– Nie mogę w to uwierzyć! Mój najlepszy przyjaciel okazał się ojcem Aleksandra! Przez ponad cztery lata opiekowałem się jego synem i nie miałem pojęcia, że to nie moje dziecko!

Nie mogę w to uwierzyć! Mój najlepszy przyjaciel jest ojcem Kacpra! Przez ponad cztery lata opiekowałem się synem i nie przyszło mi do głowy, że nie jest mój!

Ewa i Wiktor kochali się od czasów szkolnych. Po maturze Wiktor dostał się do szkoły lotniczej w innym mieście. Ewa nie zdała egzaminów. Mimo to codziennie do siebie dzwonili.

Gdy Wiktor zaczął latać w rejsach, Ewa strasznie go zazdrościła pięknym stewardesom. Przyjechała do niego, żeby się pogodzić, spędzili cudowną noc, wyznając sobie miłość. Ale rano zobaczyła wiadomość od jednej z jego koleżanek z pracy, która pytała, kiedy następny lot i pisała, że z nim czuje się bezpieczniej.

Oczywiście, zazdrość wzięła górę. Ewa pokłóciła się z ukochanym i wyjechała zalana łzami.

Wiktor dostał propozycję pracy za granicą dobre perspektywy, duże zarobki. Zastanawiał się, jak powiedzieć dziewczynie, że za rok będzie musiał wyjechać. Ale trzy tygodnie później Ewa oznajmiła, że jest w ciąży.

Wiktor oświadczył się. Wkrótce wzięli ślub. Wesele było huczne, przyszła prawie połowa miasta. Z wyjazdu musiał zrezygnować, bo żona była przeciwko.

Po ślubie Wiktor zabrał żonę do Warszawy. Gdy urodził się syn, z pomocą matki wzięli duże mieszkanie na kredyt. Mężczyzna ciężko pracował, by spłacać raty i utrzymać rodzinę.

Gdybym wtedy wyjechał na ten rok! Nie musiałbym harować jak wół! Dawno byłbym na wysokim stanowisku!

No tak, Wiciu! Ja z dzieckiem, a ty w rejsach z nowymi laskami będziesz się bawić? odparła nerwowo żona.

Męczysz mnie już tą zazdrością! Jeśli jestem z tobą, to jestem z tobą! I z nikim więcej!

Kłótnie zdarzały się codziennie. Zwłaszcza po powrocie z lotu żona od progu rzucała się na niego. Przeszukiwała telefon, szukając czegoś, co mogłoby ją zdenerwować. Po trzech latach Wiktor musiał przenieść się do pracy jako instruktor w szkole lotniczej. W weekendy dorabiał jako taksówkarz.

Dla świętego spokoju porzucił marzenia. Starał się być najlepszym ojcem i mężem.

Pewnego dnia Wiktor spóźnił się z ratą kredytu. By dokonać przelewu, potrzebował umowy. Żony nie było w domu, więc sam przeszukał dokumenty. Znalazł umowę, ale nie tylko. Pod papierami leżał test na ojcostwo.

Co to ma znaczyć? pomyślał.

Wyniki testu. Dziecko: Kacper Nowak. Prawdopodobny ojciec: Marek Kowalski. Prawdopodobieństwo ojcostwa 99%.

Nie wierzę! Mój najlepszy przyjaciel jest ojcem Kacpra! Przez cztery lata opiekowałem się synem, a on nie jest mój!

Wiktor nie wiedział, co zrobić. Jak zapytać żonę? Był w szoku.

Cześć, kochanie! Jesteśmy w domu! Ewa podeszła, by go pocałować, ale on nawet na nią nie spojrzał.

Synku, kolacja, a potem idziemy na plac zabaw zwrócił się do chłopca.

Wiciu, co się stało? Coś zrobiłam? zaśmiała się żona.

Kolacja. Potem spacer z synem.

Ewa nie rozumiała, o co chodzi.

Na pracy coś się wydarzyło? Znowu chcą cię wysłać w delegację? Dlaczego nie chcesz ze mną rozmawiać?

Nie mam ochoty! wstał od stołu i poszedł do pokoju.

Ewa pobiegła za nim, zasypując pytaniami:

Żartujesz sobie? Mam zgadywać, co się dzieje? Już zupełnie mnie nie szanujesz! Jestem twoją żoną! Wytłumacz się!

Tak, żono! Jak mogłaś tak długo milczeć? Porzuciłem dla ciebie marzenia! Wszystko robiłem dla rodziny! Kiedy ostatnio widziałem przyjaciół? Kiedy byłem u matki?

Ewa szeroko otworzyła oczy, próbując zrozumieć, o czym mówi.

Czyżby wiedział? Skąd mógł się dowiedzieć? myślała.

Minęły dwa miesiące od tamtego dnia. Wiktor nie mógł znaleźć sobie miejsca. Nie chciał już nawet rozmawiać z żoną. Ale jak jego najlepszy przyjaciel mógł coś takiego ukryć?

Rzecz w tym, że Marek zawsze lubił Ewę. Nigdy tego nie krył. Ale na kilka miesięcy przed ślubem Wiktora i Ewy sam się ożenił, wiedząc, że ona nigdy nie będzie z nim. Na każdej imprezie tańczył nie ze swoją żoną, ale z żoną przyjaciela.

Matka Wiktora pewnego dnia powiedziała:

Ach, Ewuniu, ty i Marek bylibyście świetną parą!

Dziewczyna zaśmiała się i odparła z niepewnością:

Co pani mówi! Jestem mężatką! Mamy syna! Kochamy się!

Kochacie, widzę. Ale dlaczego zawsze tańczysz z jego przyjacielem? On zawsze ci pomaga. Dlaczego nie prosisz męża?

Mąż ciągle w pracy. Marek nigdy nie odmawia.

Ewuniu, kocham syna. Nie chcę, by ktoś go oszukiwał! Coś w waszym małżeństwie jest nie tak!

Pani sobie wymyśla! Wszystko jest dobrze!

Matka Wiktora zauważyła, że wnuk ma taką samą pieprzyk na szyi jak Marek. Z czasem chłopiec coraz bardziej przypominał Kowalskiego. To ona zrobiła test. Zaprosiła wszystkich na obiad, a potem zebrała kubki Marka i wnuka.

Pewnego wieczoru, gdy Wiktora nie było, przyszła do nich płacząc.

Mówiłam! Jak śmiesz oszukiwać mojego syna? Marek wie, że ma dziecko? Powiesz mu, czy ja mam to zrobić?

Ewa błagała teściową:

Proszę, nie rujnuj nam życia! To był jednorazowy błąd! Byliśmy w kłótni z Wiktorem. Myślałam, że to jego syn. Pani przyniosła wyniki, gdy Kacper miał pół roku. Marek nigdy się nie dowiedział. Proszę, nie krzywdź wnuka!

Teściowa wyszła zapłakana. Nie chciała burzyć życia synowi, ale bolało ją to okropnie.

Ewa schowała test w szufladzie, licząc, że mąż tam nie zajrzy.

Pewnego dnia wróciła z pracy, zdecydowana wyznać prawdę. Ale Wiktora nie było w domu, a jego rzeczy zniknęły. W pokoju syna zostawił nową zdalnie sterowaną zabawkę.

Mamo, gdzie tata? pytał chłopiec.

Chyba w delegacji odparła, wybiegając na balkon w łzach.

Bała się zostać sama z synem w tym ogromnym mieszkaniu. Zadzwoniła do męża.

Wiktor