Złośliwej sąsiadce zachciało się naszego balkonu

Mój mąż i ja mamy piękne trzypokojowe mieszkanie. Ledwo zdążyliśmy je kupić, tylu było chętnych. Jednak właściciel sprzedawał je sam, bez pośrednika, dlatego sam zdecydował, komu je sprzeda i kto będzie dobrym i odpowiedzialnym właścicielem takiego mieszkania.

Byliśmy niesamowicie szczęśliwi, bo cena była bardzo dobra, mieszkanie wyremontowane i urządzone, do tego w minimalistycznym stylu, z marmurową łazienką, odcieniami szarości w sypialniach i salonie oraz z białą kuchnią! Wszystko było doskonałe!

Lokalizacja też jest idealna – blisko centrum, ale osiedle jest trochę oddalone od miejskiego zgiełku. Spokojna okolica, w dodatku z przepięknym widokiem z okna! Oraz, co jeszcze bardziej nas zachwyciło, z dwoma balkonami. Jeden z widokiem na rzekę, niezwykle piękny widok, a drugi na podwórko, gdzie wszyscy parkują swoje samochody. Jest to dla nas bardzo wygodne, bo też mamy auto, więc zawsze możemy zerknąć z balkonu, czy wszystko z nim w porządku.

Ale nasza nowa sąsiadka uznała, że skoro nasze balkony, te z widokiem na rzekę, są oddzielone tylko cienką siatką (nie wiem dlaczego), to ma prawo poprosić, żebyśmy oddali jej naszą część do użytkowania. Bo my mamy dwa balkony, a ona tylko jeden! Oczywiście odmówiliśmy jej, bo to nasze mieszkanie. Ale to, co stało się później, było przerażające. Dowiedziała się jakoś, że mój mąż ma alergię na rośliny doniczkowe i posadziła ich ze dwadzieścia, żeby nam pachniały, a mój mąż źle się czuł. Zaczęła przepuszczać do nas przez siatkę swoje pekińczyki. Dokuczała nam, jak mogła.

Nie mieliśmy zamiaru iść na ustępstwa, więc postanowiliśmy postawić między balkonami ceglaną ścianę, po kilku godzinach już stała. A sąsiadce zagroziliśmy, że jeżeli coś z nią zrobi, to zadzwonimy na policję. No i to w sumie wszystko, ale to takie denerwujące, że zawsze coś musi popsuć sielankę.