Siedziałem w kuchni, popijając kawę, podczas gdy syn mojego przyjaciela oglądał bajki. Kilka minut później rozległ się potężny huk.

W dzień wolny od pracy byłem zajęty obowiązkami domowymi. Nagle zadzwoniła do mnie przyjaciółka, Barbara, i dosłownie oznajmiła, że przyjdzie do mnie z synem. Choć próbowałem jej wytłumaczyć, że właśnie sprzątam, jakby nie słyszała mojego tłumaczenia.

Po dziesięciu minutach byli już u mnie. Nie byłem zachwycony obecnością jej syna, Olka, bo to bardzo żywe dziecko z temperamentem.

Siedzieliśmy w kuchni, pijąc kawę, a Olek oglądał bajki przed telewizorem. Po kilku minutach usłyszeliśmy potworny huk. Wbiegłem do pokoju i zobaczyłem rozbite akwarium. Woda lała się po dywanie, a rybki rozproszyły się po całym pokoju.

Barbara od razu podbiegła do Olka, żeby sprawdzić, czy nic mu się nie stało. Ja, natychmiast chwyciłem szmatę, żeby wytrzeć wodę i nie zalać sąsiadów z dołu. Kiedy skończyłem sprzątać, Barbara oznajmiła, że wychodzi.

Nie pomożesz mi zanieść dywanu do pralni? zapytałem.
Nie, Olek jest bardzo przestraszony, muszę go uspokoić odpowiedziała.

Zapytałem Olka, dlaczego stłukł akwarium. Powiedział, że leciał papierowy samolot i próbował go złapać. Najlepsze było to, że, na pierwszy rzut oka, nie był to zwykły papier. Olek pokazał na szafę, mówiąc, że stamtąd go wziął. Zorientowałem się, że zrobił samolot z mojego aktu ślubu.

To sobie wyrobisz nowy, bez problemu skomentowała Barbara.

No pewnie, dlaczego miałbym się martwić? Kupię nowe akwarium, wyrobię duplikat dokumentu, zapłacę za naprawę u sąsiada. Mało tego, Barbara zrzuciła na mnie winę nie powinienem był trzymać aktu ślubu na widoku.

Kiedy goście wyszli, poszedłem do sąsiada sprawdzić, czy wszystko w porządku. Posprzątałem jeszcze raz i w końcu udałem się do łóżka, by odpocząć. Wieczorem dostałem wiadomość od Barbary, że jestem jej coś winien. Napisała, że byli z Olkiem u psychologa, bo bardzo się przestraszył. Nie odpisałem po prostu zablokowałem jej numer.