Mama nie chce, żebyś ją odwiedzała! Mówi, że przysparzasz jej zmartwień.

– Mama nie chce już, żebyś do niej przyjeżdżała! Mówi, że ją tylko niepotrzebnie denerwujesz, – zwracał uwagę żonie Antoni.

– Ojej, jak mi źle, synku, – Krystyna Nowak kilkakrotnie ciężko westchnęła do telefonu i zaczęła machać rękami przed twarzą. – Chyba już długo mi nie zostało…

– Mamo, nie mów głupstw, – upomniał ją Antoni.

Bardzo nie lubił, kiedy jego matka zaczynała narzekać na swoje zdrowie.

Oznaczało to tylko jedno, że musiał znowu urywać się z pracy i do niej jechać.

– Już jadę! – oznajmił Antoni i z zakłopotaniem poszedł do szefa prosić o czas wolny.

Oczywiście przypuszczał, że Piotr Kowalski może go odesłać z kwitkiem, ale mimo wszystko postanowił spróbować.

– Nie no, Antoni, przeginasz! – oburzył się mężczyzna. – Jeśli twoja matka co tydzień ma jakieś problemy, albo ją weź do siebie, albo odejdź z pracy. Zobacz, jaka zabawna gra słów, – dodał, śmiejąc się głośno. – Nie, i jeszcze raz nie!

Spostrzegłszy, że tym razem nie ma szczęścia, Antoni zadzwonił do żony.

– Ania, możesz urwać się z pracy? – wyszeptał do telefonu błagalnym tonem.

– Po co?

– Znowu coś się dzieje z mamą. Trzeba sprawdzić…

– Z nią zawsze wszystko w porządku. Ile razy już nas wzywała bez powodu, – pośpieszyła przypomnieć kobieta.

– Oczywiście, czego tobie się martwić, to przecież nie twoja matka? – skarcił żonę Antoni. – Po stracie ojca bardzo się o nią martwię…

– Dobrze, zajrzę. Właśnie skończyłam lekcje, – odpowiedziała Ania, której nie szczególnie uśmiechało się po zgiełku w szkole słuchać narzekań teściowej.

Krystyna Nowak nie pierwszy raz urządzała podobny spektakl. Kilka dni temu rodzina już musiała wzywać do niej lekarzy, którzy nic poważnego nie stwierdzili.

Ania podejrzewała, że i tym razem wszystko będzie w porządku. Ubierając się, ruszyła do mieszkania teściowej.

Mając klucze, nie pukała, tylko cicho weszła do środka.

Usłyszała odgłos telewizora, który nagle ucichł. Ania zrozumiała, że teściowa usłyszała, że ktoś przyszedł.

– To ty? A gdzie mój syn? – zmarszczyła brwi Krystyna.

Ewidentnie nie była zachwycona, że zamiast Antoniego przyjechała synowa. A to oznaczało, że teraz Ania zacznie mierzyć jej temperaturę i ciśnienie.

Teściowa liczyła na to, że syn będzie się nad nią rozczulać i usługiwać jej.

Ania zapytała o zdrowie teściowej i zaczęła mierzyć wskaźniki, które okazały się normalne jak na wiek Krystyny.

– Wszystko w porządku, – spokojnym tonem oznajmiła Ania.

– Nie, nie jest mi dobrze! – oburzyła się teściowa. – Gdyby teraz Antoni był tutaj, na pewno coś by zrobił!

– „Pogotowie”? – zapytała jedynie synowa.

– Tak! – burknęła kobieta i odwróciła się do ściany.

Przybyli lekarze rozłożyli ręce, ponownie niczego nie znajdując u Krystyny.

Gdy tylko wyjechali, do mieszkania przyjechał zaniepokojony Antoni. Biegał wokół matki, nie wiedząc, jak jej dogodzić.

– Synku, zjadłabym coś smacznego, – westchnęła kobieta z rozmarzeniem.

Po tych słowach mężczyzna pobiegł do sklepu, by kupić jej smakołyki i delikatesy.

– Ojej, Aniu, nie zdążyłam posprzątać kuchni, tak mnie chwyciło, – zaczęła znowu narzekać Krystyna. – Wstałabym i sama pozmywała, ale nie mam siły…

– Umyję, – spokojnym tonem odpowiedziała Ania i poszła do kuchni, gdzie panował bałagan.

