Żona niespodziewanie stanęła w progu jego domu.

Bartek i Magda poznali się, gdy mieli po 22 lata. Od razu się w sobie zakochali i zamieszkali razem. Ich związek rozwijał się bardzo szybko. Chociaż rodzice tego nie pochwalali i starali się za wszelką cenę ich rozdzielić, ostatecznie jednak zrezygnowali. Młodzi się pobrali i żyli bardzo zgodnie. Ale niezbyt długo.

Ich związek zmienił się po narodzinach córki. Takie wydarzenie to dla wszystkich wielkie szczęście. Ale chyba nie dla nich. Chociaż dziecko było zaplanowane i chciane. Bartek nie spodziewał się, że wszystko aż tak bardzo się zmieni. U Magdy pojawiła się depresja poporodowa. Poza tym dziecko zajmowało dużo czasu, a dziewczynie czasami brakowało czasu na gotowanie i sprzątanie. Na męża zupełnie przestała zwracać uwagę, a on sam często nie spał z powodu płaczu dziecka. I powoli zaczął się oddalać od Magdy. Wracał późno do domu, tłumaczył, że ma dużo pracy. Czasami przychodził po alkoholu. Często znikał gdzieś z kolegami. Magda odchodziła od zmysłów, myślała, że jej mąż kogoś ma.

Pewnego dnia powiedział, że wyjeżdża na 2 dni w delegację. Dobrze wiedział, że Magdzie będzie ciężko samej z dzieckiem. Prosiła go, żeby został, ale i tak pojechał.

A potem przestał odbierać telefony. Magda nie mogła znaleźć sobie miejsca, do tego córeczka była wyjątkowo płaczliwa. Dopiero po jakimś czasie Magda zauważyła, że ​​prawie wszystkie rzeczy jej męża zniknęły. Próbowała go odszukać na różne sposoby, ale bezskutecznie. Później zdała sobie sprawę, że w ten sposób je zwyczajnie porzucił. Po prostu chyba nie chciał niczego wyjaśniać.

Magda nauczyła się żyć sama z córką. Wniosła pozew o rozwód. Wysłała dokumenty na adres rodziców Bartka, o nic nie pytała i nie próbowała nic wyjaśniać. Czasami pomagali jej rodzice. Wiedzieli, że wtedy mieli rację. Ale nic nawet nie mówili córce, bo i bez tego była kompletnie rozbita.

Bartek wrócił do miasta i znalazł sobie nową żonę. Nie próbował kontaktować się ani z Magdą, ani z córką.

Czas mijał. Córeczka podrosła. Często pytała o tatę. A kiedy przyjaciółka zdobyła jakoś adres jej byłego męża, Magda postanowiła go odwiedzić. Przez te parę lat rana się nie zagoiła.

Bartek kupił duże mieszkanie w centrum miasta. Tego dnia był w domu i przygotowywał jakąś niespodziankę dla żony, która akurat miała wizytę u kosmetyczki.

Rozległo się pukanie do drzwi. Bartek otworzył i zobaczył w progu swoją byłą żonę. W oczach mu pociemniało, nie mógł wykrztusić z siebie ani słowa.

– Mam nadzieję, że nie zapomniałeś, – powiedziała Magda. – Twoja córka często pyta, gdzie jest jej ojciec. Czy możesz jej to jakoś wyjaśnić?

– Nie sądziłem, że będziesz mnie szukać, – odpowiedział Bartek.

– Chciałam spojrzeć ci w oczy, – odpowiedziała Magda.

– Wybacz mi to wszystko. Bałem ci się powiedzieć, że nie mogę już tak żyć. Przepraszam, że to zrobiłem. Pozwolisz mi porozmawiać z córką?

– Inaczej bym tu nie przyjeżdżała, – powiedziała Magda. – Oto mój numer telefonu. A ona czeka na ciebie od dawna.

Potem Magda poszła, a Bartek został sam ze swoimi myślami. Wieczorem żona zauważyła, że ​​jest jakiś zamyślony, więc wszystko jej opowiedział. Nie mogła uwierzyć, że był w stanie tak postąpić. Powiedziała, że koniecznie musi spróbować nawiązać ponownie kontakt z córką. Dziecko potrzebuje ojca.

Od tego dnia Bartek próbował nadrobić stracony czas. Często odwiedzał córkę, czasami zabierał ją do siebie, rozpieszczał prezentami. Z biegiem czasu dziewczynka przyzwyczaiła się do niego i chętnie biegła na spotkanie z ojcem.