ZAPOMNIJ O MNIE NA ZAWSZE

Zapomnij o mnie na zawsze powiedziała, przerywając, moja córka Jagoda. Wszystko szło jak po maśle, a ja czułem litość zarówno do niej, jak i do byłego męża.

Ludzie uważali nas za porządną rodzinę, pełną miłości, zrozumienia i wsparcia. W jednej chwili wszystko legło w gruzach. Jagodzie właśnie skończyło się piętnaście lat trudny okres, a ojciec odchodzi do innej kobiety! Jak to pojąć, przyjąć? Jagoda wpadła w spiralę podejrzane znajomości, niepewni chłopaki, alkohol

Ja też nie wiedziałem, co zrobić z powracającym mężem. Wypędzić go czy wybaczyć? Wybaczyć, a potem żyć z ciągłym podejrzewaniem? Odpowiedzi nie było.

Mój przyjaciel Krzysiek potrafił kochać. Znamy się od ławki szkolnej. Zawsze pięknie podchodził, potrafił zadziwić i zachwycić. Zakochałem się w nim po uszy. Nie rozważałem żadnych innych kandydatów Krzysiek i tylko on! Rodzice również poparli mój wybór: Takiego zięcia nie znajdziesz. Ślub zorganizowaliśmy wspaniale, żeby zapamiętać go na całe życie.

Nadszedł codzienny rytuał. Krzysiek zawsze chciał go uprzyjemnić. Pewnego wieczoru wracam z pracy, a nasze łoże jest posypane płatkami róż. Zdziwiony pytam:

Po co ta ozdoba?

Pamiętasz, Jagodo? Tego dnia zająłem miejsce przy twoim biurku i bliżej się poznaliśmy zaśmiał się Krzysiek.

O Boże, nie wymyślaj! odparłem, choć serce mi rozkwitało. Młody mąż pamięta drobne chwile. To właśnie on, mój skarb

Po powrocie z delegacji Krzysiek przywiózł stertę kremów do twarzy.

Jagodo, każdy słoik i każdy flakonik został mi polecony, opowiem ci wszystko. Odłóż patelnie i garnki. Potrzebuję zadbane żony, nie kucharki usiadł mnie na kanapie obok siebie.

Czas mijał, a Krzysiek wciąż był czuły, troskliwy i uprzejmy. Byłem dumny z męża, a Jagoda go uwielbiała. Mieliśmy wspólny, tak powiedzmy, rodzinny biznes, który prosperował. Nie odmawialiśmy sobie niczego żyj i ciesz się.

Musieliśmy przeprowadzić się do innego miasta, do stolicy Warszawy. Tam otworzyły się lepsze perspektywy. Zostawiliśmy cały majątek i ruszyliśmy w nowe drogi. Wszystko szło gładko, jak po maśle. Biznes się rozwijał, a my poznaliśmy pewną bizneswoman, Karolinę, z własną firmą. Nawiązaliśmy współpracę, ale gdyby wiedziała, co z tego wyniknie, nie odwróciłaby głowy.

Czas był szczęśliwy, więc postanowiliśmy powiększyć rodzinę planowaliśmy drugie dziecko. Naivnie

Pewnego dnia Jagoda wróciła ze szkoły i ostrożnie zapytała:

Mamo, czy tata naprawdę jest w delegacji?

Oczywiście, a co, masz wątpliwości? odpowiedziałam, nieświadoma czegokolwiek.

Właśnie, Wiktoria widziała go w supermarkecie. Może się pomyliła odszedł do swojego pokoju.

Wiktoria była przyjaciółką Jagody, częstą gościńką w naszym domu. Zadzwoniłam do niej:

Halo, Wiktorio! Co u Ciebie? Spotkałaś dziś wujka Krzysia w supermarkecie? Nie mogę się z nim skontaktować.

Tak, ciociu Marto, widziałam go z jakąś dziewczyną. Przytulali się i głośno się śmiali opisała spotkanie.

A mój Krzysiek, nawiasem mówiąc, był już piąty dzień w drodze Uznałem, że poczekam na rozwinięcie akcji.

Trzy dni później Krzysiek wrócił, zmęczony, ale w dobrym humorze.

Jak delegacja? Udana? zacząłem zakręcać śruby.

Tak, w porządku odparł krótko.

Wiem wszystko, Krzysiu! Nie było żadnej delegacji! Kłamiesz! wykrzyczałem.

Skąd to wziąłeś, Marto? próbował się bronić.

Mam świadków twojej otwartej kłamcy stanąłem na swoim.

Marto, nakarm gościa z drogi, a potem przestań się gniewać odwrócił wszystko w żart.

