Wigilijne życzenia

Lidka to moja koleżanka z klasy, razem chodziłyśmy do szkoły i się przyjaźniłyśmy. Często wracałyśmy razem do domu po lekcjach. Wtedy był piękny zimowy dzień, spadł pierwszy śnieg, po drodze grałyśmy w śnieżki. Robiło się już coraz zimniej i powiedziałam Lidce, że zmarzłam i muszę iść do domu. Spojrzała na mnie i powiedziała trochę nieśmiało, że ona jeszcze trochę zostanie. Zapytałam:

– Dlaczego nie chcesz wracać do domu?

Lidka odpowiedziała, że ​​po śmierci mamy jej ojciec często pije. I kiedy ona wraca do domu, to strasznie się awanturuje.

Zrobiło mi się bardzo żal Lidki i zaproponowałam, żeby poszła ze mną. Przyszłyśmy do domu, mama nalała nam gorącej zupy i podała świeże placki ziemniaczane. Później poszłyśmy oglądać bajki. Był już wieczór i poprosiłam mamę, żeby Lidka została u nas na noc. Kiedy już wyszykowałyśmy się do snu, zamknęłam drzwi do pokoju, w którym spała Lidka i poszłam do mamy. Postanowiłem jej opowiedzieć, czego się dzisiaj dowiedziałam od przyjaciółki. Mama uważnie mnie wysłuchała i zaproponowała, że ​​jutro pójdziemy z Lidką do domu i porozmawiamy z jej tatą.

Kiedy weszłyśmy do mieszkania taty Lidki, zobaczyłyśmy nieduży rozgardiasz i puste butelki. Andrzej, tak miał na imię tata mojej koleżanki, powiedział, że nie spodziewał się gości, ale zaprosił nas do środka. My z Lidką poszłyśmy do jej pokoju, a mama poszła do kuchni porozmawiać z Andrzejem.

– Andrzej, twoja córka nie chce wracać do domu po szkole. Tak nie powinno być, a dom powinien być czysty, jedzenie ugotowane. Dlaczego nie chcesz się zająć własną córką?

– Po śmierci Marysi już nie chce mi się żyć. Nie mogę się z tym pogodzić, przepraszam, że sprawiłem wam kłopot. Oczywiście, zajmę się córką.

– Oczywiście, że się zajmiesz. Bo jeżeli nie, to będę musiała to zgłosić do opieki społecznej. Ja teraz pójdę z dziewczynkami na spacer, a ty w tym czasie posprzątasz dom i przygotujesz coś do jedzenia.

– Tak zrobię, jeszcze raz dziękuję.

Po południu wszyscy razem poszliśmy do kina, potem na lodowisko. Ten dzień był bardzo zabawny i ciekawy. Powiedziałam nawet, że byłoby fajnie, gdybyśmy razem zamieszkali.

Dni mijały bardzo szybko, jak to przed feriami. Przygotowywałyśmy się już z mamą do Bożego Narodzenia. Kupiłyśmy masę jedzenia i prezenty. Aż nagle, dwudziestego czwartego rano, słyszymy pukanie do drzwi. Otwieramy, a w progu stoją Lidka i Andrzej z wielką choinką w rękach.

Byłyśmy z mamą mile zaskoczone i zaproponowałyśmy, żebyśmy spędzili Święta razem. Lidka i ja byłyśmy bardzo szczęśliwe. Byliśmy razem w domu, przygotowaliśmy jedzenie i ubieraliśmy choinkę. Świąteczna atmosfera udzieliła się wszystkim. Tata Lidki był już zupełnie inny – gładko ogolony, w nowej eleganckiej koszuli. Nie był już tym mężczyzną, którego widziałyśmy w dniu, kiedy Lidka nie chciała wracać do domu. Moja mama też była w pięknej sukience, wyglądała bardzo młodo. Wiele lat temu rozwiedli się z moim tatą i od tej pory mieszkałyśmy we dwie. Tego dnia wszyscy poczuliśmy się jak jedna rodzina.

Kiedy zobaczyłyśmy z Lidką pierwszą gwiazdkę, podzieliliśmy się opłatkiem, złożyliśmy sobie życzenia. A kiedy zapytałam Lidkę, co by chciała dostać w prezencie, odpowiedziała, że ​​rodzinę. Ja powiedziałam, że też bym chciała, żeby nasi rodzice się pobrali. Powiedziałyśmy im o tym. Wtedy tata odpowiedział: “No cóż, skoro dzieci tego chcą, to trzeba spełnić ich marzenie.” Miesiąc później nasi rodzice rzeczywiście się pobrali i zamieszkaliśmy wszyscy razem.