Ukochany starszy syn

Mój brat ma żonę i dwóch synów. Jest właścicielem firmy budowlanej i świetnie zarabia. Ale charakter ma aż za dobry.

Jego żona wręcz przeciwnie, sama niczego w życiu nie osiągnęła, tylko wyszła za mąż i urodziła dzieci. Ale nie traktuje ich jednakowo.

Dawno, dawno temu, kiedy pierwszy syn miał dwa lata, nie planowała drugiej ciąży, bo chciała mieć tylko jedno dziecko. No, ale jednak się przytrafiło. Moja bratowa kocha i rozpieszcza starszego syna tak bardzo, jak tylko może. A na młodszego prawie nie zwraca uwagi.

Starszy chłopiec ma na imię Bartek, a młodszy Konrad.

Bartek od urodzenia miał wszystko, co najlepsze. Uczył się u korepetytorów z Anglii i Niemiec, studiował na uniwersytecie w USA. Zaraz po studiach został zatrudniony w firmie ojca. Matka od zawsze powtarzała, że jest najmądrzejszy i nie pozwalała mu spędzać za dużo czasu z młodszym bratem. I Bartek dorastał jako wypieszczone dziecko, któremu wszystko wolno.

Z jakiegoś powodu Konrad tego wszystkiego nie miał. Uczył się w zwykłej szkole i poszedł na miejscowy uniwersytet. Matka nigdy się nim nie zajmowała, tylko raz w miesiącu wysyłała kierowcę, żeby zawiózł go do fryzjera. Właściwie już w dzieciństwie wydała na niego wyrok. Konrad wdawał się w różne bójki, wchodził w konflikty szkole, często się wykłócał i chodził na wagary. Ale nauczyciele i tak go chwalili, bo był bardzo mądry.

Ich ojciec, a mój brat, nigdy niczego nie zauważył. Zawsze był zbyt zaślepiony miłością do żony. Ja i cała rodzina zawsze prosiliśmy go, żeby stanął po stronie młodszego syna, bo nie jest przecież gorszy od starszego. Czasami zwracał na to uwagę, ale niezbyt często.

Chłopcy mają teraz 27 i 25 lat. Niedawno przyjechałam do brata na rodzinny obiad. Zauważyłam, że młodszego syna, Konrada, nie ma przy stole.

Jak się okazało, kilka miesięcy temu otworzył swoją firmę marketingową, która przynosi duże pieniądze, i kupił sobie osobne mieszkanie w centrum miasta. Nie mieszka już z rodzicami.

Ale starszy syn, Bartek, siedział przy stole. Byłam bardzo zaskoczona, kiedy usłyszałam, jak rozmawia ze swoim ojcem. Jest niegrzeczny, ciągle na niego krzyczy. A wszystko dlatego, że mój brat zdegradował go z kierowniczego stanowiska w swojej firmie, bo o mało nie wplątał się w jakąś aferę korupcyjną – chciał mieć jeszcze więcej pieniędzy.

Przy stole między Bartkiem a moim bratem wywiązała się kłótnia. A matka ukochanego syneczka odzywała się tylko po to, żeby go bronić i krzyczeć na męża.

Nie mogłam się powstrzymać i wygarnęłam jej wszystko, co się we mnie nagromadziło przez tyle lat. Powiedziałam, że ​​jej ukochany syn sam niczego nie osiągnął, ciągle trzyma się jej spódnicy, a młodszy mógłby się bardzo przydać w firmie ojca, ale zrezygnował z tego i założył własny biznes! Sam!

Może to jej wreszcie da do myślenia.