– Co Ty? Jesteśmy już małżeństwem od dziesięciu lat! Jaka kochanka? Wystarczy mi Ciebie!

Co ty mówisz? Mamy już dziesięć lat małżeństwa! Jaka kochanka? Wystarczy mi już ciebie!

Wiola nie mogła uwierzyć własnym uszom. Czuła na własnej skórze, że mąż ją zdradza. Niepewność dręczyła ją co dzień, aż w końcu zebrała się na odwagę i postanowiła z nim porozmawiać szczerze.

Zadała pytanie: To prawda, czy nie? a on odpowiedział:

Co ty mówisz? Mamy już dziesięć lat małżeństwa! Jaka kochanka? Wystarczy mi już ciebie!

Wydało się, że Marek mówił szczerze, bez żadnych podstępów. Nie dostrzegła w jego uśmiechu, w słowach ani w spojrzeniu żadnego fałszu, ale coś wciąż nie dawało jej spokoju.

Wiola nie była typem, który polega na losie, więc postanowiła dopiąć wszelkie wątki. Jak to zrobić?

Po przeglądzie porad w Internecie najpierw sprawdziła telefon męża. Nic szczególnego nie znalazła jedynie puste rozmowy z dawnymi koleżankami ze szkoły, co ją nie zaniepokoiło. Co to za frajda! pomyślała.

Marek nigdy nie zakładał hasła na telefon. Nie miał czegoś, co miałby ukrywać. Żadnych tajnych czatów, żadnych ukrytych wiadomości jakby był aniołem w ludzkiej skórze.

Czasem Wiola myślała, że wszystko wymyśla, ale za każdym razem, kiedy mąż zostawał dłużej w pracy, odczuwała coś niepokojącego.

Jej przyjaciółka zawsze mawiała:

To tylko twoje przypuszcania! Marek cię kocha i nigdy nie spojrzy na inną! Twoje wątpliwości tylko wszystko psują!

Wiola jednak nie słuchała. Dusza podpowiadała inaczej, a podział męża z inną kobietą była dla niej nie do przyjęcia.

Pewnego dnia postanowiła go podkraść do biura, żeby sprawdzić, czy w pracy szuka wymówek, czy może jakichś kochanek. Gdy Marek ją zobaczył, zarumienił się i wyraźnie się zakłócił mówił, że to go zawstydza przed współpracownikami. Przeprosiny musiał złożyć później, ale mąż szybko mu wybaczył.

Z pozoru wszystko układało się dobrze: dom pełen śmiechu, dwa rosnące dzieci, życie płynęło spokojnie, a Wiola wciąż szukała jakiejś przygody na piąty punkt. Jak mówią: Kto szuka, ten zawsze znajdzie! tylko nie zawsze w pierwszym podejściu.

Wiola, jak wiele trzydziestolatków, obawiała się, że zostanie sama z dwójką dzieci. Z zewnątrz wydawała się spokojna, lecz w środku burzy się nie dało.

Marek nie wykazywał żadnych oznak zdrady żadnego zapachu obcych perfum, żadnych zmian w garderobie, żadnych nowych hobby. Mimo to Wiola czuła, że coś jest nie tak.

Gdyby nie przypadek, Wiola prawdopodobnie nigdy nie dowiedziałaby się prawdy. Czy to była wymyślona historia, czy rzeczywistość? O tym jeszcze nie wiadomo.

Kiedy młodszy syn poszedł do pierwszej klasy, Wiola postanowiła nauczyć się jeździć. Zapisała się do szkoły jazdy, jeździła na zajęcia wieczorem po pracy. Po trzech miesiącach zdała egzamin i dostała prawo jazdy.

Marek był tak dumny, że kupił jej samochód mały, ale własny. Wiola była drobną, niską kobietą, więc mały auta nie brakowało jej wygody, a parkowanie stało się prostsze.

Marek nie przyznał się, że kupił auto tylko po to, by Wiola nie namawiała go na przejażdżki. Twierdził, że jeszcze za wcześnie, by sama jeździła najpierw potrzebuje doświadczenia. Na razie tak mówiliśmy, mawiał.

Pewnego weekendowego poranka Wiola wstała wcześniej niż zwykle i postanowiła zrobić rodzinie przysmak zapiekankę z bakłażanem i kurczakiem, którą wszyscy uwielbiali. Problem: nie miałaby mąki.

Na dworze lód i śnieg, ale już po zimie nauczyła się prowadzić. Postanowiła pójść szybko do sklepu. Podjechała do swojego Audi, ale samochód nie chciał się uruchomić. Wróciła do domu, gdzie wszyscy jeszcze spali. Skradała się po korytarzach, nie budząc nikogo.

