Do tej pory nie za bardzo lubiłam psy. Ale po tym, co mi się przytrafiło, myślę o tym, żeby wziąć sobie jeszcze jednego zwierzaka

Uwielbiam koty. W domu mam ich pięć. Pewnego dnia jesienią wyszłam na podwórko. Zabrałam ze sobą Rudego, on to uwielbia, a zwłaszcza bieganie w suchych liściach. Idę więc ścieżką przez park z moim kotem, a przed mną jakiś mężczyzna z owczarkiem.

Rozumiem, że niektórzy kochają psy, ale ja osobiście ich nie lubię. Nie boję się ich, nie, po prostu nie umiem się z nimi obchodzić. A jak jeszcze, nie daj Boże, taki byk cię pociągnie, to albo musisz za nim biec, albo go puścić, albo próbować jakoś utrzymać go na miejscu.

No, ale akurat tego dnia ten właśnie owczarek uratował mi życie. Poważnie mówię. Mężczyzna z psem szedł tą samą alejką co ja. Po jakiejś pół godziny spaceru chciałam trochę odpocząć i usiadłam na ławce, a wtedy ten pies zaczął biec w moją stronę, groźnie ujadając. Myślałam, że biegnie prosto na mnie. Przestraszyłam się, zamknęłam oczy z przerażenia i przytuliłam kota do siebie. Owczarek zaczął biegać dookoła mnie i wtedy usłyszałam za sobą krzyk. To był mężczyzna, który wyglądał bardzo podejrzanie. Właściciel owczarka też do niego podbiegł i założył mu na ręce kajdanki.

Okazało się, że to był złodziej, chciał ukraść mi torebkę, która stała obok mnie na ławce. Miał przy sobie nóż, ale dzięki Bogu, owczarek i jego pan mnie uratowali. A Michał przyznał się, że jest policjantem, ale tylko przypadkiem był na spacerze z psem w tym parku. Chyba muszę się bardziej zainteresować psami, nauczyć się je rozumieć i z nimi obchodzić.