Sąsiad (51 lat) od 12 lat mieszka sam. Wczoraj zapytałem go, dlaczego nie szuka partnerki? Wyjaśnił 6 powodów. Zrozumiałem, że ma rację

Wczoraj poszedłem do sąsiada, pana Leszka, żeby pożyczyć wiertarkę. Otworzył drzwi w domowych spodniach i wyciągniętej koszulce.

Wchodź, właśnie skończyłem jeść kolację.

Wszedłem do środka. W mieszkaniu czysto, w kuchni unosił się zapach pieczonego kurczaka. Na stole laptop, obok kieliszek czerwonego wina.

Leszek ma pięćdziesiąt jeden lat. Dwanaście lat temu się rozwiódł. Od tamtej pory żyje sam. Pracuje jako inżynier, zarabia jakieś sześć tysięcy złotych miesięcznie.

Znam go dobrze od pięciu lat, odkąd zamieszkałem na tym osiedlu. Ani razu nie widziałem u niego żadnej kobiety, nawet w odwiedzinach.

Oddał mi wiertarkę, nalał nam whisky:

Usiądź, skoro już przyszedłeś. Dawno się nie widzieliśmy.

Usiedliśmy więc w kuchni. Wypiliśmy po kieliszku.

Zapytałem:

Leszek, a czemu jesteś sam? Nie szukasz nikogo?

Uśmiechnął się niejako smutno:

Nie szukam specjalnie, to prawda. Wiesz, Piotr, przez te dwanaście lat zrozumiałem, że jest mi tak dobrze.

Ale dlaczego?

Napełnił nam szklaneczki jeszcze raz i rozparł się na krześle.

Opowiem ci. Sześć powodów. Bardzo konkretnych. Wygarbowałem swoje wnioski na własnej skórze.

Powód pierwszy ryzyko bankructwa przy rozwodzie

Dwanaście lat temu się rozwiodłem. Byłem osiemnaście lat w związku z Martą. Mamy córkę, teraz ma dwadzieścia osiem lat, mieszka osobno.

Leszek pociągnął łyk:

Rozwiedliśmy się przez jej zdradę. Przyłapałem ją z kolegą z pracy. Pozew o rozwód, podział majątku.

I jak?

Sąd po równo. Chociaż ja płaciłem większość kredytu hipotecznego. W końcu: sprzedaliśmy mieszkanie, pieniądze podzielone na pół. Kupiłem to jednopokojowe.

Spojrzał na mnie:

Piotr, przez jej niewierność straciłem połowę dorobku życia. I to w świetle prawa jest okej. Rozumiesz? Zapierdalałem latami, a ona dostała połowę.

No, tak już jest rozwód

Właśnie. I powiedz, po co mam ryzykować drugi raz? Jakbym znów kogoś spotkał, zamieszkali razem, potem ślub, wspólne zakupy a ona po trzech latach odchodzi. Po co mi taki stres?

Zamilkłem, pozwoliłem mu mówić dalej.

Powód drugi brak wsparcia dla męskich marzeń

Wiesz, Piotr, mam marzenie. Chcę kupić stary motocykl. Odrestaurować go. Jeździć w weekendy.

Fajna sprawa.

Też tak myślę. Odkładam kasę od roku. Jeszcze pół roku i kupuję Junaka z lat siedemdziesiątych. Sam sobie poskładam ręce się przydadzą.

Nalał sobie wody, popił whisky:

Jak byłem z Martą, też miałem marzenia. Chciałem się nauczyć grać na gitarze. Kupiłem gitarę, zapisałem się na kurs. Ona: Po co ci to, Leszek? Pięćdziesiąt lat a ty się wygłupiasz Rzuciłem. Chciałem pojechać na spływ kajakowy na Mazury. Ona: Zwłaszcza teraz, jak mamy kredyt? Weź się ogarnij Nie pojechałem.

Spojrzał apatycznie w okno.

Kobiety nie rozumieją męskich pasji. Dla nich to głupoty. Teraz jestem sam. Nikt mi nie powie, że jestem dziwakiem.

Powód trzeci wygórowana samoocena kobiet

Leszek znów się zaśmiał:

Trzy lata temu spróbowałem portali randkowych. Wypełniłem profil uczciwie wiek, praca, pensja, hobby. Zaczęły się rozmowy. Jedna, Iwona, czterdzieści sześć lat, administratorka w salonie kosmetycznym, zarabia niecałe dwa tysiące. Pisze do mnie: Jest pan interesujący, ale szukam kogoś z minimum dziesięcioma tysiącami miesięcznie.

Zachichotał krótko.

Odpisałem jej: A ile ty zarabiasz? Obraziła się i mnie zablokowała.

Naprawdę?

