Wynajęłam męża, by zazdrość zabiła przyjaciółkę, lecz zakochałam się w nim bez pamięci

Inna odebrała telefon, gdy dzwoniła Julia.

„Otrzymałaś zaproszenie od Ryśki?”

„Dostałam. Ale nie pójdę na to wesele,” odparłam stanowczo.

„Jak to nie pójdziesz? To nasza przyjaciółka, a ślub będzie wystawny wychodzi za cudzoziemca! Będziemy bawić się w najlepszej restauracji w Krakowie!” przekonywała Julia.

„Nie, nie mam z kim iść. Wiesz przecież, że z Igorem już koniec. Nie pojawię się tam sama Ryśka będzie się ze mnie naśmiewać, znasz ją!”

„Dobrze, przyjdę wieczorem. Coś wymyślimy,” rzuciła Julia i rozłączyła się.

Z Ryśką i Julią przyjaźniłyśmy się od studiów. Z Julią nadal trzymałyśmy się blisko, ale z Ryśką kontakt prawie się urwał. Wyjechała za granicę kilka lat temu, a teraz nagle ogłosiła nam swój ślub.

Ryśka zawsze była zarozumiała i wyniosła. Nawet teraz zaprosiła nas z „drugimi połówkami” a ja właśnie takiej nie miałam. Byłam sama, więc postanowiłam odpuścić, by uniknąć jej drwin.

Julia dotrzymała słowa i wieczorem wpadła do mnie.

„Inno, mam plan! Znajdziemy ci narzeczonego albo męża. Jak wolisz?”

„Co? Jakiego męża? Co ty znów wymyśliłaś?”

Julia zawsze miała szalone pomysły. Należała do tych, którzy wierzą, że nie ma sytuacji bez wyjścia.

„Wszystko sprawdziłam! Są agencje, gdzie można wynająć męża! To idealne rozwiązanie!”

„Nie, nie zgadzam się! To już przesada zamawiać sobie faceta!” warknęłam.

„Inno, nie faceta, tylko męża choć nieprawdziwego! Chodzi o to, żeby Ryśce szczęka opadła, prawda? No to działaj! Zresztą, już zadzwoniłam i wszystko ustalone!”

„Jula, ty nigdy się nie zmienisz! Skąd wiesz, kogo mi przyślą?”

„Zamówiłam przystojnego, eleganckiego chłopaka w porządnym aucie. Wystarczy? Jutro o 19:00 będzie na ciebie czekał pod kinem. Omówicie szczegóły może grać kochającego męża albo narzeczonego, jak zechcesz.”

„Czekaj, jak go rozpoznam? I ile to kosztuje?”

„Spokojnie, nie tak drogo. On cię rozpozna wysłałam twoje zdjęcie. Dość gadania, chodźmy wybrać ci sukienkę!”

Następnego dnia poszłam na spotkanie z „wynajętym mężem”. Kręciłam się niepewnie przed kinem, aż w końcu usiadłam na ławce.

„Dobry wieczór, Inna?” odezwał się nieznajomy mężczyzna. „Jestem Wojtek.”

Oceniłam go wzrokiem i byłam pod wrażeniem. Julia miała rację był przystojny.

„Twoja przyjaciółka wszystko wyjaśniła. Nie martw się, dam radę. To dla ciebie.” Uśmiechnął się i podał mi bukiet róż.

„Nie trzeba było!” Zarumieniłam się.

„Inno, może spacer? Opowiesz mi trochę o sobie to pomoże mi w roli.”

„Oczywiście!”

Spacerowaliśmy po Wrocławiu godzinami. Wojtek zapisał mój adres i obiecał, że w sobotę będzie czekał pod blokiem.

Byłam pod wrażeniem. Nie rozumiałam, dlaczego wybrał taką pracę.

W sobotę Wojtek zadzwonił.

„Inno, gotowa? Będę za dziesięć minut.”

„Tak, wychodzę.”

Gdy zobaczyłam go pod blokiem, mało nie zemdlałam. Stał w eleganckim garniturze przy lśniącym audi. Był tak przystojny, że zabrakło mi tchu.

„Dzień dobry, kochanie! Wsiadaj, śpieszymy się.” Uśmiechnął się. „No jak mi idzie?”

„Świetnie!” Roześmiałam się.

Wesele Ryśki było rzeczywiście wystawne. Przywitała mnie zadowolona, ale gdy zobaczyła „męża”, uśmiech zniknął. Nic dziwnego jej narzeczony, choć cudzoziemiec, był dwa razy starszy, łysy i przy tuszy.

Byłam z siebie dumna. Ryśka zawsze drwiła, że jestem zbyt sztywna i zwyczajna, by ktokolwiek mnie chciał.

Dziś udowodniłam jej coś innego. Wojtek cały wieczór nie odstępował mnie na krok. Nawet nie spojrzał na inne kobiety.

„Inno, zadowolona?” szepnęła Julia.

„Tak, dziękuję!”

„A Wojtek? Podoba ci się?”

„Bardzo, ale po co? Jutro o mnie zapomni.” Westchnęłam. Chciałam, żeby ten wieczór nigdy się nie skończył.

Julia uśmiechnęła się zagadkowo i zniknęła.

„Inno, widziałaś kiedyś nasze miasto nocą?” spytał Wojtek.

„Nie, zwykle śpię.”

„Szkoda! To niezapomniane widoki. Chcesz uciec i zobaczyć?”

„Bardzo!”

Pożegnaliśmy się z młodą parą.

„Dziękuję, Ryśka! Wspaniałe wesele!” powiedziałam.

„Naprawdę wam się podobało?”

„Tak! Ale musimy już iść chcemy pobyć sami,” rzekł Wojtek, obejmując mnie.

„Rozumiem! Miło było poznać twojego męża!” Ryśka błysnęła złym spojrzeniem.

Całą noc jeździliśmy po ulicach. Wojtek opowiadał ciekawe historie. Byłam zdumiona jego wiedzą nie wyglądał na typowego „wynajemnego męża”.

O świcie podwiózł mnie pod dom.

„Inno, było mi bardzo miło. Jesteś wspaniała.”

„Dziękuję, Wojtku. Ile ci się należy?”

„Nic, Julia już zapłaciła.”

„Do widzenia.” Wyszłam z samochodu i rozpłakałam się. Zakochałam się.

Julia zadzwoniła później.

„No i jak?”

„Koszmar,” westchnęłam.

„Spodobał ci się?”

„Oczywiście! Ale co z tego? Nie mogę go wynająć na zawsze.”

„Nie martw się. Przyjdę wieczorem!”

Gdy zadzwonił dzwonek, stała w drzwiach z Wojtkiem.

„Niespodzianka! To mój brat, Wojtek, z którym uparcie nie chciałaś się spotkać!”

„Ży