Zdradził i stawia warunki: „Albo przestajesz być ofiarą, albo jutro się wyprowadzam!” — Małżeński sz…

Zdradził i stawia warunki

Słuchaj, Jagoda, nie mam ani czasu, ani ochoty słuchać twoich wiecznych narzekań.

Albo od razu kończysz ten tryb urażonej ofiary i żyjemy dalej normalnie, albo jutro pakuję walizkę i sama tłumaczysz córce, dlaczego tata się wyprowadził.

Sama! Jasne?

A co to znaczy normalnie, Mirek? spytała cicho. Tak, jakby nic się nie wydarzyło? Jakby tych SMS-ów nie było? Jakby Andrzej Z Częściami nie napisał ci o drugiej w nocy, że tęskni za twoimi rękami?

Mirek głośno westchnął i ściągnął adidasy bez rozsznurowywania, wciskając piętą z tyłu.

Znowu… Jak zacięta płyta. Już ci mówiłem po polsku: koniec, po sprawie. Mieszkam w domu? Mieszkam. Jestem z tobą? Jestem. Daję kasę? Daję.

Czego jeszcze ci brakuje? Klęknąć mam? Nie doczekasz się!

Nie trzeba. Chcę tylko, żebyś przestał mówić do mnie jakbyś miał mnie po dziurki w nosie. Jesteś niemiły, sarkastyczny na każdym kroku…

Bo nie do wytrzymania jesteś! przerwał jej. Łazisz po domu jak duch, mina jakbyś kilogram cytryn pożarła.

Myślisz, że przyjemnie mi tu wracać? Wchodzę i z miejsca przesłuchanie albo obraza majestatu!

Każda normalna baba już by przykryła temat dla dobra rodziny. Ale nie, ty musisz dłubać patykiem w tej ranie.

Przeszedł obok niej do kuchni, ocierając ją ramieniem. Jagoda się zachwiała, ale nie upadła.

Całe życie była przekonana, że złapała szczęście za nogi. Mirek przebojowy, stanowczy, świetny ojciec. Mieli córeczkę, pięcioletnią Basię, wspólne mieszkanie, niezłe pensje obojga.

Zdrada, która wyszła na jaw pół roku temu, nie była przypadkiem mąż prowadził równolegle drugie życie przez kilka miesięcy.

Jagoda dowiedziała się o wszystkim zupełnie przypadkiem Basia bawiła się telefonem Mirka i na ekranie wyskoczyła wiadomość: Andrzej Z Częściami dopytywał, czy Mirek kupił tę bieliznę, która jej tak pasuje.

Kiedy prawda wyszła na jaw, Mirek nie próbował nawet zaprzeczać. Najpierw milczał, później się wkurzał, a w końcu rzucił:

Tak, było. Było i minęło. Nie rób afery o pierdołę, jestem tu przecież.

Przez te pół roku nigdy nie przeprosił, nie okazał skruchy. W ogóle nie wydawało mu się, że zawinił i właśnie to Jagodę bolało najbardziej.

Kiedy weszła do kuchni, mąż siedział już przy stole, czytając coś w telefonie. Przed nim stała talerz z pieczonym karpiem, który troskliwie przykryła, żeby nie wystygł.

Żałowałaś soli? rzucił, zdejmując talerz. Czy może ci się kubki smakowe od płaczu popsuły?

Mirek, wystarczy. Basia jest w pokoju, wszystko słyszy.

To niech słyszy, uśmiechnął się, pakując kęs do ust. Niech wie, że mama robi wszystko, żeby tata uciekł z domu. O to ci przecież chodzi, nie? Żebym się wyniósł?

Chcę tylko, żebyś był człowiekiem. Sam obiecywałeś, że spróbujesz naprawić naszą rodzinę. Tak wygląda twoja praca nad sobą? Dobijaniem mnie?

Mirek odłożył widelec.

Słuchaj uważnie, kochana. Rodzina to inwestycja, a ja w nią inwestuję. Bawię się z córką, płacę za jej zajęcia, zawożę do przedszkola.

Chciałaś, żeby dziecko miało ojca? Ma. I nie muszę cię głaskać po głowie po tym, jak mi przez trzy miechy żyły wycinasz tą jedną sprawą!

Postawiłem warunek: zamykamy temat raz na zawsze albo się wyprowadzam. A jak się wyprowadzę, zostajesz bez grosza.

