Moja żona dba o dom, gdy ja jestem tu z tobą, kochanie

**Dziennik Marty Kowalskiej**

Mój mąż dba o dom, gdy ja jestem tu z tobą, kochanie.
Nieznany numer wyświetlił się na telefonie, a w słuchawce usłyszałam głos Wojtka: Moja żona pewnie gotuje obiad albo czyści toaletę, a ja jestem tu z tobą, skarbie.

Gdy Wojtek powiedział, że idzie na firmową imprezę, nawet się nie zaniepokoiłam. Ale potem przyszło to jedno połączenie, które sparaliżowało mnie na sekundę. To, co usłyszałam, sprawiło, że złapałam kluczyki byłam gotowa stanąć z nim twarzą w twarz, a następnego dnia spakować jego rzeczy.

Po dziesięciu latach małżeństwa myślałam, że znam go jak własną kieszeń. Ale wtedy zrozumiałam, że żadna ilość wspólnych lat nie uchroni cię przed zdradą. Albo przed satysfakcją, gdy karma w końcu dopada właściwą osobę.

Wszystko zaczęło się niewinnie.

W czwartkowy wieczór Wojtek wrócił do domu, nucąc pod nosem, z dziwną energią w kroku.
Świetna wiadomość! ogłosił. Jutro firma organizuje imprezę integracyjną. Tylko dla pracowników.
Pocałował mnie w czoło i rzucił teczkę na podłogę.

Będzie nudno, nawet nie musisz się fatygować. Tylko gadanie o pracy i arkusze Excela.
Uniosłam brew.
Wojtek nigdy nie lubił imprez. Jego wersją rozrywki było oglądanie golfa w telewizji. Ale tylko wzruszyłam ramionami.
Jak chcesz, odparłam, myśląc już o jutrzejszych obowiązkach.

Następnego ranka był czuły bardziej niż zwykle. Zbyt czuły.
Gdy przygotowywałam śniadanie, podszedł od tyłu, objął mnie w pasie i szepnął:
Wiesz, że jesteś niesamowita, prawda?
Roześmiałam się. Co cię tak rozmarzyło? Punktujesz sobie?
Może odparł, podając mi swoją ulubioną białą koszulę, tę z irytująco odpiętym guzikiem.
Mogłabyś ją wyprasować? A gdy wyjdę, może zrobisz moje ulubione pierogi? Z dużą ilością cebulki. Wiesz, jak lubię.
Jeszcze coś, wasza wysokość? drażniłam się.
W sumie tak uśmiechnął się. Mogłabyś wysprzątać łazienkę? Uwielbiam, gdy wszystko lśni. A nigdy nie wiadomo, kiedy mogą nas odwiedzić goście
Przewróciłam oczami, ale się rozśmiałam.

Mój mąż miał swoje dziwactwa, i choć jego prośby brzmiały jak kaprysy gwiazdy, nie przywiązywałam do tego wagi. Gdybym tylko wiedziała

Tego dnia rzuciłam się w wir domowych obowiązków.
Odkurzacz warczał, pralka wirowała, a w domu unosił się zapach smażonej cebulki. W tle leciała moja ulubiona playlista, i przez chwilę życie wydawało się normalne.

Aż zadzwonił telefon.
Nieznany numer.
Prawie nie odebrałam, ale coś kazało mi podnieść słuchawkę.
Halo?

Najpierw usłyszałam tylko głośną muzykę i stłumione śmiechy. Zmarszczyłam brwi, myśląc, że to żart.
Ale potem usłyszałam głos Wojtka.
Moja żona? mówił, śmiejąc się. Pewnie gotuje albo szoruje toaletę. Taka już jest, przewidywalna. A ja tu, z tobą, kochanie.
Kobieta w tle wybuchnęła śmiechem.
Żołądek ścisnął mi się w gardle.
Zamarłam, słuchawka przy uchu, podczas gdy mój świat walił się w gruzy.
Połączenie się urwało.

Sekundy później przyszła wiadomość tylko adres.
Żadnych wyjaśnień. Tylko lokalizacja.
Patrzyłam na ekran, serce waliło jak młot.
Może to pomyłka? Żart? Ale głęboko wiedziałam, że nie.

Nie płakałam. Jeszcze nie.
Zamiast tego wzięłam kurtkę, złapałam kluczyki i pojechałam prosto pod wskazany adres.
Pierogi mogły poczekać.

Wojtek miał dostać największą niespodziankę w życiu.

GPS zaprowadził mnie do luksusowego apartamentu na drugim końcu Warszawy.
Dom był ogromny, z lśniącymi oknami i wypielęgnowanym trawnikiem. Przed garażem stało kilka drogich aut. Przez szklane drzwi widać było ludzi śmiejących się, pijących, bawiących.

Żołądek podszedł mi do gardła, gdy rozpoznałam znajome twarze.
Kto będzie bardziej zaskoczony Wojtek czy ja? Zaraz się przekonam.

Gdy podeszłam do wejścia, pojawił się ochroniarz.
Mogę pomóc, proszę pani?
Wymusiłam uśmiech. Tak, przyszłam tylko coś przekazać mężowi.
Ochroniarz spojrzał podejrzliwie, zwłaszcza gdy zauważył wiadro w mojej ręce. W środku była szczotka do toalety i butelka płynu dezynfekującego.
To ten wysoki w białej koszuli powiedziałam spokojnie.
Ochroniarz zawahał się, ale uznał, że nie stanowię zagrożenia, i odszedł.

Gdy tylko weszłam, wszystkie oczy zwróciły się w moją stronę.

I tam był Wojtek.
Stał na środku sali, obejmując kobietę w obcisłej czerwonej sukience.
Wyglądał bardziej ożywiony niż od lat, śmiał się, sączył szampana, jakby nic się nie stało.

Serce ścisnęło mi się boleśnie.
Każda część mnie chciała rzucić się na niego, ale w głowie usłyszałam szept: Bądź mądrzejsza. Niech to będzie warto.

Wojtek mnie zobaczył.
Kolor zniknął z jego twarzy. Zakrztusił się drinkiem i cofnął.
Marto? wyjąkał, odsuwając się od kobiety. Co co ty tu robisz?

Cześć, kochanie powiedziałam głośno, by wszyscy usłyszeli. Zapomniałeś czegoś w domu.
Wojtek mrugał, zdezorientowany.
Podeszłam bliżej i pokazałam mu szczotkę i płyn.
Skoro tak lubisz mówić o moich talentach sprzątających, pomyślałam, że przydadzą ci się do posprzątania bałaganu, który zrobiłeś w naszym małżeństwie.

W tłumie rozległy się szepty.
Kobieta w czerwieni odsunęła się od Wojtka, wyraźnie zawstydzona.

Ale jeszcze nie skończyłam.
Wiecie zwróciłam się do obecnych Wojtek w domu udaje przykładnego męża. Ale, jak widzicie, woli bawić się w dom z kimś, kto podkręca jego ego.

Marto, proszę Wojtek błagał szeptem. Możemy por