Żegnaj, Mućka!

Moja mama skończyła w tym roku 72 lata. Nie wygląda na tyle. Dla mnie zawsze będzie młoda, jednak moim zdaniem w każdym wieku trzeba uważać na swoje zdrowie.

Mama mieszkała sama w wiosce oddalonej ode mnie o 12 kilometrów. Często ją odwiedzałam. Mama kochała wszystkie rośliny i zwierzęta. Miała psa Reksa, dwa koty – Mruczka i Alicję, kury oraz krowę Mućkę.

Krowa była bardzo wdzięczna, dawała dużo mleka. Mama specjalnie karmiła ją trawą, dobrze się nią zajmowała. Czesała ją, myła i wyprowadzała na pastwisko. W upały, mama specjalnie zanosiła na pastwisko wiadro wody, by Mućka mogła ugasić pragnienie.

Życie mamy upływało bardzo spokojnie, było poukładane, nic nie wskazywało na kłopoty. Niestety zimą mama poślizgnęła się i złamała nogę. To był duży kłopot. W takim wieku nie wszystko zrasta się szybko, a mama była bardzo ruchliwa, nie lubiła siedzieć w miejscu. Dla całej rodziny było to duże wyzwanie.

Początkowo na zmianę zostawaliśmy u mamy by opiekować się nią i gospodarstwem, pomagali nam też sąsiedzi. Niestety z czasem postanowiliśmy, że krowa powinna być sprzedana. Nie byliśmy w stanie zajmować się nią tak, jak mama.

Nadszedł ten dzień. Mama nie odchodziła od Mućki, a krowa była smutna, jakby wiedziała co się stanie. Krowę sprzedawaliśmy w dobre ręce, kobiecie z sąsiedztwa. Kiedy samochód przyjechał i Mućka ruszyła do swojego nowego domu, mama bardzo długo stała przy bramie i płakała. W pewnym momencie wyszeptała 'Żegnaj Mućka, mam nadzieje, że będzie ci dobrze’.