Zimowa niespodzianka

Noworoczna niespodzianka

Kamila śpieszyła się do domu, nie zważając na śliskie chodniki. Nic dziwnego – w torebce miała dwa bilety lotnicze. Na południu czekał na nich zarezerwowany pokój w hotelu. Od dawna marzyli, by spędzić święta nad morzem, w cieple, z dala od codziennych obowiązków. Nie stać przy kuchni, tylko odpoczywać, pływać w basenie. Poczuli się jak w bajce.

Ale zawsze coś stawało na przeszkodzie. Raz brakowało pieniędzy – oszczędzali na wkład własny do mieszkania. Innym razem w wirze codzienności zapomnieli wcześniej kupić bilety i zarezerwować nocleg…

Teraz mieli już swoje mieszkanie. Do spłacenia pozostało niewiele. Czas pomyśleć o dziecku. A jeśli nie teraz, to z maluszkiem przez długi czas nie zrealizują swojego marzenia. Dlatego Kamila postanowiła sprawić mężowi noworoczny prezent.

Oczywiście, teściowa na pewno się wypowie, że Kamila wyrzuca pieniądze na głupoty. Że w zimie nad morzem nie ma co robić. A co z nimi, z rodzicami? Lautherz Dlaczego się nie poradziła? Będą pretensje, urazy wobec Kamili. W całym tym zamieszaniu mocno oberwie. Teściowa i tak jej nie lubiła, a teraz trudno nawet wyobrazić sobie, co zrobi. Nic się nie stanie, przecież jej nie zabije. Jakoś to przeżyje. Ważne, jak zaskoczy Tomka. Jakie święta mu zorganizuje!

Gdyby się poradziła, teściowa tuż po tym urządziłaby awanturę i nie byłoby żadnej niespodzianki. I raczej nigdy nie pojechaliby na morze. Że mógłby się nie ucieszyć z prezentu albo że nagle zmieniłby plany, Kamilę nawet nie przyszło do głowy. Tomek zawsze mówił, że nie rozumie, po co całą noc obżerać się sałatkami przed telewizorem. Wolał towarzystwo i dobrą zabawę.

Do dziś koperta z biletami leżała w szufladzie jej biurka w pracy. Tego dnia postanowiła zabrać ją do domu i wręczyć mężowi. Lot do wymarzonego miejsca miał się odbyć za dwa dni.

Po powrocie Kamila położyła kopertę pod choinką tak, by Tomek od razu ją zauważył. Przebrała się i zaczęła przygotowywać kolację, nasłuchając, czy nie otworzą się drzwi. Co chwilę zerkała na zegarek.

O wpół do dziewiątej zaczęła się niepokoić. Na kuchence dawno wystygła patelnia z jedzeniem, a Tomka wciąż nie było. Nastrój gwałtownie się pogarszał. Dzwoniła do niego kilka razy, ale telefon był wyłączony. Kamila błąkała się po mieszkaniu, co chwila podchodząc do okna, wypatrując, czy na podwórko nie wjeżdża samochód męża. Do głowy cisnęły się niepokojące myśli, jedna straszniejsza od drugiej. Znów i znów wybierała numer Tomka, ale automatyczna sekretarka powtarzała bezdusznym głosem, że telefon jest wyłączony lub poza zasięgiem.

Kamila odpędzała od siebie złe przeczucia, przekonywała samą siebie, że Tomek spotkał się z którymś z przyjaciół i zapomniał o czasie. Ale dlaczego wyłączył telefon? Dlaczego nie uprzedził?

Nawet kilka razy wyjrzała za drzwi. Kiedyś ojciec mocno wypił ze znajomymi. Tamci odprowadzili go pod dom, ale znając surowy charakter matki, nie odważyli się wejść. Posadzili ojca pod drzwiami, przyparli go plecami do ściany i odeszli. Na szczęście sąsiad wrócił późno, zobaczył śpiącego na klatce i zadzwonił do nich.

Tym razem nikogo nie było. Na schodach nie słychać było kroków. Kamila już nawet nie myślała o biletach ani o niespodziance – byle tylko nic się nie stało Tomkowi.

O spaniu nie było mowy. Usiadła na kanapie, podkurczyła nogi i szykowała się na całą noc czuwania. W ciszy nocy dzwonek telefonu zabrzmiał jak wystrzał. Kamila drgnęła, złapała komórkę, zerwała się z miejsca.

— Tomek, gdzie jesteś? Co się stało? — krzyknęła do słuchawki.

— Nic się nie stało — odpowiedział obcy kobiecy głos, gęsty jak miód. Kamila odsunęła telefon od ucha, spojrzała na wyświetlacz – dzwonił z numeru Tomka. — Twój Tomek śpi. Spokojnie jak dziecko — oznajmił melodyjny, słodki głos.

— Gdzie śpi? Dlaczego? Kto mówi? — spytała Kamila, choć już wiedziała, co usłyszy.

Kiedy zwierzyła się koleżance, że przygotowuje mężowi niespodziankę na Nowy Rok, ta tylko się uśmiechnęła i opowiedziała historię swojej siostry. Tamta podarowała mężowi karnet na basen i saunę dla dwojga. Poszli kilka razy. Potem mąż się przeziębił, a później nawał pracy sprawił, że nie było czasu na basen.

Siostra postanowiła pójść sama. Kiedy przyjechała na miejsce, przekopała torbę, ale nie znalazła karty klubowej. Zawsze ją ze sobą nosiła. Dziewczyna na recepcji powiedziała, że pół godziny wcześniej ktoś ją wykorzystał. Wtedy wszystko stało się jasne – kto i po co ją wziął. Po trzydziestu minutach zobaczyła wychodzącego z szatni męża pod rękę z jakąś dziewczyną. W ten sposób dowiedziała się o zdradzie. Koleżanka powiedziała wtedy, że nie ma nic przeciwko niespodziankom, ale z nimi trzeba uważać.

Wszystko to w mgnieniu oka przemknęło przez myśl Kamili. Ocknęła się dopiero, gdy znów usłyszała głos.

— Tomek śpi u mnie. Żyje i ma się dobrze, nie martw się. Zgadnij, kim jestem? Kocha mnie. Od pół roku. Żal mu było cię ranić, więc milczał. Postanowiłam mu pomóc. — W słuchawce rozległy się krótkie sygnały.

Kamila osunęła się na kanapę, trzymając w dłoni telefon. Ekran zgasł, tak jak zgasło jej życie, nadzieje, radosne oczekiwanie Nowego Roku i wyjazdu na południe. Zgasły wszystkie uczucia poza krzywdą i nieznośnym bólem.

Ile takich historii słyszała, ile przeczytała w internecie. Zdawało się, że ich to nie spotka. Byli razem sześć lat. Czy to dużo, żeby się znudzić i zmęczyć sobą? To nie może być prawda. Zaraz przyjdzie Tomek i powie, że to tylko żart.

Kamila wybrała jego numer. Telefon znów był wyłączony. Wyobraziła sobie półnagą blondynkę w narzuconym na ramiona szlafroku, wyciągającą telefon z kieszeni Tomka, zamykającą się w łazience i dzwoniącą do niej. W myślach widziała nawet jej piękną twarz, niemal identyczną jak u tych wszystkich glamour dziewczyn z sieci. Widziała jejKamila odłożyła telefon, spojrzała przez okno na pierwsze promienie wschodzącego słońca i zrozumiała, że to nie koniec, ale początek czegoś nowego.