– Jaka dziecko w czterdziestym pierwszym roku życia! – krzyczał na Nastę mąż. – W twoim wieku to już babciami się zostaje. Nastko, nie rób głupstw. Książki dla dzieci

Co za dziecko w wieku czterdziestu jeden lat! wręcz krzyczał na Kasię mąż. W twoim wieku kobiety już są babciami. Kasia, nie bądź głupia! Wiem, że masz nas w nosie, to już zrozumiałem. Ale czy pomyślałaś o tym dziecku? Nie chcę tańczyć na jej weselu z kroplówką pod pachą! A jeśli coś nam się stanie, kiedy ona będzie mała? Decyduj się. Albo się z tobą rozstanę!

Kasia żyła z mężem już dwadzieścia lat. Wyszła za Darka, będąc jeszcze młodą studentką. Przez te wszystkie lata była przekonana, że mąż to jej najbliższa osoba, oparcie i ochrona. Nigdy by nie pomyślała, że Darek kiedykolwiek się przeciw niej zwróci.

Ostatnio w rodzinie wybuchł poważny skandal powodem było niespodziewane późne dziecko. Darek był stanowczo przeciwny.

Kasia, oszalałaś? Na starość postanowiłaś zostać matką? Mamy trzech wspaniałych synów! Piotrek już studiuje, a Jacek i Marek kończą ósmą klasę. To ci mało? Co dzieci o nas pomyślą? Że rodzice zwariowali?

Darku, zawsze marzyłam o córeczce upierała się Kasia. Skoro Bóg dał nam dziecko, dlaczego ma się nie urodzić?

A jeśli to znowu chłopiec, będziemy próbować do piątego? warknął Darek.

Jestem pewna, że to dziewczynka.

Synowie też nie poparli Kasi. Gdy dowiedzieli się o nowym rodzeństwie, bliźniacy Jacek i Marek oświadczyli, że nie zamierzają dzielić pokoju z nikim więcej. Najstarszy, Piotrek, też wyraził swoje zdanie:

Mamo, sama się nie boisz? W twoim wieku może coś się stać…

Wszystko będzie dobrze zapewniła go Kasia. Nie jestem aż taka stara!

Tak naprawdę podobna sytuacja już się w ich życiu zdarzyła. Gdy Kasia spodziewała się drugiego dziecka, Darek też nie był zachwycony.

Piotrek miał wtedy trzy i pół roku, pieniędzy brakowało. Mieszkali z rodzicami Darka, a Kasia często kłóciła się z teściową. Ale gdy lekarze powiedzieli, że będą bliźniaki, wszystko się zmieniło. Teściowa dała Darkowi pieniądze na wkład własny do mieszkania. Mąż stał się bardziej troskliwy. Jacek i Marek, ku zaskoczeniu, okazali się spokojnymi niemowlętami, a Kasia nawet się wysypiała. Piotrek cieszył się, że będzie miał z kim się bawić, więc zajmował się braćmi, dając matce chwilę wytchnienia.

I tym razem Kasia miała nadzieję, że jak za dotknięciem czarodziejskiej różdżki, wszystko się jakoś ułoży. Jednak już w trzecim tygodniu zaczęły się problemy na pracy robiło jej się niedobrze.

Od ponad dziesięciu lat pracowała jako manikiurzystka, przyzwyczajona do zapachów lakierów i olejków. Teraz jednak mdliło ją na sam ich widok. Tabletki nie pomagały, stan się nie poprawiał, musiała zrezygnować z pracy.

Leżała całe dnie bez sił, nie mogła nawet umyć naczyń, a o sprzątaniu nie było mowy. Jedzenie też trzeba było kupować, co nie zachwycało Darka i chłopaków.

Po zwolnieniu Kasi w domu było znacznie mniej pieniędzy. Darek, pracując jako ratownik medyczny, zaczął brać podwójne dyżury. Piotrek przeniósł się na wieczorowe studia, a w dzień dorabiał w sklepie z elektroniką.

Każdego dnia Kasia widziała w oczach rodziny osąd. Nawet jej rodzice nie poparli jej, mówiąc, że w jej wieku rodzić dziecko to szaleństwo. Sąsiadki szeptały za jej plecami, gdy wychodziła do sklepu. Czuła się coraz bardziej niepewnie.

Nadszedł drugi trymestr i Kasia poszła na kolejne badanie. Lekarz wpatrywał się w monitor z serio twarzą, mówiąc pielęgniarce jakieś parametry. Kasia leżała bez ruchu, bała się nawet oddychać.

W końcu nie wytrzymała:

Doktorze, chłopiec czy dziewczynka?

Dziewczynka. Ale jest pewien problem.

Co się stało? przestraszyła się.

Niech się pani nie martwi, ale muszę powiedzieć. U dziecka występuje wada wrodzona cewy nerwowej, to poważna patologia. W 23. tygodniu powinna być zamknięta, a u córeczki jest otwarta. Dziecko może być niepełnosprawne.

Kasia wybuchnęła płaczem.

Naprawdę nie da się pomóc? Może są jakieś leki?

Lekarz odwrócił wzrok i milczy.

Kasia wyszła z gabinetu, idąc powoli korytarzem. Czas jakby stanął w miejscu, nie widziała, nie słyszała nic wokół. Jak we śnie wróciła do domu, ale nie chciało jej się wyjść z samochodu. Zaczęła głośno szlochać.

Gdy się uspokoiła i otarła łzy, weszła do mieszkania. Darek był w domu, podgrzewał obiad w mikrofalówce i oglądał wiadomości.

Byłam dzisiaj na USG zaczęła Kasia. Lekarz powiedział, że będzie dziewczynka. Ale… są problemy.

Jakie problemy? zmarszczył brwi.

Wada cewy nerwowej.

I co doktor powiedział?

Nic… Ale zasugerował usunięcie ciąży. Nie zgodziłam się, nie wzięłam skierowania. Nie mogę tego zrobić! To moja córka!

Oszalałaś! Wiesz, co to znaczy? Dziecko będzie niepełnosprawne, jeśli w ogóle przeżyje. Jutro pójdziemy razem, sam wezmę skierowanie.

Nigdzie nie idę, Darku. I nie próbuj mnie przekonywać…

Więc nie licz na mnie! Nie będę patrzył, jak sama cię to męczy i jak to dziecko będzie cierpieć!

Darek zerwał się od stołu i poszedł do sypialni. Wyciągnął dużą torbę i zaczął pakować swoje rzeczy.

Darku, co robisz? zaszlochała Kasia. Opuszczasz mnie? Uciekasz od problemu? To nie tylko moja córka, ale i twoja! Jak możesz być tak obojętny?!

Nie zamierzam tego znosić! Zgodziłem się, gdy chciałaś zatrzymać dziecko, myślałem, że wszystko będzie dobrze. Ale teraz nie będę przytakiwać twoim fanaberiom! Pomyślałaś o naszych starszych dzieciach? Widziałaś kiedykolwiek takie dzieci? Moja matka siedem lat po mnie urodziła syna z wadą wrodzoną. Brat przeżył tylko pół roku. Do dziś pamiętam ten koszmar, przez który przeszła rodzina. Mama nigdy więcej nie chciała dzieci. Więc ja też nie pójdę tą drogą. I zabiorę chłopaków ze sobą!

Darek złapał torbę, narzucił kurtkę i wyszedł. Kasia nie zdołała go zatrzymać.

Jego matka, Maria, zdziwiła się, widząc syna z rzeczami.

Co się stało? Pokłóciliście się z Kasią