Mąż Jessiki często podnosił na nią rękę, a po narodzinach córki sytuacja stała się jeszcze gorsza.

Justyna pochodziła z małego miasteczka, gdzie kawalerka kosztowała grosze. Kupiła sobie takie mieszkanie, jednak jej mąż nic o tym nie wiedział. Gdy mój mąż był w delegacji służbowej, urodziła nam się córka. Rodziłam w zwykłym szpitalu, ale powiedziałam mu, że to była najlepsza klinika w Warszawie Tak czy inaczej: pieniądze, które mąż przesyłał na zakupy, wydawałam niezwykle oszczędnie. Kiedy był w domu, lodówka uginała się od schabowego, ryb i wszelkiego rodzaju przysmaków. Gdy wyjeżdżał, znów zaczynałam oszczędzać.

Nigdy nie kupowałam rzeczy dla córki w normalnych sklepach. Albo mogłam liczyć na pomoc znajomych, albo wyszukiwałam coś na tanich portalach internetowych. W ten sposób udało mi się odłożyć na mieszkanie. Często prosiłam mamę, by zajęła się wnuczką, żebym mogła iść po kryjomu do pracy. Mój mąż miał w tym swój udział sam był sobie winien. Byłam dla niego wymarzoną żoną. Robiłam wszystko, o co prosił, z pełnym zaangażowaniem. W końcu byłam ze wsi, a on warszawiak, zawsze wydający polecenia. Aż pewnego dnia zaczęłam planować ucieczkę. Wiedziałam, że przyjdzie moment, gdy nie zdoła już powstrzymać ręki i wtedy będzie koniec.

Ze wszystkim musiałam kombinować. Córce kupowałam kilka jabłek, a mężowi mówiłam, że kupiłam kilogram. Dwa i pół roku zajęło mi uzbieranie wystarczającej kwoty. Kiedy mąż po raz kolejny wyjechał służbowo, spakowałam się razem z córką i uciekłam. Dzień wcześniej złożyłam pozew o rozwód. Próbował nas potem odzyskać. Wydzwaniał, przekonywał mnie, że teraz nasza rodzina mogłaby wrócić do normalności. Bywały jednak rozmowy, w których groził, twierdząc, że nie odpuści i zrobi wszystko, żeby nas „odzyskać”.

Niedługo później dowiedziałam się, że znalazł nową dziewczynę studentkę. Jestem pewna, że traktuje ją tak samo, jak mnie. Nie zdradzałam męża. Pieniądze, które odłożyłam, uważam za uczciwie zarobione w końcu nie jadłam, byle tylko zgromadzić tę sumę. I nie było innego wyjścia. Musiałem uratować siebie i moją jedyną córkę.