Matka nie chce już twoich wizyt! Twierdzi, że wpędzasz ją w niepokój, – napominał żonę mężczyzna

– Mama nie chce, żebyś już do niej przyjeżdżała! Mówi, że sprawiasz, że się martwi – upominał żonę Arsen.

– Ojojoj, jak mi źle, synku – westchnęła kilka razy Helena, machając rękami przed twarzą. – Pewnie niedługo mnie nie będzie…

– Mamo, nie mów głupot – skarcił ją Arsen.

Nie cierpiał, gdy matka zaczynała narzekać na swoje zdrowie.

Oznaczało to tylko jedno – że znowu będzie musiał rzucać wszystko, by do niej pojechać.

– Już jadę! – oznajmił Arsen i poszedł skromnie do szefa, aby się zwolnić.

Podejrzewał, że Krzysztof, jego szef, może mu zrobić problem, ale postanowił zaryzykować.

– Nie no, Arsen, przesadzasz! – oburzył się Krzysztof. – Jeśli co tydzień masz problem z matką, albo weź ją do siebie, albo się zwolnij. No nie, nawet słowem się zabawiłem – dodał, wybuchając śmiechem. – Nie, i jeszcze raz nie!

Zrozumiawszy, że tym razem los się do niego nie uśmiecha, Arsen postanowił zadzwonić do żony.

– Lena, możesz uciec z pracy? – wyszeptał błagalnie.

– Po co?

– Z mamą znowu coś nie tak. Trzeba to sprawdzić…

– Wszystko z nią dobrze. Ile razy już nas wzywała do drobiazgów – przypomniała Lena.

– Oczywiście, czemu miałabyś się martwić, to nie twoja matka? – zganił ją Arsen. – Po stracie ojca bardzo o nią dbam…

– Dobrze, wpadnę zaraz. Właśnie skończyłam zajęcia – odpowiedziała Lena, chociaż nie chciała po pracy biec słuchać jęków teściowej.

Helena nie pierwszy raz organizowała taki teatr. Kilka dni temu rodzina musiała już wzywać lekarzy, którzy nie znaleźli nic poważnego.

Lena była przekonana, że i tym razem wszystko będzie w porządku. Zebrała się i pojechała do mieszkania teściowej.

Mając klucze, nie pukała, tylko delikatnie weszła do środka.

Usłyszała szum telewizora, który zamilkł. Lena zrozumiała, że teściowa usłyszała, że ktoś przyszedł.

– To ty? A gdzie mój syn? – zagrzmiała Helena.

Nie była zadowolona, że zamiast Arsena przyjechała synowa. A to oznaczało, że zaraz zacznie mierzyć temperaturę i ciśnienie.

Teściowa liczyła na to, że syn przyjdzie się litować nad nią.

Lena spytała o zdrowie i zmierzyła ciśnienie, które było normalne dla wieku Heleny.

– Wszystko jest w porządku – powiedziała Lena spokojnym tonem.

– Nie, źle mi! – obruszyła się teściowa. – Gdyby Arsen był tu, na pewno coś by zrobił!

– „Pogotowie?” – spytała synowa.

– Tak! – burknęła kobieta, odwracając się do ściany.

Przybyli lekarze znowu nic nie znaleźli.

Gdy tylko wyjechali, do mieszkania wpadł zdenerwowany Arsen. Chodził wokół matki, nie wiedząc, jak jej pomóc.

– Synku, zjadłabym coś pysznego – westchnęła Helena.

Po tych słowach ruszył do sklepu, by kupić jej słodycze i smakołyki.

– Oj Lena, nie zdążyłam posprzątać w kuchni, tak mnie złapało – jęknęła kobieta. – Sama bym zmyła naczynia, ale nie mam siły…

– Zmyję – zadeklarowała Lena spokojnym tonem i poszła do kuchni, gdzie panował bałagan.

Po pół godziny Arsen wrócił z zakupami. Helena natychmiast się ożywiła, zjadła i nawet wstała z łóżka.

