Kupiłem mieszkanie na biuro od mojej byłej teściowej

Mam na imię Szymon, właśnie kupiłem sobie biuro! Pierwsze piętro, ogromny budynek w centrum miasta, dobra lokalizacja, duży ruch. A co najważniejsze, nie ma tam już mojej byłej żony i jej matki.

Czy to z powodu nowego biura, czy z powodu byłej żony, ale moja radość nie miała granic!

Dorotę poznałem pięć lat temu. Nie potrafię teraz powiedzieć, czy to była prawdziwa miłość, czy nie. Ale wtedy wydawało się, że jestem gotów zrobić dla niej wszystko… No i tak się ułożyło, że musieliśmy się wprowadzić do jej matki, pani Grażyny. Powiedzieć, że się nie lubiliśmy, to mało. Teściowa nadała mi dość jednoznaczny przydomek: „Pasożyt”.

Prowadziłem już wtedy własną firmę, pracowałem, zarabiałem bardzo dobrze. Miałem jeden zły nawyk – palenie. Jednak w nowych warunkach, dzięki pani Grażynie, oczywiście rzuciłem ten nałóg. Kupowałem wszystko, co trzeba, płaciłem za wszystkie naprawy w domu, ale to wciąż było za mało.

Dlaczego mieszkaliśmy z Dorotą w mieszkaniu jej matki? Ponieważ moja była żona nie chciała mieszkać w wynajmowanym mieszkaniu. Żadne argumenty do niej nie trafiały, więc się w końcu zgodziłem. Moja teściowa zupełnie nie rozumiała naszego związku, powiedziała, że ​na samej miłości daleko się nie zajdzie. Rozmawiała ze mną tylko na jeden temat, o tym, jak planuję odebrać jej mieszkanie.

Dorota i ja rozstaliśmy się tak szybko, jak się pobraliśmy. Nie minęło nawet sześć miesięcy. Pani Grażyna była przeszczęśliwa. Interesowało ją tylko to, kiedy zabiorę swoje rzeczy, żeby już nigdy nie musiała mnie oglądać.

Spakowałem cały swój dobytek i z prawdziwą radością przeprowadziłem się do pięknego, wynajętego mieszkania. A potem był proces rozwodowy i moje przejście ze statusu żonatego mężczyzny do kawalera.

Minęło pięć lat i los znów nas połączył. Tym razem w ciekawszych i bardziej pozytywnych okolicznościach dla mnie i szokujących dla nich.

Skontaktowałem się z agencją nieruchomości, żeby znaleźć dobre miejsce na moje biuro. Pokazano mi ogłoszenie, które mnie zaskoczyło. Pani Grażyna sprzedawała swoje mieszkanie. Jako powód podała, że nie ma możliwości samodzielnie go utrzymać, ponieważ jej córka wyjechała za granicę. Lokalizacja, rozkład i w ogóle wszystko odpowiadało moim potrzebom.

Postanowiłem nie zawracać sobie głowy byłą teściową, więc nawet nie było mnie przy podpisywaniu umowy sprzedaży, wystawiłem pełnomocnictwo pośrednikowi. Gdyby pani Grażyna od razu dowiedziała się, kto kupuje jej ukochane mieszkanie, prawdopodobnie bardzo by się zdenerwowała. Dlatego spokojnie czekałem na zakończenie całej procedury.

Trzy dni po podpisaniu umowy pani Grażyna postanowiła zmienić zdanie. Zwróciła się do prawników o anulowanie sprzedaży, chociaż nie było ku temu żadnego powodu. Kobieta po prostu zdecydowała, że jednak ​​nie chce wyprowadzać się z domu. Kiedy ten sposób nie zadziałał, zadzwoniła do agenta nieruchomości i poprosiła o numer nowego właściciela. Nie miałem nic przeciwko temu, czekałem na telefon. Teściowa mnie nie poznała, poprosiła, żebym przyjechał.

Oczywiście zgodziłem się, dla mnie ta sytuacja była bardzo ciekawa. No i stało się to, na co czekałem tak długo. Na żywo pani Grażyna już mnie rozpoznała i była zszokowana. Zaczęła krzyczeć, płakać, mówić, że jednak udało mi się ją wyrzucić z jej własnego mieszkania. Próbowałem jej wytłumaczyć, że to mieszkanie jest dla mnie idealne na biuro, ale oczywiście w ogóle mnie nie słuchała.

Po pełnej godzinie krzyków i płaczu zdecydowałem, że czas to zakończyć. Powiedziałem, że zgodnie z umową musi opuścić lokal w ciągu czternastu dni. Kobieta zaczęła mnie prosić, żebym oddał jej mieszkanie, ale wyjaśniłem, że to niemożliwe.

Zwyciężył zdrowy rozsądek i dwa tygodnie później pani Grażyny nie było już w mieszkaniu.

Jednak pod pewnym względem moja była teściowa miała rację, zostałem właścicielem jej mieszkania. Co ciekawe, moja była żona nawet nie wiedziała o tej sytuacji, ponieważ ostatnio przypadkiem się spotkaliśmy i była zaskoczona, gdy dowiedziała się, gdzie teraz jest moje główne biuro.