Mój tata zabronił mi zabrać moją córkę, obawiając się, że jestem zbyt pobłażliwy wobec jego wnuczki.

Ojciec mój zakazał mi brać moją córkę na ręce, bo obawiał się, że jestem dla jego wnuczki zbyt delikatna. Ostatnio mała zaczęła raczkować i gdy tylko wychodziłam z pokoju, pełzała za mną, spragniona, bym ją podniosła. Ojciec próbował mnie przekonać, że nie powinnam jej rozpieszczać, sugerując, że jeśli zostawię ją na podłodze, sama nauczy się radzić sobie w świecie. A jednak nie mogłam oprzeć się temu, by tulić moją córkę i nie mogłam przestać myśleć, czy przypadkiem nie jestem zbyt opiekuńcza.

Muszę przyznać, że często bywam zbyt łagodna wobec niej: głaszczę ją, gdy płacze, obdarzam czułością, powstrzymuję się przed upominaniem. Być może nadganiam coś, czego sama nigdy nie zaznałam. Urodziłam się w sierocińcu, po śmierci mamy, i nie znałam nigdy swoich biologicznych rodziców. Obecną rodzinę zyskałam przez przypadek: kiedy kuzyn dowiedział się, jaka jest moja sytuacja, przygarnęli mnie i dali mi nowy dom.

Na początku było dziwnie i trudno tata był surowy, prawie nieobecny, a mama harowała bez wytchnienia, żeby nas utrzymać, przez co brakowało jej czasu na zwykły gest czułości. Wiedziałam, że mnie kochają, ale okazywanie uczuć nigdy nie przychodziło im łatwo. Dlatego nauczyłam się tworzyć swoją własną opowieść zamykałam oczy i w wyobraźni byłam otaczana miłością i pochwałami niczym księżniczka, która rządzi w królestwie czułości.

Dorastając, pragnęłam aprobaty i miłości od innych. Wciąż wypatrywałam najmniejszego gestu zainteresowania, a potem zbyt długo tkwiłam w toksycznym związku, bo bałam się, że nigdzie indziej nie znajdę uczucia. Mój mąż, bardzo troskliwy, zna część mojej historii i wiele mi wybacza, ale nie wie wszystkiego. Mimo tego, co przeszłam, nie potrafię powstrzymać się od nadmiaru miłości wobec swojej córki. Jest dla mnie jak słońce i uważam, że zasługuje na każdą kroplę czułości, jaką jestem w stanie jej ofiarować inaczej niż ja sama w swoim dzieciństwie, w którym głód miłości śnił mi się nawet przez zimne noce w Lublinie.