Mieszkanie podzielimy i będziesz musiała sprzedać. Będziesz mi płacić dziesiątki tysięcy złotych.

Masz tyle? Nie. Więc czeka cię wynajem, inne osiedle, inne przedszkole dla Basi. Chcesz ją włóczyć?

Jagoda milczała. Mąż znał jej czułe punkty lepiej niż ona sama. Myśl o tym, że Basia musiałaby opuszczać swoje życie i koleżanki, pakować się do jakiej nory, podczas gdy ona latałaby po sądach, przerażała ją.

No to cisza, podsumował Mirek. Jedz, bo od samej skóry i kości to aż żal patrzeć.

***

Wieczorem, gdy Basia już spała, tuląc swojego pluszowego zająca, Jagoda siedziała na balkonie i rozmyślała o swoim losie.

Bo przecież Mirek był dobrym ojcem w klasycznym wydaniu: nie pił, nie bił, Basia go uwielbiała.

Tatusiu, mój bohaterze, szepcze mu rano do ucha.

Jak ona mogłaby rozwalić jej świat?

Z pokoju dobiegał głos Mirka rozmawiał przez telefon. Jagoda niechcący nasłuchiwała.

Tak, jutro aktualne. Jasne. Mówiłem przecież, załatwimy sprawę. Trochę popłacze, potem się uspokoi. Dokąd ona niby pójdzie?

Jagoda zdrętwiała. Tak on o niej myśli Drgnęła klamką od balkonu.

Mirek rozsiadł się wygodnie na kanapie, nogi wyciągnięte. Na jej widok szybko zakończył rozmowę.

Z kim rozmawiałeś? zapytała.

Z kolegą. Potrzebujesz listę kontaktów? podał jej teatralnie telefon. Sprawdzaj, przecież zostałaś u nas rodzinnym detektywem. Ale pamiętaj: jak znajdę choć jedną skasowaną wiadomość, która ci się nie spodoba jutro jadę do mamy. Twoja sprawa.

Ty sobie żartujesz, Mirek? podeszła bliżej. Po tym wszystkim myślisz, że masz prawo stawiać mi warunki?

Mam. Bo to ja jestem facetem i to ja ustalam zasady w rodzinie. Ty albo za mną, albo na własną rękę.

Podszedł bardzo blisko, prawie nos w nos.

Wiesz, Jagoda, że obcy facet nigdy nie pokocha Basi tak jak ja? szepnął jej do ucha. Będzie ją znosił póki jesteś młoda i ładna. Potem zacznie mu zawadzać. Tego chcesz dla dziecka? Ojczyma, który ma ją w nosie?

Jesteś świnia, Mirek, wyszeptała.

Jestem realistą, odsunął się i uśmiechnął. Dobra, idę pod prysznic. Przygotuj mi czystą koszulę na jutro. Tę bordową, i żeby nie była pogięta, bo dziś kołnierz mnie drażnił.

Zniknął w łazience, a Jagoda została na środku salonu.

***

Rano wszystko było po staremu. Jagoda smażyła serniczki, Basia marudziła, że nie założy rajstop.

Mirek pojawił się w tej bordowej koszuli Jagoda jak zwykle ją wyprasowała.

Mamo, a pójdziemy w sobotę do zoo?

Oczywiście, króliczku, Jagoda spróbowała się uśmiechnąć.

Tato, ty też pójdziesz? Obiecałeś pokazać mi lwa!

Mirek pogłaskał córkę po głowie. Od razu zmienił wyraz twarzy czułość na medal.

Pewnie, kochanie. Jeśli mama będzie grzeczna i nie popsuje tacie humoru, to pójdziemy.

Jagoda o mało nie upuściła łopatki.

Mirek, ty poważnie? syknęła, gdy Basia zajęła się bajką.

Co? uniósł brwi niewinnie. Uczę dziecko rodzinnej hierarchii.

Nie chcesz chyba, żeby twoje fochy popsuły nam wolny dzień?

Jagoda zamilkła. Nie miała już argumentów znowu chował się za dzieckiem.

***

Przez cały dzień w pracy była jak cień. Koleżanki pytały, czy wszystko gra, a ona zbywała je niedospaniem.

