.

Jakie podniosła argumenty? zapytała Małgorzata.

Standardowe: pozbawiasz dziecko ojca, wszystcy mężczyźni zdradzają, kobiety mają być mądrzejsze. Potem podzieliła się swoim doświadczeniem, jak sama w podobnej sytuacji przywracała męża do rodziny.

I jak? dopytała przyjaciółka.

Nie będę ci wszystkiego wyliczała, ale uwierz, to totalny bałagan. Nie zrobisz tego.

Już złożyłaś pozew?

Tak, jeszcze w piątek odpowiedziała Wiktoria.

No w końcu uwolnisz się od tego Casanova. Aż szkoda było patrzeć na tego dwuzębego powiedziała Małgorzata.

Co to znaczy szkoda było patrzeć? Czy wiedziałaś, że on kręci się z Janiną? oburzyła się Wiktoria.

Nie wiedziałam aż tak, ale podejrzewałam przyznała przyjaciółka.

Dlaczego nie powiedziałaś mi? Myślałam, że jesteśmy przyjaciółkami obraziła się Wiktoria i wstała, by wyjść.

Stój! zatrzymała Małgorzata. Posłuchaj najpierw, co mam do powiedzenia. Po pierwsze, naprawdę nic nie wiedziałam. Widziałam to samo co ty, po prostu wyciągnęłam inne wnioski. Pamiętasz, że byliśmy na firmowym spotkaniu?

Przypomnij sobie, jak Janina kręciła się wokół Jarosława. Widziałeś to, prawda? A ile razy wyruszała w delegacje, by razem z nim pojechać?

Pracujesz w księgowości, przetwarzasz dokumenty, a nie myślisz, jak to możliwe, że Janina podmienia kogoś w ostatniej chwili? Tak, podejrzewałam, ale nie miałam pewności, więc nic nie powiedziałam.

Przynajmniej dałaś mi aluzję.

A gdybym się myliła i to wszystko były moje wyimaginowane intrygi? Co byś o mnie pomyślała? Że chcę was podziać? Pamiętasz Świetlankę Białek?

Powiedziała koleżance, że widziała męża z inną kobietą, nawet pokazała zdjęcie, na którym go obejmuje.

Oczywiście, było zamieszanie, ale się pogodzili, a Świetlanka została uznana za winowajczynią, bo chciała zniszczyć solidną rodzinę z zazdrości.

Świetka potem odpadła z firmy. Nie gnij się. Gdybym miała twarde dowody, pewnie bym ci je podała. A jak dalej zamierzasz żyć?

Mieszkanie nie jest moje, jest na nazwisko teściowej, więc z Darek wyprowadziliśmy się. Na razie mieszkamy u rodziców.

Za tydzień planujemy odnowić babcię kamienicę rodzice ją wynajmowali, ale najemcy wylądowali miesiąc temu. To nie trzy pokoje, a dwie, ale wystarczy nam i Darekowi.

Trzeba jeszcze ogarnąć przedszkole stare jest daleko, a mama znajoma obiecała pomóc przenieść nas do tego, które jest w naszym podwórku. Rozwiodę się, złożę pozew o alimenty. Gotowe.

Czy Jarosław zgadza się na rozwód? spytała Małgorzata.

Mówi, że nie chce się rozwodzić, że wszystkiego się nauczył i już nigdy nie powtórzy. Ja mam dosyć. Jednego razu wystarczyło. Prosił, by nie składać na alimenty, bo sam będzie płacił.

A ty?

Jestem przeciwna. Nie chcę z nim więcej się spotykać. Niech to będzie formalne. On nawet groził, że zabierze syna: Mam lepsze mieszkanie i wyższą pensję.

Nie odpowiedziałam mu nic, po prostu policzyłam, ile miał wyjazdów służbowych w zeszłym roku. Okazało się osiem.

I co on ci powiedział? zapytała przyjaciółka.

Zachowałam te dane na potrzeby sądu. Kiedy tylko powie, że chce Darek wziąć, zapytam, z kim dziecko będzie, kiedy on wyjedzie. Mam też pracę i mieszkanie, więc mu nic nie wyjdzie.

Jarosław rzeczywiście złożył wniosek o ustalenie miejsca zamieszkania dziecka, domagając się, by syn został przy nim:

Moja była żona nie zapewni Darekowi odpowiedniego poziomu życia stwierdził.

A Jadwiga Nowak poinformowała, że była synowa ukrywa dziecko:

Wyjechała z mieszkania, zabrała chłopca z przedszkola. Myśleliśmy, że będą mieszkać u rodziców Wiktorii, ale pobyli tam tylko tydzień i zniknęli.

Mam zeznania sąsiadów. Gdzie ona chowa syna? Dziecko ma chodzić do przedszkola, a nie kryć się w jakichś podejrzanych miejscach!

Wiktoria musiała wyjaśnić, że mieszka z Darek w dwupokojowym mieszkaniu, które jej należy, a chłopiec uczęszcza do przedszkola przy domu.

Dodała, że praca Jarosława wymaga częstych delegacji, co uniemożliwi mu pełne wychowanie dziecka.

Generalnie teściowa i były mąż nic nie wygrali.

Wiktoria nie chciała mieć zbytnio kontaktu z Jarosławem i po rozwodzie znalazła nową pracę jest świetnym specjalistą, więc nie było problemu.

Niebawem Małgorzata przyniosła kolejne wieści:

Janina zwolniona i wyjechała.

Co takiego? zdziwiła się Wiktoria.

Nasze ciotki tak ją położyły. Obwąchana, zrozumiała, że tu nie ma co łapać, i pojechała do stolicy. Twój były został sam.

To mnie już nie obchodzi odpowiedziała Wiktoria.

A ona mówiła prawdę. Bo z tego źródła, z którego trzeba pić, nie da się nic wycisnąć

Co wy na to? Czy Wiktoria postąpiła słusznie? Dajcie lajki, podzielcie się opinią w komentarzach.