Kiedy Kasia po raz pierwszy poprosiła swojego tatę o pieniądze, mężczyzna był bardzo zaskoczony. Jeszcze bardziej zdziwił się jednak, gdy usłyszał, na co tak naprawdę potrzebuje ich jego córka.

Renata wychowała się w zamożnej rodzinie. Jej tata spełniał jej każdą zachciankę co Renata chciała, to miała. No, może poza czasem spędzanym razem, bo tego tata miał zawsze deficyt: prowadził własny interes i pracował od rana do wieczora. Kiedy już wracał do domu, to głównie po to, by złożyć wizytę swoim kolegankom. Szeptano, że jedna z nich była tylko o parę lat starsza od Renaty.

Renata wybrała pedagogikę, choć ojciec widział już na jej fartuchu biały kitel i dyplom dentysty z orłem taki miał plan na córkę. Ale ona postawiła na swoim.

Już jako studentka Renata nie zamierzała ciągnąć kasy od ojca utrzymywała się ze skromnego stypendium. Latem zamiast leżeć na plaży pod palmą co usilnie proponował jej tata, oferując wczasy za granicą Renata wybrała wolontariat na kolonii dla dzieci. Odmówiła z uśmiechem: w końcu kochała dzieci.

Pewnego wieczoru do ośrodka przyjechał autobus z dzieciakami z domu dziecka. Wszyscy szybko rozbiegli się po pokojach, została tylko jedna dziewczynka. Chuda jak patyk, a w oczach zero dziecięcej radości. Po niedługim czasie inne dzieci zaczęły narzekać, że w ośrodku strasznie śmierdzi.

Winowajcą okazała się właśnie ta dziewczynka. Renata weszła do pokoju, żeby sprawdzić co się dzieje i znalazła pod jej poduszką kotlety. Całe szczęście, że nie żurek, bo byłoby jeszcze gorzej! Kotlety zdążyły już konkretnie skisnąć.

Złapana na gorącym uczynku dziewczynka spojrzała na Renatę z poczuciem winy i szepnęła:
To na mojego brata.

A gdzie jest twój brat? zapytała cicho Renata.

W innym domu dziecka.

Renata nie czekała nawet chwili i wyciągnęła komórkę, żeby zadzwonić do taty.

Tata, gdy usłyszał że córka chce pieniędzy, aż się ucieszył: Ha! Wreszcie moja córunia czegoś ode mnie chce! Pewnie się obraziła na kogoś, czy coś.

Córciu, po co ci tyle pieniędzy? Może chcesz sobie kupić auto?

Nie, tato. Chcę kupić dużo jedzenia dla dzieci z domu dziecka.

Ty to masz złote serce, Renatko! uśmiechnął się tata pod wąsem.

Cała Renata uparta, dobra i z poczuciem humoru jak na Polkę przystało.