Gotuję, w końcu nic strasznego się nie stało! No cóż, zdarza się mężczyznom – zapędzili się, nie zdążyli w porę się zatrzymać.

Bogusiu, w końcu nic strasznego się nie stało! No tak, zdarza się mężczyznom, że po prostu nie zdążyli się zatrzymać. Bądź mądrzejsza. Czy naprawdę zamierzasz oddać Jana jakiejś dziewczynie? Ona pomyśli, że go pokonała! Walcz o rodzinę! namawiała teściowa.

W sobotę rano Bogusia odwoziła synka do rodziców. Umówiła się, że Jacek na jakiś czas zostanie u nich.

Po powrocie do domu wyciągnęła z balkonu kartonowe pudła i zaczęła pakować rzeczy. Najpierw te z pokoju dziecięcego.

Układała ubrania, zabawki, książki, zaklejała pudełka taśmą i opisywała ich zawartość. Jeszcze chwilę i w pokoju zostaną tylko meble, których nie planuje zabrać ze sobą.

Około dwunastej zadzwonił telefon. Bogusia spojrzała na ekran to teściowa.

Dzień dobry, pani Heleno Wiktorio.

Dzień dobry, Bogusiu. Janek opowiedział mi wszystko. Rozumiem, że jest ci przykro. Ale może nie spiesz się tak po pierwocie? Przemyśl to, ochłośnij trochę. Czy na pewno od razu chcesz niszczyć rodzinę? zapytała teściowa.

To nie ja niszczę rodzinę, a Jan odpowiedziała Bogusia.

Bogusiu, nie zrzucam z niego odpowiedzialności! Ale może na początek wybaczysz mu?

O jakim początkowym wybaczeniu mówicie? Wasz syn od pół roku spotyka się z koleżanką, oszukuje mnie, a wy chciecie, żebym mu wybaczyła? Nie, nie wybaczę odparła Bogusia.

Proszę, pomyśl jeszcze raz. Przecież odciągasz Darekowi ojca. A Jan tak bardzo kocha syna!

Heleno Wiktorio, Jan będzie mógł widywać Darek, nie mam zamiaru mu przeszkadzać. Ale mieszkać z waszym synem już nie chcę. Zakończmy to pakuję się, nie mam czasu.

Bogusia spakowała dwa ostatnie kartony, przeszła do sypialni i zaczęła wkładać ubrania do walizek.

Teściowa zjawiła się w mieszkaniu dokładnie po godzinie. Pani Helena postanowiła, że w prywatnej rozmowie uda jej się przekonać synową, by nie rozpadała rodzinę.

Rozmowa kręciła się w kółko:

Bogusiu, w końcu nic się nie stało! Tak się zdarza mężczyznom, że trochę zabrali, nie zdążyli zahamować.

Bądź mądrzejsza. Czy naprawdę oddasz Jana jakiejś dziewczynie? Ona pomyśli, że go prześcignęła! Walcz o rodzinę!

Heleno Wiktorio, Jan nie jest jakąś przejściową nagrodą, o którą muszę walczyć! Czy proponujecie mi tę Jagodę na pojedynek? A może na ringu bokserskim? Co ona tu ma wspólnego? Gdyby nie Jagoda, pojawiłaby się Ela albo Krystyna.

Powiem ci w sekrecie, że Igor Aleksandrowicz ojciec Jana też kiedyś popełnił błędy w młodości. Ja byłam mądrzejsza od ciebie i utrzymałam rodzinę. Zobacz, już prawie trzydzieści pięć lat razem. Niedługo świętujemy rocznicę koralowy ślub.

A w czym polegała twoja mądrość? uśmiechnęła się Bogusia.

Nie wywoływałam kłótni. Wręcz przeciwnie, byłam bardziej delikatna, gotowałam jego ulubione potrawy, interesowałam się jego sprawami, i zadbałam o siebie zmieniłam fryzurę, schudłam, w pracy witałam go uśmiechem wyjaśniła teściowa.

Czasem dokładnie wiedziałam, że wróci od rozwodnicy i chciało mi się nie podawać mu kaloszy, a wziąć patelnię i mocno uderzyć w kocioł. A ja znosiłam to i uśmiechałam się. I wiesz co? Utrzymałam męża. Syn wyrosł razem z ojcem, a wujek ma wnuka.

Wiesz co, Heleno Wiktorio, jesteś niesamowitą kobietą. Ja bym tak nie poradziła. W moim naturze jest już mocno wykształcona odraza. To, co proponujesz, jest dla mnie jak jedzenie z brudnego wiadra odpowiedziała Bogusia.

Teściowa rozbłysła, gwałtownie wstała i, nie żegnając się, wyskoczyła z mieszkania.

Bogusia kontynuowała pakowanie. Wiedziała, że to jeszcze nie koniec i że Jan i Helena jeszcze będą jej podcinać nerwy, dlatego chciała jak najszybciej opuścić to lokum.

Następnego dnia w niedzielę przyjechał jej ojciec, po dwie osoby załadowały walizki i pudełka do furgonetki i ruszyli.

W drodze Bogusia poprosiła tatę, by zatrzymał się przy domu teściowej, żeby odebrać od nich klucze.

Wiesz, opowiadała wczoraj teściowa, że całą godzinę namawiała mnie, żebym wybaczyła Janowi małe wybryki i nie składała pozwu o rozwód.

I jakie podniosła argumenty? zapytała Małgorzata.

Standardowe: pozbawiasz dziecko ojca, wszyscy mężczyźni zdradzają, kobiety powinny być mądrzejsze. Potem podzieliła się własnym doświadczeniem, jak w podobnej sytuacji przyciągała męża z powrotem do rodziny.

