Złudzenie księcia rozwiane…

Iluzja księcia rozwiana
Nie był księciem z jej snów

Kasia spotkała Jacka, gdy ten właśnie wrócił z wojska. Chłopak wyglądał, jakby wyszedł z okładki modowego magazynu wysoki, umięśniony, z hipnotyzującymi zielonymi oczami i czarnymi, kręconymi włosami. Przy nim Kasia wydawała się zwyczajna, choć była ładna: blond włosy, smukła sylwetka, łagodny uśmiech. Nie mogła uwierzyć w swoje szczęście ze wszystkich dziewczyn wybrał właśnie ją.

Co on w tobie widzi? szeptały koleżanki. Takie przystojniaki nie zostają długo. Pewnie cię zostawi.

Ale Kasia tylko się uśmiechała wierzyła w ich miłość. Chodzili do kina, na tańce, spotykali się z przyjaciółmi. Jacek nie chwalił jej wyglądu, ale zawsze był przy niej, a jego dotyk przyprawiał ją o zawrót głowy. Gdy pierwszy raz przyprowadziła go do domu, matka Anna Kowalska zmarszczyła brwi. Później, na osobności, szepnęła córce:

Przystojny mężczyzna to mężczyzna innych kobiet, kochanie. Rzadko bywają wierni. Poczekaj ze ślubem, sprawdź go. Wygląda na zbyt wystawowego.

Kasia się zirytowała. Ufała uczuciom Jacka, nie chciała słuchać wątpliwości. Ale matka zasiała w jej sercu ziarno niepokoju.

Powoli Jacek zaczął się zmieniać. Najpierw siłownia, potem basen, potem nowe znajomości. Kasia, by być blisko niego, też zapisała się na treningi, ale czuła się nieporadnie wśród atrakcyjnych, umięśnionych dziewczyn. Jacek zerkał w ich stronę, a ona wychodziła wcześniej, ukradkiem ocierając łzy.

Jesteś słaba jak lalka roześmiał się pewnego dnia, gdy się przeziębiła po basenie. Lepiej zostań w domu ze swoimi książkami.

Słowa zabolały, przypomniała sobie słowa matki. Czuła, że Jacek się oddala. Coraz więcej wyjść sam, bez telefonu, zaproszenia, czy choćby tłumaczenia. A potem po prostu zniknął. Przestał odbierać telefony.

Nie dzwoni? spytała Anna.

Nie szepnęła Kasia, odwracając się twarzą do ściany.

Wstawaj! Idziemy do fryzjera! zakomenderowała Anna Kowalska. Nowa fryzura to pierwszy krok do nowego życia. Potem uszyjemy ci sukienkę, jesteś zdolna.

Kupiły materiał, Kasia rysowała projekty, próbując zapomnieć. Plotki o nowych miłościach Jacka do niej docierały, ale wytrzymała. Gdy po kilku tygodniach pojawiła się na potańcówce w nowej, lekkiej sukience, lśniąca wszyscy się odwrócili. Zauważyli ją.

Pewien chłopak, Tomek, skromny i bezpretensjonalny, zaczął się o nią troszczyć. Nie był urodziwcem, ale jego oczy patrzyły tylko na Kasię ciepło i szczerze. Po miesiącu oświadczył się.

Oto mężczyzna! powiedziała Anna. Jak się zakocha, to i ożeni. A ty co na to?

Przyjmuję odpowiedziała Kasia spokojnie.

Kochasz go?

Jakżeby nie? Jest dobry, pracowity, wierny. Jestem wszystkim, czego potrzebuje i tylko ja.

Ślub był ciepły, pełen serca. Kasia i Tomek zaczęli od zera: pierwsze krzesło, pierwszy talerz. Po roku urodziła się dziewczynka, a po kolejnych trzech chłopiec. Rodzina, miłość, szczęście.

Nie myślała już o Jacku. Tylko czasem słyszała opowieści, jak porzucił żonę, uciekł do kochanki, a teraz żyje tu i ówdzie. Kasia uśmiechała się:

Co było między nami? Tylko kawałek młodości. Niech będzie szczęśliwy, jeśli potrafi.

W domu czekali na nią dzieci i mąż. I matka mądra, dobra, najdroższa. Ta, która uratowała ją od prawdziwego cierpienia. Ta, dzięki której Kasia odnalazła swoje ciche, prawdziwe szczęście.

Mamo zawsze bądź blisko. Bez ciebie życie nie jest tak jasne.