Co się dzieje z mężczyznami w dzisiejszych czasach! Zaprosiłam jednego do siebie do domu, myślałam, że rozwinie się między nami relacja.

Z jakiegoś powodu wiele kobiet w Polsce uważa, że jeśli mają już ponad czterdzieści lat i za sobą jeden czy dwa rozwody, to mogą postawić na siebie kreskę. Ja też jestem w tej sytuacji. Byłam dwukrotnie zamężna. Pierwszy raz, gdy byłam młoda z tego małżeństwa mam córkę, Zofię. Drugi ślub brałam, gdy miałam trzydzieści lat. Ani pierwsze, ani drugie małżeństwo nie przetrwało dłużej niż dwa lata. Coś najwyraźniej było nie tak z mężczyznami.

Oczywiście po drugim rozwodzie miałam jeszcze kilka relacji z mężczyznami, ale żadna nie skończyła się ślubem. Teraz mam czterdzieści pięć lat i mimo wszystkich tych przejść, wierzę jeszcze, że mogę być szczęśliwa i że gdzieś tam czeka na mnie mój bratnia dusza. Krótko mówiąc, miesiąc temu spotkałam pewnego mężczyznę na ulicy. Marek ma czterdzieści dziewięć lat. Spacerowałam akurat po Parku Łazienkowskim, zawsze dbam o siebie, jestem zadbana i dobrze się prezentuję, więc zdecydowałam się usiąść na kawę.

Marek podszedł, żeby się przedstawić. Może nie wpisywał się w mój ideał mężczyzny, ale wyglądał schludnie i kulturalnie. Przedstawił się i postawił mi jeszcze jedną kawę. Naturalnie, od razu zapytałem, czy ma żonę albo partnerkę odpowiedział wymijająco. Oczywiste było, że z kimś się spotyka. Mimo to zaprosiłem go do siebie na herbatę i kawałek sernika własnego wypieku, który zrobiłem dzień wcześniej. Wiem, co sobie pomyślicie zaprosić obcego mężczyznę do domu, to lekkomyślność. Ale widziało nas kilku znajomych, więc nie miałem powodu do obaw. Marek nie wydawał się w żaden sposób groźny.

Dotarliśmy do mojego mieszkania, weszliśmy do przedpokoju, a Marek rozglądnął się i zaraz parsknął śmiechem:

Masz takie duże mieszkanie. Wygląda, jakby ostatni remont robiłaś tu piętnaście lat temu.

Udawałem, że nie łapię aluzji. Ostatni remont rzeczywiście był dziesięć lat temu, ale mieszkanie jest w bardzo dobrym stanie. Po co wydawać pieniądze na ściany i sufity, skoro można inwestować w siebie? W czym tu problem?

Podałem Markowi herbatę i sernik zjedliśmy, wypiliśmy, a on znów zaczął narzekać na moje mieszkanie. Wtedy powiedziałem wprost: „Co za różnica, jakie mam mieszkanie? Dlaczego to Ty mnie nie zaprosisz do siebie?” Wtedy natychmiast zamilkł. Temat się skończył. Wyszedł i obiecał, że zadzwoni za tydzień.

Minął tydzień zero telefonu, zero wiadomości. W sobotę, późno w nocy, przyszła wiadomość, że przyjdzie mnie odwiedzić. Napisałem mu, że w takim razie przyda się pomoc przy remoncie najwyższa pora położyć nową tapetę. Nagle przypomniał sobie o pilnej sprawie, o której całkiem zapomniał, i zapewnił, że odezwie się w przyszłym tygodniu. Wydaje mi się, że to żonaty mężczyzna, który szuka przygód z bogatą kobietą. Ja się do takich zabaw nie nadaję. Nieważne. Ważne, że mieliśmy tylko chwilową znajomość. Wiem jedno: znajdę jeszcze miłość. Jestem tego pewien. I chciałbym dać innym kobietom jedną radę jeśli facet nie robi dla Ciebie nic, po co Ci taki facet?