Podczas spaceru z psem nastolatkę zatrzymali dwaj mężczyźni i agresywnie zaproponowali jej 'przejazdzkę’…

Podczas spaceru z psem dwaj mężczyźni zatrzymali się obok nastoletniej dziewczyny i agresywnie zaproponowali, że zabiorą ją na przejażdżkę

Jagoda jeszcze nigdy nie widziała swojego psa w takim stanie: w jego oczach płonął gniew, a kły błyskały groźnie. Zanim zdała sobie sprawę z sytuacji, pies już rzucił się na mężczyznę, który złapał ją za ramię i powalił na ziemię, warcząc jak mroczna chmura

Kiedy Jagoda skończyła siedem lat, dostała własny, przestronny pokój. Dziewczynka jednak kategorycznie odmawiała spania tam sama. Każdej nocy któryś z rodziców raz mama, raz tata kładł się obok niej, by mogła zasnąć. Jeśli obudziła się w nocy i nikogo nie było, brała poduszkę i koc, i przeprowadzała się do sypialni rodziców. Ani prośby, ani poważne rozmowy nie pomagały nic się nie zmieniało, choć dziewczynka rosła.

Aż pewnego dnia rozwiązanie samo się znalazło w postaci białej, puszystej kulki, która najpierw przeraźliwie zaskomlała, a potem od razu zrobiła kałużę. Po bliższym przyjrzeniu okazało się, że to uroczy szczeniak, tak słodki, że Jagoda od razu krzyknęła: Mamo, możemy go zatrzymać?. Rozpoczęły się targi: dobre oceny, porządek w pokoju, samodzielne spacery z psem i spanie we własnym łóżku bez mamy i taty. Na pierwsze trzy warunki Jagoda zgodziła się bez zastanowienia, ale przy ostatnim zawahała się jednak szybko pomyślała: Przecież teraz już nie będę sama!.

Tak do domu trafiła Myszka formalnie westie, ale z charakterem prawdziwej damy. I co zaskakujące, Jagoda dotrzymała słowa. Od przyjścia Myszki spała w swoim pokoju, a pies stał się jej wiernym towarzyszem zarówno w snach, jak i w codziennych obowiązkach.

Myszka była prawdziwą pięknością: zadbana, świadoma swojej urody, zachowywała się jak arystokratka. Inne psy ignorowała, ale do dzieci, które chciały ją głaskać, podchodziła z cierpliwością, wręcz z pobłażliwością jakby akceptowała ich zachwyt. Jeśli jednak inny pies się zbliżył, natychmiast pokazywała kły i warczała z oburzeniem.

Żeby zmienić jej zachowanie, mama i Jagoda zapisały się do szkoły dla psów. Przez trzy tygodnie pilnie uczęszczały na zajęcia. Ale czy to trener był mało doświadczony, czy Myszka zbyt niezależna efektu nie było. Specjalista podsumował: Uważa was za swoją watahę. Nic więcej jej nie potrzeba. No cóż we trójkę i tak świetnie sobie radzili.

Na spacery Jagoda i Myszka wybierały opuszczony trawiasty teren za domem. Kiedyś stały tam baraki, ale już je rozebrano zostały tylko fragmenty fundamentów i dzikie drzewa owocowe. Większość właścicieli psów wolała pobliskie, zadbane wybiegi, ale one wolały ten romantyczny zakątek, który pachniał wolnością.

I właśnie tam Myszka spotkała swoją drugą połówkę.

Tego lata Jagoda skończyła piętnaście lat, a Myszka osiem. Dziewczyna była już wysoka i szczupła, z zadumanym spojrzeniem i telefonem w dłoni. Myszka zaś zachowywała się jak pewna siebie, dojrzała dama. Spacerowały po terenie: Jagoda zamyślona, Myszka węszyła trawę gdy nagle atak! Ogromny, kudłaty pies rzucił się na nią, przypominając owczarka, ale z jeszcze bardziej rozczochraną sierścią i niespożytą energią. Był radosnym, hałaśliwym olbrzymem skakał wokół Myszki, szturchał ją nosem, lizał, a jego entuzjazm był zaraźliwy. Myszka zastygła, nie wiedząc, co zrobić z tym natrętem.

Nie bój się, maleńka! podbiegła starsza pani z laską. Lubi się bawić, ale jest łagodny. Nigdy nikogo nie ugryzł!

Widzę to zaśmiała się Jagoda, gdy pies zaczął entuzjastycznie lizać jej dłoń, merdając ogonem tak mocno, że unosił się pył. Jedyna rzecz, której można się po nim spodziewać, to utopienie w ślinie!

Dotąd wypuszczałam go tylko w ogrodzie, ale wczoraj przyjechał wnuk i go wypuścił Tak się ucieszył! Pomyślałam, że i ja go wyprowadzę. A on od razu do twojej suczki!

A moja nie może oderwać od niego wzroku. Chyba się zakochała!

To wspaniale! We dwoje raźniej. On się nazywa Burek. A ja jestem Marianna Kowalska.

Od tamtego wieczoru Burek stał się stałym uczestnikiem spacerów. Czasem czekał na nich na terenie, a jeśli się spóźniali, Myszka wydawała dźwięczny skowyt i za chwilę już biegł w ich stronę. Gonili się po trawie, tarzali w pyle.

Jagoda zabierała koc, rozkładała go w cieniu jabłoni i czytała książkę. Myszka i Burek, zmęczeni zabawą, kładli się obok, dotykając nosami. Czasem dołączała Marianna przynosiła ciasto, siadała na brzegu koca i opowiadała historie. Jagoda chętnie słuchała starsza pani żyła sama, syn i wnuk odwiedzali ją rzadko. Burka dostała pięć lat temu, myślała, że będzie mały, a wyrósł na olbrzyma.

Bez pomocy syna nie dałabym rady go wyżywić. Samotnie z emerytury to wyzwanie wzdychała, a Burek patrzył na nią z uwielbieniem.

We wrześniu spacery przeniosły się na wieczory. Pewnego dnia, gdy wyszły na teren, Burka jeszcze nie było. Nagle czarny terenówka wjechał między krzaki, z głośną muzyką i trzema pijanymi chłopakami. Dwóch wyszło, zataczając się, i zaczęli otaczać Jagodę.

Dziewczyna cofnęła się pod jabłoń, szybko włączyła nagrywanie w telefonie i schowała go do kieszeni. Potem szepnęła do Myszki:

Zawołaj Burka. Natychmiast!

Teraz liczyła tylko na to, że usłyszy.

Nie trzeba było długo prosić Myszka zaczęła głośno, nisko szczekać, wołając o pomoc.

No proszę! ucieszył się jeden z chłopaków. Dobrze, że tu przyszliśmy!

Fajna suka! zaśmiał się drugi, a Myszka, słysząc to, warknęła i pokazała kły.

Po co tu stoimy? ciągnął pierwszy, łapiąc Jagodę za ramię. Chodź, zabierzemy cię na przejażdżkę. Obiecuję, wrócisz cała

Albo