Chciałem, by to był żart, przypadek, bzdura, ale prawda stała się oczywista. Nie miałem pojęcia, że straciłem ukochanego męża, nie dopilnowałem go. Pomiędzy nami zawisło milczenie, napięcie, nieporozumienie. Jagoda wyczuła, że w rodzinie są problemy. Dzieci od razu wyczuwają i czują zmiany w relacjach rodziców.

Nie chciałem wypytywać męża, grzebać w brudnej bieliźnie. Niech będzie, co będzie. Krzysiek nie odejdzie, wiedząc, że żona jest w ciąży.

Jednak wypadło nieodwracalnie. Zabrali mnie na oddział karetki do szpitala. Wyszłam z niego już bez dziecka. Ciąża przerwana. Lekarz tłumaczył to stresem. Czułem się jak odsłonięty przewód elektryczny.

U Krzysia ręce odpadły od obowiązków. Wkrótce odszedł do tej samej Karoliny, a nawet trochę pochwalił się prędkością.

Pozostałyśmy tylko ja i Jagoda. Płakaliśmy i płakaliśmy. Ziemia odpadała spod nóg. Świat się trząsł. Nie chciało się żyć. Gdyby nie Jagoda, rozstałbym się z życiem. Ale wyobraziłem sobie, jak Jagoda cierpi i płacze samotnie! Nie mogło tak być! Dzięki córce nie popełniłem grzechu. Jagoda, widząc mój rozpacz, starała się być przy mnie. Zbliżyłyśmy się w tamtym trudnym okresie.

Nocne wędrówki córki dobiegły końca. Jagoda nagle ucichła, potrzebowała ratować matkę. Musiałam nauczyć się na nowo żyć, oddychać, rozmawiać z ludźmi.

Dwa lata później pojawił się mój były mąż. Nie mogłem na niego patrzeć. Stał się dla mnie odrażający. Zbyt wiele bólu zadał naszej córce i mnie. To się nie wybacza. Oczywiście wpuściłam złą małżonkę pod dach. Co powie? Co sprawi przyjemność? Teraz łączy nas tylko Jagoda. Nic więcej. Wszystko przeszło jak woda w piasek bez śladu. Stoimy, milczymy, jak obcy i cisi.

Jak żyjecie, Marto? zadał głupi pytanie Krzysiek.

A co cię to obchodzi? Skąd nagle wspominasz nas? Tęskniłeś? starałem się żartować.

Jagoda w domu? chyba chciał w córce wsparcie znaleźć. Jagoda niechętnie wyszła z pokoju, złożyła ręce na piersi i spojrzała na ojca z pogardą.

Jagodo, córeczko, wybacz mi, proszę! Krzysiek był wtedy żałosny.

Zapomnij, że miałeś córkę! Jagoda wróciła do swojego pokoju.

Powtórzyć? drwiłem z byłego. Krzysiek odszedł.

Nasi wspólni znajomi opowiedzieli mi, że zalotnica mojego męża odebrała mu cały biznes i tak go zostawiła. Krzysiek został z niczym, więc przychodził do nas, licząc, że go wybaczą i przyjmą.

Trzy lata minęły. Jagoda studiuje na uniwersytecie, ja pracuję w dużej firmie. Żyjemy spokojnie, bez namiętności i rozterek. Cały spokój. Znowu snułem nierealne plany. Marzyłem, że Jagoda wyjdzie za dobrego chłopaka, a ja będę czekał na emeryturę. Myślałem, że kupię kotka lub psa i będę troszczyć się o zwierzątko. Czego jeszcze potrzebuję do szczęścia? Miałem wtedy trzydzieści siedem lat.

Los uśmiechnął się do mnie. Do naszej firmy często przyjeżdżały delegacje z Turcji. Jeden z tureckich gości, Fatih, okazał mi wyraźne zainteresowanie. Obdarzał mnie taką troską, że nie mogłem się otrząsnąć. Zataczał komplementy, podlizywał się, przynosił zielone trawy. Poddałem się losowi.

Szczerze mówiąc, ten niecodzienny Turk bardzo mi się spodobał. Inteligentny, przystojny, uprzejmy. Wkrótce wzięliśmy ślub. Fatih zachwycił moich rodziców. Mama i tata początkowo byli zszokowani zięciem cudzoziemcem, ale Fatih karmił ich tureckimi potrawami, żartował i zaprosił ich do Ankary. Rodzice pobliskiem pobłogosławili nasz związek.

Ale nie mniej ważne było błogosławieństwo mojej córki. Jagoda, patrząc na mnie szczęśliwego i zakochanego, oczywiście wyraziła zgodę.

Mamusiu i Fatih, bądźcie szczęśliwi na zawsze!

Po pewnym czasie Jagoda wybaczyła nieodpowiedzialnego ojca i nawet zaprosiła go na własny ślub.