Idąc piechotą po mrozie nie chciała, więc wzięła się do ręki i postanowiła zakraść się do samochodu męża. Parę kilometrów nie da się przejechać, a on nawet się nie dowie.

Zabrała kluczyki od Audi i ponownie ruszyła na zewnątrz. Gdy auto się rozgrzewało, postanowiła przetrzeć szyby. Sięgnęła do schowka, bo wiedziała, że tam leżą chusteczki. Przypadkowo coś strąciło się na podłogę.

Podniosła to był telefon. Czyj? Nie rozpoznała go, bo telefon Marka znała na wylot, a ten był zupełnie inny. Najpierw naszły ją złe myśli, że może to jakiś pomyłkowy gadżet, ale ciekawość wzięła górę i włączyła go.

Pierwsza wiadomość pochodziła od pewnej Olgi:

Kochanie, tęsknię za tobą! Przyjedź szybciej! Czekam na ciebie!

Wiola zamarła. Nie było hasła, więc przeszukała konwersację. Samochód dalej się rozgrzewał, a ona czytała.

Rozmowy były długie, jakby trwały całe życie. Okazało się, że Marek codziennie pracował do piątej po południu, a do domu wracał dopiero o siódmej. Wiola nigdy nie myślała o sprawdzeniu, kiedy dokładnie kończy pracę.

W rzeczywistości prawie codziennie po pracy jeździł najpierw na godzinę do Olgi, a potem wracał, udając, że nic się nie stało. Pisał do niej tak, jakby ich małżeństwo nigdy nie istniało.

Na zdjęciu Olgi była starsza kobieta, mająca chyba czterdzieści lat. Skąd się wzięła w życiu Marka?

Wiola wpadła w prawdziwą furorę. Gdy właśnie zamierzała wyjść z samochodu, zobaczyła Marka wyjeżdżającego z podwórka.

Zostawiła w domu krótką notatkę, że poszła do sklepu. Marek, pewnie myśląc, że ma okazję wysłać kolejną wiadomość do Olgi, wyruszył w noc. Wiola przypomniała sobie, że mąż często po pracy schodził do samochodu zapominał portfela, szukał czegoś. Prawie codziennie wyjeżdżał, ale zawsze wracał szybko, więc nie wzbudzała podejrzeń.

Marek zauważył swoją żonę w swoim Audi i podjechał prosto do niej.

Kto ci pozwolił? Nie umawialiśmy się na to!

Wiola, zobaczywszy go, jeszcze bardziej się zezłościła. Zaciągnęła pas, wcisnęła bieg wstecz i mocno przyspieszyła. Auto trąciło w ogrodzenie. Odetchnęła z ulgą.

Wysiadła, spojrzała na zaskoczonego męża i wykrzyknęła:

Idź do swojej! Zobacz, jak bardzo cię potrzebują bez dachu i samochodu! Niech cię nie zobaczą moje oczy!

Na potwierdzenie swoich słów rzuciła kluczyki od Audi w wielki stos i poszła do domu.

Chłopcy już się obudzili, patrzyli na zamieszanie i nie mieli pojęcia, co się stało. Po kilku minutach Marek próbował wejść, ale Wiola zamknęła drzwi na klamkę i nie wpuściła go.

Idź do swojej! Zapomnij tę drogę! krzyczała po całym domu.

Marek, w kapciach, szlafroku i kurtce, ruszył do Olgi. Myślał, że znajdzie tam schronienie i ciepło, ale nie tam.

Olga otworzyła drzwi, a zza korytarza dobiegł męski głos:

Skarbie, już prawie cię czekam!

Okazało się, że Olga także ma dwóch kochanków. Co robi w weekendy?

Spojrzała na niego ze wstydem i zamknęła drzwi w twarz.

Marek musiał wrócić do domu matki, mieszkającej dwa bloki dalej. Maria, matka, od razu zrozumiała, co się stało. Przyjęła syna, ogrzała, nakarmiła i wysłuchała jego opowieść o złej żonie, a potem powiedziała pocieszająco:

Nie martw się, synku! Kto by pomyślał, że twoja Wiola tak wyjdzie? Na twojej ulicy jeszcze będzie święto! Masz dopiero trzydzieści pięć lat, jeszcze znajdziesz prawdziwą miłość!

Marek został u matki, postanowił zacząć nowe życie. Cieszył się, że w końcu jest wolny, dopóki Wiola nie wystąpiła o alimenty. Wtedy zrozumiał, że rozpocząć nowy rozdział nie będzie już tak proste. Dzięki, że przynajmniej matka go nie zostawiła, bo inaczej naprawdę by się rozpadł.

Aby nie przegapić kolejnych ciekawych historii, subskrybuj naszą stronę! Zostaw komentarz i lajka to nas motywuje do dalszego pisania.