Po półgodzinie Antoni wrócił z torbami zakupów. Krystyna wyraźnie się ożywiła, a po posiłku nawet wstała z łóżka.

– Ojej, jak tu u mnie czysto, Aniu, – rozłożyła ręce z radością. – Jesteście wspaniali. Gdyby nie wy, nie wiem, jak bym sobie poradziła…

Po tych słowach Ania nagle zdała sobie sprawę, że ta sytuacja się powtarza.

Dokładnie tydzień temu było tak samo. Krystyna poinformowała, że źle się czuje, potem przyjeżdżali Ania i Antoni, a później – lekarze.

Potem kobieta prosiła syna o coś smacznego i zaczynała się denerwować, że ma bałagan.

Z życzliwości Ania oferowała pomoc w sprzątaniu, a teściowej od razu robiło się lepiej, gdy w domu panował porządek.

Dzisiejsza powtórka skłoniła ją do zastanowienia się, że Krystyna szantażuje ich swoim zdrowiem.

Postanowiła podzielić się swoimi przemyśleniami z mężem, który stanowczo odrzucił jej przypuszczenia.

– To niemożliwe! Mama nigdy nie odrywałaby mnie od pracy bez powodu, – oburzony Antoni zaczął krążyć po pokoju.

– Mówię ci, że to przecież tak jest! – nie ustępowała Ania. – Pewnie się nudzi sama, więc zwraca na siebie uwagę. Przy okazji sprawia sobie radość smakołykami i darmowym sprzątaniem.

– Nie mów głupot, – zmarszczył brwi mąż. – Oczerniasz ją…

Rozumiejąc, że rozmowa z Antonim jest bezcelowa, Ania postanowiła dać nauczkę teściowej.

Wiedziała, że pewnie niedługo Krystyna znowu zadzwoni do syna, a on – do niej, i poprosi o pomoc.

Tydzień później kobieta znowu postawiła rodzinę na nogi, urządzając histerię, że czuje się bardzo źle.

Ponieważ Antoniego nie zwolnili z pracy, znowu do teściowej musiała pojechać Ania. Jak się spodziewano, i tym razem kobiecie nic nie dolegało.

– Kiedy przyjedzie mój syn? – chłodno zapytała Krystyna.

– Dziś nie może, praca, – skłamała synowa.

– Jak to?! Przecież jestem chora! – z trudem wykrztusiła teściowa i wymusiła z siebie łzę.

– Wszystkie wskaźniki są w normie, – oznajmiła Ania z wyrzutem. – Skoro wszystko jest dobrze, to idę!

– Idziesz? A lekarze? Nie zadzwonisz po nikogo? – burczała ze złością Krystyna.

– Po co? Już ci dobrze, – uśmiechnęła się synowa.

Na te słowa osowiała do tej pory teściowa nagle się ożywiła i spojrzała groźnie na Anię.

– Chociaż posprzątaj, – zrzędziła niezadowolona kobieta. – Przyszłaś tylko tak?

– Widzę, że ci lepiej? Masz siły, sama posprzątasz, – synowa posłała Krystynie powietrzny pocałunek. – Na smakołyki też nie licz, – dodała i wyszła.

Ania nie zdążyła nawet dojść do domu, gdy zadzwonił Antoni, skarżąc się jak na nieposłuszne dziecko.

– Mama nie chce już, żebyś do niej przyjeżdżała! Mówi, że chora, a ty ją niepokoiłaś.

– Świetnie! Nie mam nic przeciwko, – zaśmiała się kobieta, której zmęczyło sprzątanie u teściowej. – To dlatego, że odmówiłam sprzątania w jej mieszkaniu.

Ania pospieszyła opowiedzieć mężowi o tym, jak ukarała Krystynę i jak ta nagle odzyskała energię po jej odmowie.

Tym razem Antoni nie starał się przekonywać żony do zmiany zdania. Nagle zrozumiał, że matka rzeczywiście postanowiła nimi manipulować.

– Jeśli poczujesz się źle, dzwoń od razu po lekarzy! – oznajmił Antoni Krystynie. – Mnie nie puszczają z pracy, Ani nie chcesz więcej widzieć. Mogę odwiedzać cię tylko w weekendy.

– No to w ogóle już nie przyjeżdżajcie, – odpowiedziała matka urażonym głosem i przestała dzwonić do Antoniego bez potrzeby.