Przygotuj się, mama z bratem jadą dzielić spadek: Pozbawiłaś brata dziedzictwa, a sumienie cię nie gryzie.

Dzisiaj znów to słyszę: „Przygotuj się, mama z bratem jadą dzielić spadek”. „Pozbawiłaś brata majątku, nie masz sumienia”.

Zrzekłam się swojej części spadku na rzecz ojca, ale w zamian otrzymałam całe jego mieszkanie. Jego słowa wciąż brzmią mi w głowie: „Zrozumiesz później. Najważniejsze, nie wierz im, będą kłamać”. Nie od razu pojęłam, o kim mówił, ale teraz wszystko stało się jasne.

Nazywam się Hanna. Mam ciotkę Krystynę, młodszą siostrę mojej matki. Z mamą nie utrzymywały kontaktu – plotkowano, że Krystyna przywłaszczyła sobie cały spadek po babci. Wiedziałam, że mam kuzynostwo – Jacka i Zosię. W dzieciństwie bawiliśmy się razem, ale potem kontakt się urwał. Niedawno Zosia odnalazła mnie w mediach społecznościowych i opowiedziała coś, co zamroziło mi krew w żyłach.

Ostatnie lata mojego życia wypełniły straty. Trzy lata temu odeszła mama. Tata doczekał, aż skończę studia w Krakowie, i wkrótce dołączył do niej. Tak bardzo się kochali – ojciec rozpieszczał mamę, nosił na rękach, przynosił kwiaty. Myślę, że nigdy nie pogodził się z jej odejściem.

Po śmierci mamy ojciec odziedziczył połowę naszego mieszkania. Zrzekłam się swojej części na jego korzyść, a on, ku mojemu zaskoczeniu, przepisał na mnie całe mieszkanie. „Zrozumiesz później – powiedział. – Nie wierz im, będą kłamać”. Próbowałam dociekać, kim są „oni” i o co chodzi, ale ojciec zmienił temat.

Pół roku po jego pogrzebie Zosia do mnie napisała. Przypomniała, że jest córką ciotki Krystyny, i oznajmiła, że wkrótce będzie przejazdem w Krakowie. „Musimy się spotkać i poważnie porozmawiać – napisała. – Mam ważne wiadomości”. Nie widziałam powodu, by odmawiać, dałam jej numer i adres, prosząc, by zadzwoniła wcześniej.

Zosia przyjechała tydzień później. Spotkałam ją na dworcu – wyglądała na zaniepokojoną. Zabrawszy ją do mieszkania, usłyszałam: „Ładne masz mieszkanie. Szkoda, że wkrótce będziesz musiała się wyprowadzić”. Weszłyśmy do kuchni, gdzie wyjawiła wszystko: Jacek to mój przyrodni brat. Nie znała szczegółów, ale według niej to dlatego babcia zostawiła cały majątek Krystynie, nie dzieląc go między córki.

Zosia opowiedziała, że mój ojciec najpierw spotykał się z Krystyną, a gdy zaszła w ciążę z Jackiem, porzucił ją i ożenił się z moją mamą. „Mama z Jackiem wkrótce tu przyjadą dzielić spadek – ostrzegła. – Przygotuj się”.

Byłam wstrząśnięta. Jacek nic nie dostanie – mieszkanie jest na mnie, oszczędności ojca trzymał w domu, bo nie ufał bankom, a samochód kupiłam sama. Wszystko, co miał ojciec, teraz należy do mnie. Historia o bracie wydawała się podejrzana – ojciec zbyt kochał mamę, by tak postąpić. Ale w życiu wszystko jest możliwe.

„Dziękuję, że mi powiedziałaś, Zosiu – odparłam. – Niech przyjeżdżają, skoro chcą”.

Pościeliłam jej na noc i poszłam spać. Mam lekki sen, więc obudził mnie dziwny szelest. Otworzyłam oczy i ujrzałam Zosię – przeszukiwała mój stół, oświetlając go telefonem.

„Czego szukasz?” – zapytałam.

Zosia drgnęła, telefon wypadł jej z ręki i rozbił się o podłogę.

„Ja… to… nic – wyjąkała.

„Zosiu, idź spać. A jutro wyjeżdżaj. Nie chcę gości, którzy grzebią w moich rzeczach”.

Rano już jej nie było. Drzwi były niedomknięte. Sprawdziłam wszystko – nic chyba nie zginęło.

Kilka dni później zadzwoniła ciotka Krystyna. Sądząc po głosie, była pijana.

„Namówiłaś ojca, żeby przepisał na ciebie mieszkanie, co? – krzyczała. – Oszukałaś własnego brata, bezwstydna! On się ożenił, mieszka na wynajmowanym, a to przez twoją matkę! Gdyby nie ona, twój ojciec byłby ze mną. To ona wszystko zrujnowała!”

Nie słuchałam dłużej, rozłączyłam się. Nie odzywała się więcej. Ale Zosia wciąż dzwoniła, żądając nowego telefonu za rozbity – rzekomo to moja wina.

Krystyna z Jackiem nigdy nie przyjechali. Pewnie Zosia im powiedziała, że mieszkanie jest moje i nic nie da się zrobić. Po tych rozmowach zrozumiałam, dlaczego mama ich unikała. Tacy krewni są gorsi od wrogów.