W czasie przerwy zaglądnęła na stronę z mieszkaniami na wynajem. Ceny jak z kosmosu, porządne lokum na swoim osiedlu rozchodziły się jak świeże pączki.

Co tańszego było na drugim końcu Krakowa.

Dwie godziny w jedną stronę. Przedszkole do szesnastej. Nie dam rady jej odbierać myślała, zamykając laptopa. A gdzie tu jeszcze sens w tym wszystkim odnaleźć?

Na godzinę przed końcem pracy zadzwonił mąż:

Słuchaj, dziś wrócę później. Sprawy. Zjedzcie beze mnie. I jeszcze jedno…

Co?

Kup półsłodkie. Dobre, czerwone. Wieczorem spokojnie pogadamy, bez twoich histerii.

Mirek, ja…

Jagoda, nie pytam, tylko daję ci szansę na poprawę klimatu w domu. Nie zmarnuj jej. Buziaki. Basię ucałuj.

Odłożył słuchawkę. Jagoda patrzyła na wygaszony już ekran telefonu. Może faktycznie spróbować pogadać? Przecież gorzej raczej nie będzie

***

Basia zasnęła szybko, a Jagoda już drugą godzinę siedziała w kuchni. Butelka półsłodkiego stała na stole kupiła ją, choć sama siebie potem za to nie znosiła.

Mirek wrócił tuż przed jedenastą, w rewelacyjnym nastroju.

No, dobrze zrobiłaś, cmoknął ją w policzek, a ona odruchowo się odsunęła. Daj spokój, nie spinaj się tak. Napijemy się po kieliszku.

Pomyślałem dziś Potrzebujemy odpocząć. Co powiesz na Turcję w przyszłym miesiącu? We troje. Basia kocha morze, mam już hotel na oku.

Mirek, jaki odpoczynek? aż zgłupiała. Przecież my żyjemy jak współlokatorzy!

Ty się focha szukasz, pociągnął łyk wina. Ja staram się sklejać, co się da. Ale tak: chcę, żebyś obiecała ani słowa o tej aferze. Zero kontroli telefonu, zero sugestii, zero łez. Po prostu żyjemy, jakby nic się nie wydarzyło!

A zaufanie? spojrzała mu prosto w oczy.

Zaufanie to luksus, na który na razie cię nie stać, prychnął. Ty potrzebujesz stabilności, dziecko ojca, dom gospodarza.

Masz wszystko. Twoja cena milczenie. Dla mnie korzystny interes.

A jeśli nie zgodzę się na taki układ?

Mirek powoli odstawił kieliszek.

To jutro pakujesz walizka. Mówię serio, Jagoda. Mam dość tego przeciągania liny.

Jestem facetem, potrzebuję spokoju, nie wiecznie rozżalonej żony.

Nie potrafisz wybaczyć i zapomnieć idziemy osobno.

Ale wiedz: zabiorę wszystko, co będę mógł. I tylko własnej dumie będziesz mogła podziękować.

Wyszedł z kuchni. Jagoda siedziała w ciemności, wsłuchując się w plusk wody pod prysznicem. Wiedziała, że to wszystko szantaż i chamstwo.

Każda silna kobieta już by rzuciła mu tym kieliszkiem w pysk i wyszła w siną dal. Ale ona nie jest silna.

Ona jest przede wszystkim matką. Najważniejsze to myśleć o córce. W końcu każdy ma prawo popełnić błąd.

Mąż potknął się tylko raz, a przecież zasługuje na drugą szansę. Może chociaż dla Basi warto spróbować wszystko puścić w niepamięć…

Mamuś? usłyszała senny głosik w korytarzu.

Jagoda szybko wytarła oczy i spojrzała na próg stała tam Basia.

Mamusiu, miałam straszny sen. Gdzie jest tata?

Tata tu jest, myszko podniosła córkę i przytuliła mocno do siebie. Tata jest w łazience, nigdzie nie poszedł. Chodź do mnie, już dobrze. Jesteśmy razem.

Naprawdę? Basia wtuliła się nosem w jej szyję. Będziemy zawsze razem?

Jagoda zamknęła oczy, czując, jak jej serce pęka na kawałki.

Zawsze, kochanie. Zawsze.

Niosąc Basię do łóżka, Jagoda postanowiła: rodzinę będzie trzymać. Od jutra zacznie się uczyć zapominać o zdradzie. Ale to od jutra.