Taksówka zatrzymała się przed bramą cmentarza. Mężczyzna, który z niej wysiadł, podszedł do kobiety sprzedającej kwiaty:

Taksówka zatrzymała się przed bramą cmentarza. Młody mężczyzna, który z niej wysiadł, podszedł do kobiety sprzedającej kwiaty:
Poproszę dwanaście tulipanów!

Zapłacił, pochylił głowę i ruszył w głąb cmentarza.

Rok temu Krzysztof uważał się za najszczęśliwszego człowieka na świecie kochał i był kochany. Wszystko zmieniło się jednego dnia, gdy jego ukochana Weronika zginęła w wypadku samochodowym.

Dopiero po miesiącu Krzysztof otrząsnął się z szoku, a do normalnego życia pomogli mu wrócić koledzy z pracy.

Przy nagrobku na ławce siedziała jej matka.

Dzień dobry, ciociu Halino! powiedział cicho.

Witaj, Krzysztofie! Kobieta rzuciła mu się na szyję, wtuliła twarz w jego klatkę piersiową i wybuchnęła płaczem.

On zaś wpatrywał się w kamień, z którego uśmiechała się Weronika.

Gdy kobieta nieco się uspokoiła, pomogła mu ułożyć kwiaty. Długo stali w milczeniu, aż w końcu zapytała:

Jeszcze się nie ożeniłeś?

Nie. Nie mogę zapomnieć o twojej córce. Czuję, jakby jej serce wciąż mnie wołało.

Halina skinęła głową i opuściła wzrok. To, co wydarzyło się ponad rok temu, pamiętała jak przez mgłę. Szpital córka leżąca na białym stole i ona z mężem klęczący przed nią

Odwróciła się do chłopaka, chciała coś powiedzieć, ale widząc jego zbolałą twarz, zamilkła.

Krzysztof skończył Wyższą Szkołę Policji i od dwóch lat pracował w służbie, niedawno awansował na starszego sierżanta. Mieszkał z rodzicami.

Tragedia, która spotkała jego narzeczoną, wywróciła spokojne życie rodziny do góry nogami. Syn przez rok nie mógł dojść do siebie. Całe dnie spędzał zamknięty w swoim pokoju. I tego sobotniego wieczoru wrócił do domu przygnębiony.

Krzysztof, chodź na obiad? Wyszła do przedpokoju matka.

Skinął głową i skierował się do łazienki. Umył ręce, usiadł przy stole. Matka natychmiast zaczęła rozmowę:

Byliśmy dziś z tatą na grobie dziadków urwała, widząc pochmurną twarz syna.

Ja też byłem dziś u Weroniki.

Synku, minął już rok. Weroniki nie wrócisz, ale ty musisz żyć dalej.

Nie mogę, mamo. Czuję, jakby mnie do siebie wołała.

Co ty mówisz?! przeraziła się kobieta.

Wszystko w porządku. Wiem, że wy z tatą czekacie, aż się ożenię, ale na razie nie ma o czym mówić.

Skończył jeść i wrócił do swojego pokoju.

Praca w policji bywała ciężka, czasem musiał pracować nocami. Krzysztof położył się na łóżku i nawet nie zauważył, gdy zasnął.

Śniło mu się, że ukochana go woła. Takie sny miewał często, ale teraz było inaczej jakby była w niebezpieczeństwie i błagała o pomoc.

Ocknął się i zerwał na równe nogi.

Synu, co się stało?

Mamo, wyjdę się przejść.

Wyszedł z bloku, a nogi same niosły go przed siebie.

Dotarł do parku, skręcił w głąb alejek. Zobaczył trzech pijanych chłopaków otaczających dziewczynę. Patrzyła na nich szeroko otwartymi ze strachu oczami.

Co tu się dzieje? podszedł do nich Krzysztof.

W jej spojrzeniu strach zmienił się w błaganie o ratunek.

A tobie co do tego? rzucił się na niego jeden z nich, lecz w następnej chwili leżał już na ziemi.

Zabierajcie swojego kolegę i wynoście się stąd! warknął Krzysztof.

Tamci natychmiast zrozumieli, że lepiej nie zadzierać, pomogli przyjacielowi wstać i odeszli.

Dziewczyna stała nieruchomo, trzymając się za serce, potem drżącą ręką wyjęła z kieszeni tabletkę i włożyła pod język. Łzy spływały jej po twarzy.

Już dobrze, uspokój się delikatnie objął ją Krzysztof.

Dzię dziękuję wyjąkała.

Odprowadzę cię do domu.

W drodze dziewczyna nieco się uspokoiła, więc zapytał:

Jak masz na imię?

Kinga.

Ja jestem Krzysztof. Co się właściwie stało?

Codziennie spaceruję po parku. Tak mi lekarz zalecił. A ci chłopcy próbowała wyjaśnić.

Rozumiem. Masz problemy z sercem?

Od dzieciństwa. Rok temu prawie przestało działać. Zrobili operację. Jest lepiej. Lekarze mówią, że wszystko będzie w porządku.

Krzysztof szedł, słuchał tej dziewczyny i nagle poczuł ulgę, jakby przy jego boku znów była jego ukochana.

Stanęli przed nowym blokiem.

Mieszkam tutaj powiedziała, patrząc na niego smutnymi oczami.

Miło mi było cię poznać

Krzysztofie, wpadnij do mnie. Poznam cię z mamą.

Nie będzie to nie w porządku? Nie mógł ukryć radości.

Oczywiście, że nie!

Mieszkanie Kingi było eleganckie, z drogimi meblami. Kobieta, która wyszła z pokoju, zdziwiła się na widok rozpromienionej córki i stojącego obok niej mężczyzny.

Mamo, poznaj! To Krzysztof. Uratował mnie przed chuliganami.

Jolanta Nowak przedstawiła się i uśmiechnęła. Chodźcie do kuchni, opowiecie, co się stało.

Nakryła do stołu, a Kinga z przejęciem relacjonowała wydarzenia. Gdy skończyła, matka pokręciła głową.

Nie chodź tam więcej, córeczko potem spojrzała uważnie na Krzysztofa. A ty jak się tam znalazłeś?

Serce mnie zaprowadziło zażartował.

A czym się zaj