Nie stawił się w pracy? Ostatnio obciążenie obowiązkami wzrosło, więc często się spóźnia.

**8 marca**

Dzisiaj miałem ciężki dzień w pracy. Ostatnio zaległości się nawarstwiają, więc często zostaję po godzinach. Ewa położyła dzieci spać i poszła do kuchni zaparzyć sobie herbaty. Marcina wciąż nie było w domu. Ostatnio był pochłonięty pracą i regularnie wracał późno.

Ewa współczuła mężowi i starała się odciążyć go od domowych obowiązków. W końcu to on utrzymywał rodzinę. Po ślubie ustalili, że ona zajmie się domem i dziećmi, a Marcin zapewni im wygodne życie. Jedno po drugim urodziło się trójka maluchów. Każde ich przyjście na świat cieszyło go ogromnie, a on sam mówił, że nie chce na tym poprzestać.

Ale Ewa była zmęczona niekończącymi się pieluchami, papkami i nieprzespanymi nocami. Postanowiła na jakiś czas zatrzymać się z powiększaniem rodziny.

Marcin wrócił dopiero po północy. Był wyraźnie w dobrym humorze. Na jej pytanie, dlaczego tak późno, odparł:
Ewuniu, wszyscy jesteśmy przepracowani, więc postanowiliśmy trochę się odprężyć.

Mój biedaczku! uśmiechnęła się Ewa. Chodź, nakarmię cię!

Nie trzeba. Przekąsiliśmy kotletami zepsułem sobie apetyt. Wolę iść spać.

Zbliżał się 8 marca, Dzień Kobiet. Ewa, poprosiwszy matkę, by zajęła się dziećmi, poszła do centrum handlowego. Chciała, by ten dzień był wyjątkowy: romantyczna kolacja tylko we dwoje. Mama zgodziła się wziąć dzieci do siebie.

Oprócz jedzenia i prezentów, Ewa postanowiła kupić coś dla siebie. Dawno już nic sobie nie sprawiła wstydziła się prosić męża o pieniądze na ubrania, a wyjść sama też nie miała gdzie. Ostatnim jej zakupem był dres, ale na taką kolację zdecydowanie się nie nadawał. Weszła do jednego z butików, wybrała kilka sukienek i zaczęła je przymierzać.

Gdy mierzyła drugą, z sąsiedniej kabiny usłyszała znajomy głos męża:
Mmm, już chcę cię rozebrać!

Odpowiedział mu dźwięczny śmiech dziewczyny.

Czekaj chwilę, niecierpliwcze! Idź lepiej wybrać coś żonie!

Po co jej to? Utopiła się w dzieciach. Maluchom nie ważne, co nosi byle były najedzone, przebrane i zabawki posprzątane! Kupię jej mikser! Albo maszynę do chleba niech się cieszy!

Ewę oblał zimny pot. Starała się nie hałasować, mechanicznie przymierzając sukienki i nasłuchując rozmowy z drugiej kabiny.

A jeśli spyta, gdzie wydałeś tyle pieniędzy? dalej chichotała dziewczyna. Mikser i maszyna do chleba tyle nie kosztują

I czemu mam się tłumaczyć, na co wydaję SWOJE pieniądze? To ja pracuję, a ona siedzi w domu i ma wszystko! Daję jej określoną sumę na dom i koniec! Niech się cieszy, że w ogóle coś dostaje.

Widocznie skończyli przymierzanie, bo głosy ucichły. Ewa ostrożnie wyjrzała. Tak, stał przy kasie z jakąś blondynką i płacił za zakupy. Gdy skończył, odwrócił się i, nie zważając na kasjerkę, pocałował dziewczynę w usta.

Wszystko w porządku? Ewa zrozumiała, że już od dłuższego czasu siedziała w kabinie, wpatrzona w jeden punkt.

Tak, tak, wszystko dobrze! pociągnęła za zasłonę i podała sprzedawczyni sukienki. Wezmę wszystkie.

W domu, gdy mama wyszła, a dzieci poszły na drzemkę, Ewa zaczęła rozważać, co teraz zrobić. Nigdy nie spodziewałaby się takiej zdrady. Nie chodziło nawet o sam fakt, że ją oszukuje, ale o to, jak ją traktuje i jak lekceważy jej wysiłki dla rodziny.

Chciała uciec i od razu żądać rozwodu, ale zmusiła się, by zatrzymać i pomyśleć.

No dobrze, będę chciała rozwodu, on pójdzie do tej blondynki, a ja zostanę sama z dziećmi bez środków do życia. Alimenty? Pewnie będą groszowe Z czego będziemy żyć?

Do wieczora podjęła decyzję. Marcin tego dnia nie spóźnił się z pracy. W dzień już się na