– Jaki tu teraz porządek, Lena! – zdziwiła się kobieta. – Jakby nie wy, nie wiem, co bym zrobiła…

Po tych słowach Lena zdała sobie sprawę, że sytuacja się powtarza.

Tak było dokładnie tydzień temu. Helena zgłosiła, że jest chora, potem przyjechali Lena i Arsen, a następnie lekarze.

Po tym teściowa prosiła syna o smakołyki i martwiła się, że ma bałagan.

Lena z uprzejmości proponowała posprzątać, a Helena czuła się lepiej, gdy dom był uporządkowany.

Dzisiejsze powtórzenie wywołało u niej myśl, że Helena szantażuje ich swoim zdrowiem.

Postanowiła podzielić się swoimi przemyśleniami z mężem, który zareagował gniewem na jej sugestie.

– To niemożliwe! Mama nigdy nie ściągałaby mnie z pracy bez powodu – oburzył się Arsen, krążąc po pokoju.

– A ja mówię, że to prawda! – nie ustępowała Lena. – Pewnie jest jej nudno sama w domu, więc zwraca na siebie uwagę. Przy okazji ma smakołyki i darmowe sprzątanie.

– Nie mów bredni – zmarszczył brwi mąż. – Oskarżasz ją…

Zrozumiawszy, że rozmowa z Arsenem jest bezcelowa, Lena postanowiła dać teściowej nauczkę.

Wiedziała, że niedługo Helena znów zadzwoni do syna, a on – do niej, i poprosi o pomoc.

Tydzień później kobieta znów pobudziła rodzinę, urządzając scenę, że czuje się bardzo źle.

Ponieważ Arsena nie mogli zwolnić z pracy, znowu musiała jechać Lena. Jak się spodziewała, i tym razem nie było nic poważnego.

– Kiedy przyjedzie mój synek? – suche zapytała Helena.

– Dzisiaj nie może, praca – skłamała Lena.

– Jak to?! Przecież jestem chora! – z trudem wycisnęła łzę teściowa.

– Wszystko jest w normie – oznajmiła Lena z naganą. – A skoro wszystko dobrze, ja też pójdę!

– Pójdziesz? A lekarzy? Dziś nikogo nie wezwiesz? – burknęła z niezadowoleniem Helena.

– Po co? Przecież i tak jest dobrze – uśmiechnęła się Lena.

Do tej pory leżąca bez sił teściowa nagle ożywiła się i spojrzała surowo na Lenę.

– Sprzątnij chociaż – warknęła kobieta. – Nie przyszłaś tu za darmo?

– Widzę, że poczułaś się lepiej? Masz siłę, więc sama sobie posprzątasz – odparła Lena, przesyłając Helenie pocałunek. – Na smakołyki również nie licz – dodała i zniknęła za drzwiami.

Lena nawet nie zdążyła dojść do domu, gdy zadzwonił Arsen i zaczął ją strofować jak niesforne dziecko.

– Mama nie chce, żebyś już do niej przyjeżdżała! Mówi, że jest chora, a ty ją stresujesz.

– Świetnie! Nie mam nic przeciwko – uśmiechnęła się Lena, której znudziło się sprzątanie w domu teściowej. – To dlatego, że odmówiłam posprzątania jej mieszkania.

Szybko opowiedziała mężowi, jak ukarała Helenę, a ta odzyskała energię po jej odmowie.

Tym razem Arsen nie przeciwstawiał się żonie. Nagle zrozumiał, że matka rzeczywiście ich wykorzystuje.

– Jeśli ci będzie źle, dzwoń prosto do lekarzy! – oznajmił Arsen Helenie. – Praca mnie nie puszcza, Leny nie chcesz już widzieć. Mogę przychodzić tylko w weekendy.

– To już w ogóle nie przychodźcie – odpowiedziała obrażona matka i przestała dzwonić do Arsena z błahostkami.