No i jak to zrobiła? ciekawiła się przyjaciółka.

Nie opowiem ci wszystkiego, ale uwierz mi, to kompletny bałagan. Nie zamierzasz tego robić.

Czy już złożyłaś pozew?

Tak, w piątek przyznała Bogusia.

W końcu uwolnisz się od tego Casanova. Było mi przykro patrzeć na tego podwójnego dodała Małgorzata.

Co to znaczy było mi przykro patrzeć? Czy wiedziałaś, że on kręci się z tą Jagodą? się oburzyła Bogusia.

Nie wiedziałam na pewno, ale miałam przeczucie przyznała przyjaciółka.

Dlaczego nie powiedziałaś mi? Myślałam, że jesteśmy przyjaciółkami powiedziała Bogusia i wstała, by wyjść.

Stój! zatrzymała Małgorzata. Posłuchaj najpierw, co mam do powiedzenia. Po pierwsze, nic nie wiedziałam. Widziałam to co ty, po prostu wyciągnęłam inne wnioski. Pamiętasz firmowy imprezowy wieczór?

Pamiętam, jak Jagoda kręciła się wokół Jana. Widzisz to? A ile razy wołała, żeby wyjechać w delegację razem z nim?

Pracujesz w księgowości, obsługujesz dokumenty, dlaczego nie pomyślałaś, że Jagoda podmienia kogoś w ostatniej chwili, kto ma jechać z Janem? Tak, miałam przeczucie, ale nie miałam pewności, więc nie mówiłam.

Przynajmniej dałaś mi aluzję.

Gdyby się okazało, że to tylko moje wyobrażenia, co pomyślałabyś o mnie? Że chcę was po prostu pospaść? Pamiętasz Stellę Białą?

Ktoś jej koleżance powiedział, że widział jej męża z inną kobietą, nawet pokazał zdjęcie, na którym go przytula.

Oczywiście, w rodzinie było zamieszanie, ale pogodzili się, a Stela została uznana za winowajczkę zarzucono jej zawiść.

Stela później odeszła z firmy. Nie gniewaj się. Gdybym miała twarde dowody, na pewno bym ci powiedziała. A teraz powiedz, gdzie i jak zamierzasz żyć?

Mieszkanie nie jest moje, jest na nazwisko teściowej, więc z Darkiem się wyprowadziliśmy. Tymczasem mieszkamy u moich rodziców.

Za tydzień planujemy odnowić mieszkanko babci wynajmowali je rodzice, ale lokatorzy wyprowadzili się miesiąc temu. Są dwa pokoje, nie trzy, ale nam wystarczy.

Musimy jeszcze załatwić przedszkole stare jest daleko, a mama znajoma obiecała pomóc przenieść nas do tego, które jest tuż przy naszym podwórzu. Rozwodzę się, złożę wniosek o alimenty. Gotowe.

Czy Jan zgadza się na rozwód? spytała Małgorzata.

Mówi, że nie chce się rozwodzić, twierdzi, że wszystko zrozumiał i już nie powtórzy się. Ja już nie chcę. Jedno wystarczyło. Prosił, żebym nie wnosiła o alimenty, obiecał, że sam zapłaci.

A ty?

Jestem przeciwna. Nie chcę z nim więcej się spotykać. Niech będzie to formalnie. Mówi, że weźmie dziecko: Mam lepsze mieszkanie i wyższą pensję.

Nie odpowiedziałam mu, tylko policzyłam, ile wyjazdów służbowych miał w zeszłym roku. Wyszło osiem.

I co on ci powiedział? dopytała przyjaciółka.

Zachowałam tę informację na potrzeby sądu. Kiedy tylko zażąda Darek, że chce go zabrać, zapytam, gdzie dziecko będzie, kiedy on będzie w delegacji. Mam pracę i mieszkanie, więc nic mu nie wyjdzie.

Jan faktycznie złożył wniosek o określenie miejsca zamieszkania dziecka, domagając się, by syn został przy nim:

Moja była żona nie zapewni Darekowi potrzebnego poziomu życia twierdził.

A Helena Wiktoria doniosła, że była teściowa ukrywa dziecko:

Wyprowadzili się z mieszkania, zabrali chłopca z przedszkola. Myśleliśmy, że będą u rodziców Bogusi, ale pobyli tam tydzień i zniknęli.

Mam świadków w sąsiedztwie. Gdzie on chowają syna? Dziecko powinno chodzić do przedszkola, a nie chować się w jakichś podejrzanych miejscach!

Bogusia musiała wyjaśnić, że z Darkiem mieszka w dwupokojowym mieszkaniu, które jest jej własnością, a chłopiec chodzi do przedszkola obok domu.

Dodała też, że praca Jana wymaga częstych delegacji, co uniemożliwi mu wychowywanie dziecka.

W sumie, teściowa i były mąż nic nie uzyskali.

Bogusia nie chciała mieć kontaktu z Janem i po rozwodzie znalazła nową pracę jest dobrą specjalistką, więc nie było problemu.

Niedługo potem Małgorzata przyniosła kolejny news:

Jagoda zwolniła się i wyjechała.

Co to znaczy? zdziwiła się Bogusia.

Nasze ciotki tak ją ułożyły. Przez miesiąc kręciła się, zrozumiała, że tu nie ma sensu i wyjechała do stolicy. Twój były zostało sam.

No, to już mnie nie obchodzi odparła Bogusia.

A ona mówiła prawdę. Bo z tego źródła, z którego trzeba pić, nie da się nic wycisnąć

Co o tym myślisz? Czy Bogusia postąpiła słusznie? Daj lajka, napisz swoją opinię w komentarzu.