Sonia najbardziej na świecie kochała swoją córkę

Sonia i Michał byli bardzo młodzi, kiedy dowiedzieli się, że zostaną rodzicami. Sonia miała wtedy 17 lat, a Michał 19. Co było robić, rodzice nalegali na ślub, więc pobrali się, a sześć miesięcy później na świat przyszła ich córka, Anastazja.

Jak to zwykle bywa, burzliwa i namiętna miłość nie przełożyła się na silną rodzinę. Sonia i Michał nie byli wyjątkiem, chcieli się bawić, nie podobało im się rodzinne życie, ciągle się kłócili i w rezultacie, już po niecałym roku małżeństwa, postanowili się rozwieść. Michał obiecał, że będzie pomagał, ale po kilku miesiącach wyjechał za granicę, żeby zarobić trochę pieniędzy i nigdy nie wrócił. No więc nie było z jego strony żadnej pomocy. Sonia została sama z rocznym dzieckiem.

Rodzice na początku jej pomagali, ale pieniędzy im też nie wystarczało i nie byli zbyt zadowoleni z tego, że Sonia mieszka u nich z dzieckiem. Kiedy więc mała Nastka skończyła 2 lata, Sonia razem z córką przeniosła się do większego miasta, wysłała Anastazję do żłobka, a sama poszła do pracy, żeby jakoś wykarmić rodzinę.

Było im ciężko, ledwie starczało pieniędzy na wynajem mieszkania i jedzenie, ale były razem. Sonia niesamowicie kochała córkę, ale kiedy Anastazja skończyła 13 lat, jej charakter zaczął się bardzo zmieniać. Buntowała się, opuszczała lekcje, przynosiła ze szkoły coraz gorsze oceny, a pewnego wieczoru Sonia poczuła od niej zapach papierosów – zaczęły się kłócić i tak było każdego wieczoru. Problematyczne zachowanie Anastazji oraz emocjonalne i fizyczne wyczerpanie Soni doprowadziły do ​​tego, że relacje córki z matką znacznie się pogorszyły, nie było już między nimi zaufania.

Pewnego wieczoru Sonia wróciła z pracy jak zwykle późno, było już koło 10 wieczorem, ale jej córki nie było w domu. Nie odbierała telefonu. Sonia zadzwoniła do jej przyjaciół, ale nikt nie wiedział, gdzie jest Nastka, tego dnia nie było jej w szkole.

Sonię ogarnął niesamowity niepokój. Wybiegła z domu i nie wiedząc, co robić i kogo prosić o pomoc, pobiegła sprawdzić wszystkie okoliczne klatki schodowe, piwnice i inne tego typu miejsca, ale Anastazji nigdzie nie było.

Nagle zadzwonił jej telefon. Okazało się, że Nastka jest w szpitalu, na szczęście jej życiu nie zagrażało niebezpieczeństwo. 15 minut później Sonia rozmawiała już z lekarzem. Usłyszała, że Nastkę znaleziono na ulicy, musiała wypić jakiś podejrzany alkohol i się zatruła, przywiozła ją karetka pogotowia. Lekarz powiedział, że wszystko z nią będzie dobrze, musi zostać w szpitalu przez kilka dni, a potem zostanie wypisana.

Trzy dni później Sonia zabrała córkę do domu. Nie krzyczała na nią i po raz pierwszy chyba od roku porozmawiały ze sobą otwarcie i szczerze. Okazało się, że Anastazja nie mogła patrzeć, jak ciężko jej matka pracuje, żeby utrzymać rodzinę i pomyślała, że ​​jeżeli odejdzie, będzie jej łatwiej. Kilka dni temu poznała starszego od siebie mężczyznę, powiedział, że zabierze ją do swojego miasta i będą mieszkać razem. To on poczęstował dziewczynę tym alkoholem, a co było dalej, już wiadomo.

Jak dziwnie by to nie brzmiało, to zdarzenie bardzo zbliżyło Sonię i Anastazję, znowu rozmawiały ze sobą długo wieczorami, jak wcześniej. Nastka zaczęła lepiej się uczyć, poprawiła zachowanie, a Sonia dostała awans w pracy. Życie powoli stawało się coraz lepsze i wydaje się, że los nareszcie zaczął się do nich uśmiechać.