Postanowiłam rozstać się z mężem, bo myślałam, że ​​miłość między nami dawno umarła. Odeszłam do młodszego faceta i szybko tego pożałowałam

Wciąż nie rozumiem, dlaczego to zrobiłam. Robert i ja jesteśmy mniej więcej pięć  lat po rozwodzie. Szczerze mówiąc, wspominam nasz związek ze łzami w oczach. Tak mi wstyd przed nim i przed naszym synem, że ich zostawiłam. A wszystko dlatego, że w tamtym momencie wydawało mi się, że nasza miłość z mężem zaczęła słabnąć po tym, jak mój syn skończył trzy lata. Jak bardzo się myliłam.

Teraz mam już trzydzieści trzy lata, to ja zaproponowałam, żebyśmy się rozwiedli. To się wydarzyło nagle. Pewnego wieczoru, kiedy siedzieliśmy z mężem w kuchni, odważyłam się to zrobić. Powiedziałam mu, że już ​​dawno poznałam innego mężczyznę, młodszego. Nawiasem mówiąc, naprawdę był młody, teraz ma dwadzieścia pięć lat.

Robert był bardzo dobrym mężem, zawsze pomagał mi w domu i przy dziecku. Wspierał mnie w trudnych chwilach, zawsze był przy mnie, miał cudowne relacje z moimi rodzicami. Ogólnie to dobry człowiek, ale ja tego nie doceniłam. Po prostu zamknęłam oczy na wszystko, co dla mnie zrobił, i odeszłam do innego.

Myślałam, że z Grześkiem wszystko będzie inaczej. Jest przystojnym i energicznym facetem. Ślepo wierzyłam, że przy nim poczuję się młodsza.

Moja wiara w nowy związek nie trwała długo, już po roku poczułam się rozczarowana. Grzesiek uwielbia szukać nowych przygód. Jak go za bardzo poniesie, wtedy muszę się tym zająć. Czasami czuję się bardziej jego matką niż żoną. W naszym domu dość często odbywają się imprezy organizowane przez mojego młodego męża. Zaprasza masę ludzi, a nawiasem mówiąc, za ich przyczyną już nie raz zginęły nam z domu drogie rzeczy. No i w większości korzystamy tylko z moich pieniędzy. Tak, dobrze zarabiam, ale nie mogę nawet nic wydać na siebie, bo wydatki Grześka są naprawdę spore.

Już od dawna mam dość jego wybryków, zauroczenie minęło i zaczęłam myśleć o powrocie do Roberta. Ale jak tak sobie o tym myślę, to od razu uświadamiam sobie, że to zły pomysł.

Z synem mam dość napięte relacje, on tak naprawdę w ogóle nie chce ze mną rozmawiać, ale ja staram się mu pomagać. W tym roku miał Komunię. Byłam bardzo szczęśliwa z powodu mojego dziecka i chciałam być obecna na uroczystości. Niestety, Robert kategorycznie się temu sprzeciwił, nalegał, żeby mnie nie zapraszać.

Nie mam pretensji do mojego byłego męża. Rozumiem, że to karma, o której powiedział mi Robert, kiedy zostawiłam jego i mojego syna. Zdałam sobie z tego sprawę dopiero teraz, kiedy już za późno.

„Karma dogania wszystkich. Wcześniej czy później poczujesz to samo, co ja teraz”, – powiedział mi wtedy z poważnym wyrazem twarzy.

Z synem staram się utrzymywać kontakt. Jest jaki jest, ale zawsze to coś. Za każdym razem, kiedy się spotykamy, czuję taki ciężar w sercu, tak mi wstyd przed Robertem i przed własnym dzieckiem.

Ostatnio jakoś nie wytrzymałam i powiedziałam byłemu mężowi o tym, co teraz do niego czuję. Nie wiem, ile razy go już przepraszałam, ale i tak jest mi z tym tak ciężko, nie mogę sobie wybaczyć tego, co zrobiłam. A Robert mówi tylko, że nie czeka i nigdy nie będzie czekał na mój powrót. I nie bez powodu ma już nową żonę, która stała się bardzo dobrą matką dla naszego syna.

Naprawdę wiem, że byłam głupia, decydując się na coś takiego. Ale co się stało, to się nie odstanie. Teraz płacę za swój błąd życiem z Grześkiem, chociaż wątpię, żebym jeszcze długo z nim była.