Późne Pożegnanie: Ostatnie Zdarzenia w Drodze do Domu

Pożegnanie w Domu

Po czułym pocałunku pożegnalnym z kochanką, Marek Kowalski wsiadł do samochodu i ruszył do domu. Zatrzymał się na chwilę pod blokiem, głęboko oddychając, układając w myślach słowa, które powie żonie. Wszedł po schodach i odkręcił zamek.

Cześć powiedział Marek. Kasia, jesteś w domu?
Jestem odparła żona bez emocji. Witaj. No to co, smażę kotlety?

Marek obiecał sobie, że będzie bezpośredni, stanowczy, bez owijania w bawełnę prawdziwy mężczyzna decyzji! Czas skończyć z podwójnym życiem, póki jeszcze czuje na ustach ciepło kochanki, zanim codzienność znów go pochłonie.
Kasia zakrztusił się, prostując głos. Przyszedłem ci powiedzieć że musimy się rozstać.

Wiadomość przyjęta została z niepokojącym spokojem. Kasia nie była kobietą, która łatwo traciła panowanie nad sobą. Dawniej Marek nazywał ją nawet Kasią Lodem właśnie za to.
Co masz na myśli? zapytała, stojąc w drzwiach kuchni. Nie smażę kotletów?
To zależy od ciebie odparł Marek. Jak chcesz, smaż; jak nie, to nie. Ja odchodzę. Do innej kobiety.

Większość żon zareagowałaby wybuchem furii, może nawet patelnią lecącą w stronę męża. Ale Kasia nie była jak większość.
Oj, jaka tragedia mruknęła. Przyniosłeś moje buty z szewca?
Nie przyznał Marek, zaskoczony. Jeśli to takie ważne, pójdę po nie teraz!
Słuchaj no burknęła Kasia. Zawsze taki byłeś, Marek. Każesz głupkowi przynieść buty, a on przynosi stare.

Marek poczuł się urażony. Dramat, który sobie wymyślił, rozpadał się na kawałki. Gdzie były łzy, krzyki, święty gniew? Ale czego więcej można się spodziewafter kobiety o zimnej krwi jak Kasia Lód?

Chyba mnie nie słuchasz, Kasia! powiedział, podnosząc głos. Mówię ci, że zostawiam cię dla innej, a ty gadasz o butach!
Właśnie odparła Kasia. W przeciwieństwie do mnie, ty możesz iść, gdzie chcesz. Twoje buty nie są u szewca. Co cię powstrzymuje?

Żyli razem od lat, ale Marek nigdy nie potrafił odgadnąć, kiedy Kasia mówi poważnie, a kiedy żartuje. Na początku to właśnie ta opanowana powaga, dyskrecja, przyciągnęły go do niej. Nie mówiąc już o jej silnej urodzie i praktycznym podejściu.
Kasia była twarda, lojalna i niewzruszona jak głaz. Ale teraz Marek kochał inną. Kochał z namiętnością, grzechem i słodyczą! Czas przeciąć więzy i ruszyć w nowe życie.

I tak, Kasia oświadczył uroczyście, z odrobiną goryczy. Dziękuję ci za wszystko, ale odchodzę, bo kocham inną. Ciebie już nie kocham.
Niesamowite stwierdziła Kasia, nie podnosząc głosu. Nie kocha mnie, biedaczek. Moja matka uwielbiała sąsiada, ojciec kochał domino i bimber. A patrz, jaka wspaniała kobieta ze mnie wyrosła.

Wiedział, że dyskusja z Kasią nie ma sensu. Każde jej słowo ważyło jak kamień. Początkowy zapał osłabł, a ochota na walkę zniknęła.
Kasia, naprawdę jesteś niesamowita powiedział z goryczą. Ale ja kocham inną. Kocham z namiętnością, grzechem i słodyczą. I odchodzę, rozumiesz?
Kogo konkretnie? spytała żona. Agnieszkę Nowak, co?

Marek cofnął się. Rok temu miał romans z Agnieszką, ale nie sądził, że Kasia ją zna!
Skąd ją znasz?! zaczął, ale urwał. Nieważ, Kasia, nie o nią chodzi.
Kasia ziewnęła.
Więc to Marta Kowalczyk? Za nią poszedłeś?

Dreszcz przeszedł Marka po plecach. Marta też kiedyś była jego kochanką, ale to już przeszłość. Skoro Kasia wiedziała, dlaczego nigdy nic nie powiedziała? Oczywiście, była twierdzą, nigdy nie zdradzała swoich myśli.
Znowu nie trafiłaś upierał się Marek. To nie Kowalczyk ani Nowak. To inna kobieta, wspaniała, miłość mojego życia. Nie mogę bez niej żyć i odchodzę. I nie próbuj mnie zatrzymać!
Więc to musi być Ewa podsumowała Kasia. Oj, Marek, Marek ale z ciebie cymbał. Twój wielki sekret. Miłość twojego życia Ewa Wiśniewska, trzydzieści pięć lat, jedno dziecko, dwa poronienia Mam rację?

Marek złapał się za głowę. Trafiła w sedno! Jego romans był właśnie z Ewą.
Ale jak?! wyjąkał. Kto ci powiedział? Śledziłaś mnie?

Proste, Marek odparła Kasia. Wiesz, że jestem ginekologiem od lat. Zbadałam połowę kobiet w tym mieście, a ty poznałeś tylko niewielką część. Wystarczy mi jedno spojrzenie, by wiedzieć, gdzie Idź się umyć powiedziała Kasia, odwracając się do kuchenki a potem możesz iść do swojej Ewy, tylko pamiętaj, żebyś nie przyniósł mi żadnej choroby.