Podejrzewałem żonę o zdradę, bo urodziła syna – to już mój trzeci chłopiec

Mam na imię Marek. Wspominając dawne czasy, czuję się ogromnie szczęśliwy, bo los podarował mi rodzinę mogłem zostać mężem i ojcem. Poślubiłem Kingę, którą pokochałem jeszcze w czasach licealnych. Była wierna i wytrwale czekała na mnie, kiedy odbywałem służbę wojskową, a po moim powrocie wzięliśmy ślub.

Najpierw urodził nam się najstarszy syn Tomek. Trzy lata później przyszedł na świat Grzesiek, nasz drugi chłopiec. Mimo tego zawsze marzyłem o córce. Już kiedy Kinga była pierwszy raz w ciąży, mówiłem wszystkim, jak bardzo pragnę mieć dziewczynkę. Wszyscy się temu dziwili bo przecież każdy mężczyzna zwykle chce syna, a ja marzyłem o córeczce. Jednak los sprawił, że Kinga urodziła chłopca, a trzy lata później kolejnego syna.

Z Kingą żyło nam się bardzo dobrze, dzieci rosły zdrowo i dawały nam wiele radości. I oto pewnego dnia Kinga przychodzi do mnie z nieoczekiwaną wiadomością była znowu w ciąży. Zaskoczyło mnie to, bo nie planowaliśmy trzeciego dziecka. Mimo zaskoczenia byłem naprawdę szczęśliwy moja ukochana, nowa nadzieja i nowe życie

No to teraz na pewno dam ci córeczkę! śmiała się Kinga. Teraz to już musi być dziewczynka!

Nasze mamy, prababcie i nawet sąsiadki były przekonane, że to będzie dziewczynka nawet badanie USG wskazywało na córkę. Wszyscy czekaliśmy na małą księżniczkę. Chłopcy już wymyślili dla niej imię.

Gdy nadszedł odpowiedni czas, zawiozłem Kingę do szpitala. Nie przespałem wtedy całej nocy, martwiąc się i wyobrażając, jak moja Kinga daje życie naszej upragnionej córeczce. Z samego rana zadzwoniłem do szpitala i tam usłyszałem: urodził się syn, 3 kilogramy 200 gramów, 54 centymetry wzrostu.

Nie chciałem wierzyć własnym uszom to musiała być pomyłka! Przecież miała być dziewczynka! Ale niestety, nie było żadnej pomyłki mieliśmy trzeciego syna. Czegoś takiego się nie spodziewałem, zresztą nikt z nas. Wszyscy byli pewni, że będzie dziewczynka. I jakoś nie mogłem zrozumieć, jak lekarz przy USG mógł się pomylić. Gdy zadzwoniłem do Kingi, zapytałem:

Nie zdradziłaś mnie przypadkiem z sąsiadem? Co ty za głupoty gadasz? oburzyła się Kinga. Przecież miałaś urodzić dziewczynkę! Co ty, zwariowałeś?! Kinga rozłączyła się cała w nerwach.

Po kilku dniach odebrałem Kingę ze szpitala. Wróciliśmy do domu. Żona rozwinęła kocyk, spojrzałem na naszego malutkiego, bezbronnego synka i od razu poczułem miłość ogromną. Nazwaliśmy go Emilkiem. Mijały lata, cztery i pół roku później uczyłem Emila jazdy na hulajnodze. On zupełnie nie był do mnie podobny. Przypominał trochę Kingę, ale moi starsi synowie byli do mnie bardzo podobni.

Pewnego dnia podsłuchałem, jak sąsiadki plotkują pod blokiem o mnie i Emilu.

A widzisz, jak Emil podobny do Pawła z klatki obok?

Zrobiło mi się przykro. Zapytałem Kingę wprost, kto naprawdę jest ojcem Emila.

Znowu to samo! Jak możesz mnie o coś takiego posądzać?! Czy ty naprawdę myślisz, że cię zdradziłam? Ja tylko chcę wiedzieć prawdę! Przecież Paweł raz cię odwoził z pracy! Odwoził, bo miałam wtedy już sporą ciążę i strasznie mi było niedobrze, a taszczyłam ciężkie torby. To już przestępstwo? Nie, tylko… Emil wcale nie jest do mnie podobny.

Tak zaczęła się wielka kłótnia między nami. Kinga była bardzo na mnie zła. Chciałem zrobić test DNA, ale żona nie chciała się na to zgodzić. Po dwóch tygodniach jednak zmieniła zdanie powiedziała, że zgodzi się na badania, ale potem chce rozwodu. Byłem pewien, że to tylko złość.

Któregoś dnia wynosząc śmieci spotkałem Pawła. Miał już wtedy 35 lat, był kawalerem. Przyglądałem mu się uważnie, szukając podobieństwa do mojego syna, ale nic nie znalazłem.

Wróciłem do domu, siedziałem zamyślony w kuchni, a Emil wbiegł i wskoczył mi na kolana, przytulił się i zaczął coś opowiadać. Serce mi zmiękło. Po co te wszystkie testy? Przecież czuję, że to mój syn! Wziąłem Emila na ręce i poszedłem do sypialni do Kingi.

Nie robimy żadnych testów! O co ci chodzi? obraziła się Kinga. Już byłam gotowa, żeby mieć spokój. Żebyś się przekonał, że Emil jest twoim synem i nie zdradziłam cię nigdy!

Przez tydzień przepraszałem Kingę za swoje podejrzenia. W końcu mi wybaczyła. Dzieci podrosły. Najstarszy syn się ożenił, jego żona była w ciąży i urodziła nam wnuczkę. Razem z Kingą zostaliśmy dziadkami. Byłem wniebowzięty nareszcie miałem wnuczkę, którą mogłem rozpieszczać.

Dziś jestem pewien, że będę ją kochał całym sercem. Tak samo, jak kocham trzech moich synów.