Tak! Piotr, większość dzisiejszych kobiet uważa się za księżniczki. Zarabiają dwa tysiące, żyją na wynajmie, ale wymagają, by facet miał mieszkanie, samochód, dwie dychy na rękę. A same co dają? Kobieca energia

Dopił whisky.

Zarabiam sześć tysięcy. Mieszkanie mam. Samochód. Dla wielu jestem przegrywem, bo nie mam miliona na koncie. Po co mi relacje na takich warunkach?

Powód czwarty nie potrafią prowadzić gospodarstwa

Zapytałem:

Nie brakuje ci domowego ciepła, obiadu gotowanego przez żonę?

Leszek parsknął śmiechem:

Piotr, rozejrzyj się czysto? Czysto. Sprzątam raz w tygodniu, godzina roboty. Gotuję? Pewnie. Kurczak z warzywami w piekarniku pół godzinki i jest. Prać? Pralka pierze, ja tylko program ustawiam.

Wstał, pokazał ręką kuchnię.

Nie potrzebuję kobiety do ogarniania domu. Wiesz, ile kobiet dzisiaj nie umie gotować? Połowa. Wolą zamawiać jedzenie na dowóz lub gotowe dania.

Zdarzają się gospodynie

Może. Ale co z tego, jeśli potem chce, żebym ją utrzymywał od stóp do głów? Wolę sam sobie ugotować.

Powód piąty lęk przed manipulacją i kłamstwem

Nalał nam jeszcze trochę.

Po rozwodzie spotykałem się z dwiema kobietami. Krótko, może parę tygodni każda. Obie kłamały.

Jak?

Pierwsza, Dorota, mówiła, że jest po rozwodzie. Spotykaliśmy się miesiąc. Potem przypadkiem dowiedziałem się, że ma męża tylko szukała kogoś na boku.

Łyk whisky.

Druga, Agata że nie ma dzieci. Po dwóch miesiącach wyszło, że ma dwójkę, po prostu nie chciała mnie przestraszyć.

To mocne

No właśnie. Jestem zmęczony udawaniem i kłamstwami. Kobiety myślą, że to normalne ukrywać coś, by sobie załatwić faceta. A potem narzekają, że nie ufamy.

Powód szósty kara za inicjatywę

Leszek odchylił się na krześle.

Ostatni raz próbowałem poznania kobiety rok temu, w Empiku. Stała taka, może czterdzieści pięć lat, przeglądała klasykę. Wyglądała na miłą.

I?

Podszedłem, zagaiłem: Dzień dobry, widzę, że lubi pani klasyków. Mogę coś polecić. Spojrzała na mnie jak na wariata, syknęła tylko: Poradzę sobie, odwróciła się i wyszła.

Uśmiechnął się gorzko:

Teraz każda inicjatywa mężczyzny to molestowanie. Odezwiesz się dziwak. Napiszesz na Facebooku prześladowca. Zaprosisz na kawę interesowny.

Nie wszyscy przecież

Może nie, ale większość. Mam dość odrzucenia i zimnych spojrzeń. Przestałem się starać. Jeśli kobieta sama zechce, niech pokaże. Ja się nie będę kompromitował.

Czemu się nad tym zastanowiłem i co zrozumiałem

Leszek dopił whisky. Spojrzał na mnie spokojnie:

Piotr, nie twierdzę, że wszystkie kobiety są złe. Są dobre tylko znaleźć je to jak trafić szóstkę w totka. Cena pomyłki wysoka. Utrata pieniędzy, nerwów, lat życia.

Podniósł się.

Mam pięćdziesiąt jeden lat. Dobrą pracę, mieszkanie, samochód, hobby, przyjaciół. Jestem szczęśliwy sam. Po co znowu ryzykować wszystkim dla relacji, która może się skończyć jak poprzednia?

Wróciłem do siebie. Położyłem się spać. Przeżuwałem w myślach to, co usłyszałem.

Mam czterdzieści dziewięć lat. Od dwudziestu trzech lat żonaty. Między mną a żoną jest dobrze. Ale gdybym był sam pewnie poszedłbym tą samą drogą.

Chyba rozumiem Leszka.

Czy facet, który żyje 12 lat sam i nie szuka kobiety, jest rozsądny, bo boi się strat, czy tylko tchórzem, który boi się uczuć?

Czy to faktycznie prawda, że rozwód rujnuje mężczyznę nawet po zdradzie żony, czy to przesada?

Ma sens, że facet po pięćdziesiątce nie chce związku, bo koszt błędu za wysoki, czy to tylko egoizm i strach przed życiem?

Czy faktycznie kobiety nie wspierają męskich marzeń i zawsze je wyśmiewają czy może sami mężczyźni źle wybierają?