Wynajęłam faceta, by zazdrość dopadła przyjaciółkę, a potem się w nim na zabój zakochałam

Wzięłam męża na wynajem, żeby przyjaciółkę zazdrość zżarła, a potem zakochałam się w nim bez pamięci

Halinko, dostałaś zaproszenie od Renaty?

Dostałam. Tylko nie pójdę na to wesele powiedziałam do słuchawki.

Jak to nie pójdziesz? Przecież to nasza przyjaciółka, a do tego wesele będzie wystawne, wychodzi przecież za cudzoziemca! Będziemy bawić się w najdroższej restauracji! wykrzyknęła Krysia.

Nie, nie mam z kim iść. Wiesz, z Jackiem już po wszystkim. Nie pójdę sama, Renata będzie się ze mnie śmiać, znasz ją!

Dobrze, wieczorem wpadnę do ciebie. Coś wymyślimy rzekła Krysia i się rozłączyła.

Z Renatą i Krysią przyjaźniłyśmy się od lat, razem skończyłyśmy studia. Z Krysią nadal się spotykamy, ale z Renatą prawie nie rozmawiamy. Wyjechała kilka lat temu za granicę, a teraz nagle oznajmiła nam o ślubie.

Renata zawsze była zarozumiała i wyniosła. Nawet teraz zaprosiła nas na wesele z towarzyszami. A ja byłam sama, więc postanowiłam nie iść, żeby nie dać jej powodu do drwin.

Krysia, jak obiecała, zajrzała wieczorem.

Halsiu, mam plan! Znajdziemy ci narzeczonego, a nawet męża. Jak wolisz?

Co? Jakiego męża? Co ty znów wymyśliłaś?

Krysia zawsze miała szalone pomysły. Należała do tych, którzy wierzą, że nie ma sytuacji bez wyjścia!

Wszystko sprawdziłam! Są agencje, gdzie można wynająć męża! To dokładnie to, czego potrzebujemy!

Nie, nie zgadzam się! To już przesada, zamawiać sobie faceta! wpadłam w wściekłość.

Halsiu, nie faceta, tylko mężczyznę, nawet jeśli nieprawdziwego! Chodzi o to, żeby Renata padła z zazdrości, prawda? No to działaj! A poza wszystko, już do nich zadzwoniłam i wszystko ustaliłam!

Kryśia, no ty to masz pomysły! Skąd wiesz, kogo mi przyprowadzą?

Zamówiłam przystojnego, eleganckiego chłopaka w porządnym aucie. Wystarczy? Jutro o 19:00 będzie na ciebie czekał pod kinem. Omówicie szczegóły może zagrać kochającego męża albo narzeczonego, jak zechcesz.

Czekaj, jak go rozpoznam? zbiłam się z tropu. I ile to kosztuje?

Nie martw się, niedrogo. On cię rozpozna wysłałam twoje zdjęcie do agencji. Dość gadania, chodźmy wybrać ci sukienki!

Następnego dnia poszłam na spotkanie z wynajętym mężem. Kręciłam się chwilę przed kinem, w końcu usiadłam na ławce.

Dobry wieczór, pani Halina? zapytał nieznajomy mężczyzna. Jestem Tomasz.

Oceniająco spojrzałam na niego i od razu byłam pod wrażeniem. Krycha miała rację był naprawdę przystojny.

Halina, twoja przyjaciółka wszystko mi wyjaśniła. Nie martw się, dam radę. Oto dla pani! Tomasz uśmiechnął się i podał mi piękny bukiet.

Oj, nie trzeba było! spłonęłam rumieńcem.

Halsiu, może się przejdziemy? Opowiesz mi trochę o sobie, żebym był przygotowany.

Oczywiście!

Spacerowaliśmy po mieście kilka godzin, potem Tomasz zapisał mój adres i obiecał, że w sobotę będzie czekał pod moim blokiem.

Byłam pod wrażeniem. Bardzo mi się podobał nie rozumiałam, po co wybrał taką pracę.

W sobotę zadzwonił do mnie.

Halsiu, gotowa? Będę za dziesięć minut.

Tak, tak, już wychodzę.

Gdy zobaczyłam go pod blokiem, mało nie zemdlałam. Tomasz stał w eleganckim garniturze przy luksusowym aucie. Był tak przystojny, że zaparło mi dech.

Dzień dobry, kochanie! Wsiadaj, spieszmy się powiedział, mrugając porozumiewawczo. No, jak mi idzie?

Świetnie! roześmiałam się.

Wesele Renaty było naprawdę wystawne. Przyjęła mnie z uśmiechem, ale gdy zobaczyła mojego męża, jej mina momentalnie zrzedła. Nic dziwnego jej narzeczony, choć zagraniczny, był dwa razy od niej starszy, łysy i gruby.

Byłam z siebie dumna. Renata zawsze drwiła, że nigdy nie wyjdę za mąż, bo jestem zbyt nieśmiała i zwyczajna.

Może miała rację, ale dziś chciałam jej udowodnić coś przeciwnego i udało się. Tomasz cały dzień nie odstępował mnie na krok. Nawet nie spojrzał na inne kobiety.

Halsiu, no i jak? Zadowolona? szepnęła Krysia.

Tak, Krysiu, dziękuję!

A Tomasz? Podoba ci się? dopytywała się.

Bardzo, ale co z tego? Jutro nawet nie będzie mnie pamiętał.

Przyjaciółka uśmiechnęła się tajemniczo i uciekła.

Halsiu, widziałaś kiedyś nasze miasto nocą? zapytał Tomasz.

Nie, zwykle śpię.

Szkoda! To niezapomniany widok. Chcesz, żebyśmy stąd uciekli?

Oczywiście!

Pożegnaliśmy się z nowożeńcami.

Dziękuję, Renato! Wszystko było wspaniałe! powiedziałam.

Naprawdę wam się podobało?

Tak, piękne wesele! Chcemy jednak zostać sami odezwał się Tomasz, obejmując mnie.

No to idźcie! Miło było poznać twojego męża! Renata rzuciła mi wściekłe spojrzenie.

Całą noc jeździliśmy po mieście. Tomasz opowiadał mi tyle ciekawych rzeczy! Byłam zdumiona skąd u niego taka wiedza?

Nad ranem podwiózł mnie pod dom.

Halinko, było mi bardzo miło. Jesteś wspaniała.

Dziękuję, Tomku. Ile ci jestem winna?

Nic, twoja przyjaciółka już zapłaciła.

Jeszcze raz dziękuję i do widzenia!

W domu rozpłakałam się. Zrozumiałam, że się zakochałam.

Wkrótce zadzwoniła Krysia.

No i jak? spytała.

Źle westchnęłam.

Spodobał ci się?

Oczywiście! Ale co z tego? Nie mogę go przecież wynająć na całe życie.

Dobrze, nie mazgaj się. Spotkamy się wieczorem!

Wieczorem ktoś zadzwonił do drzwi. Na progu stała Krysia z Tomaszem.

Niespodzianka! krzyknęła. Poznaj mojego brata, Tomasza, z którym