Moja przyjaciółka nie wsparła mnie ani jednym groszem na moje wesele, a teraz zaprasza mnie na swoje!

Jadwiga i Roman wzięli ślub rok temu, a ich rodzice z Krakowa i Łodzi postanowili zrobić przyjęcie jak z bajki. Obaj byli jedynakami, więc rodzice chcieli, żeby wesele było na wypasie najdroższe miejsce, biała suknia, a nawet drezyna. Młoda para marzyła o luźnym grillu z kiełbaskami po ceremonii, ale babcie od razu wykluciły ten pomysł, bo w ich wyobraźni ślub to tylko elegancja i złote kieliszki.

Wkrótce przyszedł czas na szalone przygotowania: manicure, makijaż, zakup sukni i garnituru, a i tyle drobiazgów, co wiesz. Rodzice zgodzili się zapłacić wszystko, oprócz sukni panny młodej i garnituru pana młodego. Zarezerwowali najlepszą restaurację w Warszawie, wybrali bukiet dla Jadwigi i zlecono tort przyjaciółce taty, która od lat piecze cuda cukiernicze.

Lista gości była długa jak kolejka na wędliniarnię rodzice chcieli zaprosić wszystkie krewniaki, nawet te, z którymi nie mieli kontaktu od lat. Argumentowali, że bogaci goście przyniosą sporo gotówki, którą potem można zainwestować w auto albo mieszkanie. Po burzliwych rozmowach postanowili odpuścić dalekich wujków i ciotki. Niektórzy wymyślili wymówki i wycofali się, a na ostatecznej liście wylądowali głównie przyjaciele, tak jak para planowała.

W dniu ślubu pogoda dopisała słońce, choć prognozy mówiły o deszczu. Jadwiga olśniewała w jedwabnej sukni z delikatną koronką. Roman nie mógł oderwać od niej wzroku, a goście już niecierpliwie czekali na rozpoczęcie bankietu. Fotograf, z zapałem godnym prawdziwego artysty, nie przestawał klikać, a ludzie szeptali, kiedy wreszcie podadzą im miejsce przy stole.

Po sesji zdjęciowej młoda para wsiadła do białej drezyny i pojechała do lokalu. Szampan lał się strumieniami, a goście wrzucali do ręki koperty pełne złotówek. Para uprzedziła wcześniej, że zależy im tylko na gotówce, ale kilku seniorów nie mogło się powstrzymać i podarowali koc, pościel czy porcelanę.

Trójwarstwowy tort zachwycił nawet najbardziej wymagających koronki, kremowe kwiaty i perły wyglądały jak dzieło sztuki. Wesele było szykowne, dopiero po północy zmęczeni goście zaczęli się rozchodzić, a młodzi udali się do zarezerwowanego pokoju hotelowego.

Następnego ranka, kiedy para odwiedziła rodziców, mama Jadwigi zauważyła, że jedna z kopert jest pusta. Wytłumaczyła, że to prezent od bliskiej przyjaciółki młodej pary, Basi. Pustą kopertę dała właśnie Basia, bo nie podpisała się. Ta wiadomość sprawiła, że Jadwiga poczuła się okropnie.

Sytuację pogorszyło to, że przed ślubem Basia namawiała, iż nie ma już zwyczaju dawania mniej niż tysiąc złotych i obiecała wesprzeć przyjaciółkę pieniędzmi. Niecały rok później Basia sama stała się panną młodą i zaprosiła Jadwigę i jej męża. Od razu upomniała przyjaciółkę, żeby dała pieniądze, bo liczyła, że dzięki nim pokryją koszty wesela. Jadwiga nie wiedziała, co zrobić. Zasugerowała, żeby mąż podrzucił jej pustą kopertę, tak jak Basia. On zaproponował, że dorzuci więcej, by poczuła się zawstydzona. Mama natomiast radziła, by włożyć tylko minimalną sumę, żeby nie zdradzić Basii, co naprawdę wie, i nie mieć teraz powodu do zemsty. Ślub przyjaciółki zbliża się wielkimi krokami, a Jadwiga wciąż nie może zdecydować, co zrobić.