Zamierzamy świętować Sylwestra w Twojej willi. Przyszłam po klucze – powiedziała siostra męża.

Planujemy świętować Nowy Rok w twoim domu pod lasem mówi siostra mojego męża, przychodząc po klucze. Po co jeździć na wieś? W dwójkę w domu też świetnie przywitasz Nowy Rok. A u nas duża rodzina: troje dzieci. Trzeba im coś wymyślić na ferie! wykrzykuje Agnieszka, nie ukrywając irytacji. Czy wyobrażasz sobie, jak to jest żyć z trójką dzieci?

Nie, nie wyobrażam odpowiada spokojnie Alicja. My z Michałem nie myślimy jeszcze o dzieciach. Najpierw musimy zdobyć mieszkanie i stałą pracę, a dopiero potem planować rodzinę.

No właśnie! My z Grzegorzem nic nie planowaliśmy! protestuje Agnieszka.

To żyjecie z zasiłków rodzinnych zauważa Alicja. Grzegorz przeskakuje z jednego etatu na drugi, nie ma stabilności. Ja tak nie chcę żyć!

To nasza sprawa. Nie licz cudze pieniądze! ryczy Agnieszka. Więc daj klucze od domu?

Nie odpowiada stanowczo Alicja. Mamy już zaplanowane świętowanie tam z przyjaciółmi.

To się dogadajcie! Jeśli nie dasz kluczy po kciukach, zadzwonię do Michała i powiem mu, jak mnie obrażasz grozi Agnieszka.

Proszę bardzo, ile chcesz uśmiecha się Alicja.

Agnieszka robi niezadowoloną minę i wychodzi z mieszkania.

***

Dom pod lasem, na który patrzyła bratowa, należy do Alicji po stronie babci. Babcia Walentyna, staruszka, mieszka w mieście pod stałą opieką syna i synowej.

Dom pod lasem to właściwie tradycyjny wiejski domek z pełnym wyposażeniem. Pięć lat temu rodzice Alicji rozbudowali go, tworząc łazienkę dla Walentyny i montując klimatyzację.

Babcia Walentyna początkowo nie chciała wyjeżdżać z miasta, ale z biegiem lat rozważa przeprowadzkę. Nakazuje, by nie sprzedawać domu i dbać o ogród, by żadne drzewko nie ucierpiało na mrozie.

Alicja prosi rodziców o zaufanie w opiece nad domem. Pamięta, jak w dzieciństwie spędzała wakacje u babci te wspomnienia są jednymi z najjaśniejszych w jej życiu.

Po rozmowie z mężem Alicja postanawia przeprowadzić kosmetyczny remont: wymienić tapety, pomalować sufity, zmienić lampy i odnowić nieco mebli na nowoczesne.

Zainwestowano sporo sił i pieniędzy, ale teraz w domu można wygodnie spędzać weekendy o każdej porze roku. Dlatego młode małżeństwo bez wahania zaprasza przyjaciół na Nowy Rok.

Wtedy wchodzi Agnieszka i domaga się, by Alicja oddała jej domek. To bezczelne! Twierdzi, że Michał jest młodszy i powinien ustąpić starszej siostrze. Alicja nie rozumie, co ma wspólnego dom babci, i nie czuje się winna odrzuceniu.

***

Agnieszka czerwieni się ze złości i frustracji. Zamiast dzwonić do młodszego brata, przychodzi do jego pracy. Michał początkowo nie rozumie, co się dzieje, gdy w połowie dnia widzi, jak siostra wdziera się do jego biura.

Michał! woła głośno, przyciągając uwagę współpracowników. Musimy natychmiast porozmawiać!

Cisza! przerywa mu brat. Tu pracują ludzie. Chyba nie wiesz, co to jest szacunek. Chodźmy do papierosa.

Michał zapala papierosa, czując, że wizyta siostry nie zapowiada nic dobrego.

Czego chcesz? pyta krótko.

Żądam kluczy od waszego domu pod lasem! krzyczy Agnieszka.

Jaki dom? nie od razu rozumie, o co chodzi. A! Masz na myśli ten wiejski domek?

Tak właśnie potwierdza Agnieszka, marszcząc usta. Mam już plany na Nowy Rok! Musisz porozmawiać z żoną i odebrać od niej klucze krzyżuje ręce na piersi, nie zamierzając się wycofać.

Nawet gdybym mógł, nie zrobiłbym tego. Skąd wzięłaś taką śmiałość, żeby wymagać tego? pyta oburzony Michał. Dziś jest już 25 grudnia, a normalni ludzie informują o planach z wyprzedzeniem!

Nie ucz mnie żyć, drobiazg! ryczy siostra.

Mamy różnicę zaledwie pięć lat! W dzieciństwie może to było odczuwalne, teraz już nie próbuje wytłumaczyć Michał. Mój przerwa się skończyła, czas wracać do domu.

