Zauważywszy psa leżącego przy ławce, podbiegł do niego. Jego wzrok padł na zostawioną niedbale przez Natalię smycz.

No i co, widzę tego psa leżącego koło ławki i od razu pędzę w jego stronę. Spoglądam też na pasek, który Natalia niedbale rzuciła na ziemię.

Od dwóch lat ledwo rozmawiał z siostrą. Ewa do dziś nie rozumiała, jak z takiej błahości wybuchł taki ogromny konflikt.

Ewa i Wojtek Rumianek urodzili się w odstępie roku. Od dzieciaka byli nierozłączni, zawsze stawali za sobą murem. Jakie by głupoty nie robili, zawsze brali odpowiedzialność po równo, nigdy nie chowali się za plecami drugiego.

Ich rodzinna wioska, Brzozowo, z roku na rok się rozwijała. Mieli szczęście z sołtysem Paweł Kowalczyk, sam stąd pochodzący, okazał się świetnym gospodarzem.

Skończył studia rolnicze, wrócił do wsi i zabrał się do roboty. Szybko doceniono jego starania, i po dziesięciu latach został sołtysem Brzozowa.

W życiu osobistym też mu się ułożyło. Ewa, po skończeniu szkoły medycznej, zaczęła pracować w miejscowej przychodni jako pielęgniarka. Paweł nie mógł przejść obojętnie obok takiej urody. Ewa odwzajemniła jego zainteresowanie. Pobrali się, a wesele świętowała cała wieś. Wojtek szczerze cieszył się z szczęścia siostry, choć jego własne małżeństwo z Natalią było dalekie od takiej sielanki.

Dopóki Ewa była panną, Natalia czasem burczała pod nosem, nazywając ją zadufaną albo nic nie wartą. Ale po ślubie narzekania zastąpiła zazdrość. Natalia wymagała od męża coraz więcej nowego domu, lepszego samochodu, droższego futra…

Coraz częściej rzucała Wojtkowi w twarz: Inni mają wszystko, a my nic! Mężczyzna starał się, jak mógł, ale ani pieniędzmi, ani siłą nie mógł zaspokoić jej zachcianek.

Częściowo Natalia też była nieszczęśliwa Pan Bóg nie obdarzył jej radością macierzyństwa. A tymczasem Ewa szczęśliwie wyszła za mąż, urodziła syna, potem córkę, wybudowała duży dom, a mąż doszedł do poważnego stanowiska…

Rodzinne spotkania coraz częściej kończyły się kłótniami. Za każdym razem, gdy Wojtek odwiedzał Ewę, Natalia zaraz potem zaczynała go besztać.

Ostatnia awantura wybuchła w urodziny Wojtka. Ewa podarowała mu szczeniaka labradora od dawna marzył o takim psie. Paweł dał mu nowy motocykl.

Wszystko było dobrze, dopóki pijana Natalia nie dostała ataku wściekłości i nie wylała na Ewę nagromadzonej złości:

No i co, Ewka? Ten pies to jakiś przekaz? Jak nie ma dzieci, to przynajmniej psa, tak?!

Ewa próbowała uspokoić sytuację:

Natalka, uspokój się. Potem będziesz się wstydzić…

Ale jej słowa nie trafiły. Wybuchła ogromna kłótnia, goście podzielili się na dwa obozy. Paweł cicho szepnął żonie, żeby wychodzili, i po pożegnaniu opuścili imprezę.

Minęły dwa lata. Od tamtego wieczoru Wojtek zaczął unikać siostry, ich kontakt ograniczał się do kilku krótkich, rzadkich spotkań. Tymczasem między nim a Natalią narastało napięcie.

Wieczorami Wojtek coraz częściej wychodził nad rzekę z Marsem. Wyglądali na szczęśliwych Wojtek rzucał patyk, Mars radośnie za nim biegał, a potem kładł mu się u stóp i uważnie słuchał cichych opowieści pana.

Ewa wiedziała o tym od sąsiadów, ale nic nie robiła Wojtek był nieugięty.

Po nieszczęsnej kłótni Natalia coraz bardziej nienawidziła zarówno Ewy, jak i psa, którego jej podarowała. Gdy Wojtka nie było w domu, wypędzała Marsa, krzyczała na niego, a czasem nawet biła.

Wścibskie sąsiadki tylko dolewały oliwy do ognia:

Słuchaj, Natalka, twój mąż znowu spaceruje z tym psem nad rzeką…

A wczoraj spotkał się z Ewą, jej mężem i dziećmi… Śmiali się, cieszyli!

Zazdrość całkowicie ogarnęła Natalię. Pewnego razu Wojtek zapytał:

Natalka, nie krzywdzisz Marsa?

A potrzebny mi ten twój pies?! warknęła i wyszła z pokoju.

Mars coraz częściej chował się przed Natalią i drżał, gdy się pojawiała.

Wszystko skończyło się pewnego ranka, gdy Wojtek wychodząc rzucił ze złością:

Mam dość tej wiecznej zazdrości!

Zostawszy sama, gotująca się ze złości Natalia wywlekła Marsa na podwórko, przywiązała do ławki i zaczęła okładać go paskiem. Biedne zwierzę wyło z bólu. Gdy wyładowała złość, rzuciła pasek, spakowała się i na zawsze wyszła z domu.

Wieczorem Wojtek wrócił, ale nie znalazł psa przy bramie. W domu panował bałagan. Przy ławce znalazł Marsa pięści mu się zaci