Agnieszka odchodzi jeszcze bardziej niezadowolona, ale nie zamierza się poddawać.

***

Rano, 31 grudnia, Alicja pędzi po sklepach, podczas gdy Michał kończy ostatni dzień pracy w roku. Twierdzi, że po obiedzie będzie wolny i zdążą na czas, choć żona wciąż się martwi.

Na szczęście wszystko idzie zgodnie z planem i o szóstej wieczorem para przyjeżdża do wsi. Trochę walą się z wodą, by wypełnić przyłącza. Do dziewiątej wieczorem zaczynają się zbierać goście, by wspólnie postawić stół, upiec kiełbaski i pożegnać mijający rok.

Michał, chyba ktoś podjechał zauważa Alicja. Pewnie Irena z Piotrem przyjechali wcześniej, żeby pomóc. Są u nas najbardziej punktualni! dodaje z uśmiechem.

Pojadę ich przywitać i pomogę z rzeczami odpowiada Michał.

Oczywiście Alicja jest szczęśliwa, emocje ją przytłaczają. Wreszcie Nowy Rok odbędzie się tak, jak zawsze marzyła: na świeżym powietrzu wśród ukochanych przyjaciół.

Michał szybko zakłada kurtkę puchową i wychodzi na podwórko. Otwierając bramę, jest zszokowany.

Cześć, braciszku! woła Agnieszka i całuje brata w oba policzki. Szczęśliwego Nowego Roku!

Michał potrzebuje chwili, by się otrząsnąć. Gdy Grzegorz wyciąga rzeczy z samochodu, Agnieszka gada o świętach, ale Michał go nie słucha, wciąż próbując pojąć, co siostra robi na progu ich domu.

W końcu potrząsa głową i mówi:

Co tu robicie? Wszystko ustaliliśmy tydzień temu!

No wiesz unosi brwi Agnieszka. To ty zdecydowałeś, a ja nie mówiłam, że się zgadzam.

Michał, po co tu stoicie? podchodzi Alicja. Agnieszka? pyta zdziwiona, widząc starszą siostrę męża.

Tak! odpowiada z dumą. Nie wszystko idzie tak, jak chcesz dodaje z samozadowoleniem.

Gdy Grzegorz próbuje wnieść pierwsze torby do domu, Michał chwyta go za rękę.

Nie wejdziesz do środka mówi surowo.

Agnieszka pomaga dzieciom odpiąć pasy, a gdy słyszy surowość wobec męża, od razu atakuje brata.

Natychmiast puśćcie Grzegorza! ryczy.

Nie puszczę. Zbierzcie się i od razu wyjeżdżajcie! podnosi głos Michał.

Co to powiedziałeś? pyta Agnieszka z pogardą, chwytając rękę brata.

Co słyszałaś!

Nie wyjedziemy nigdzie mówi wyniosło kobieta. Mamy pełny samochód dzieci.

Kocham siostrzeńców, ale dziś będą świętować Nowy Rok w innym miejscu wyjaśnia Michał. Nie wejdziecie do domu grozi.

Czy wezwiesz policję? pyta sarkastycznie Agnieszka.

Zadziałałabym, gdyby nie był sylwester wtrąca Alicja. Lepiej odejdźcie spokojnie, bo zaraz przyjedzie moja przyjaciółka z mężem bokserem. On na pewno nie pozwoli wam wejść uśmiecha się.

Grozisz mi? drwi Agnieszka.

Nie, naprawdę grożę. Wyjedźcie! rozkazuje Alicja.

Michał i Alicja zamykają bramę, nie wpuszczając nieproszonego gościa. Agnieszka i Grzegorz nie mają wyboru, niż wrócić do domu. Po drodze Agnieszka wyśmiewa Grzegorza.

Nie mogłaś go po prostu popchnąć? krzyczy. Co za nieudacznik!

Wrócili do domu, w którym mieszkają od kilku lat. Obok nich mieszka i matka Agnieszki i Michała Eugenia Łucja, która nie rozmawia z synem od pięciu lat, odkąd się ożenił.

Teraz i ja przestanę rozmawiać z Michałem mówi matka, rzucając płaszcz w róg pokoju.

Co? spogląda z podejrzliwością Eugenia.

Wypędzili nas z domu pod lasem. Wyobrażacie sobie? oburza się kobieta. To nie do pomyślenia! A jego żona jest jeszcze gorsza! Chciała wezwać policję, jakbyśmy byli złodziejami.

Dlatego nie mam z nim kontaktu. Pamiętasz, jak chciałam się do nich wprowadzić, a oni się sprzeciwili? Mówili, że mamy małe mieszkanie, więc nie ma miejsca dla naszej trójki!

Ojej, nie mów, mamo! Ta Alicja kompletnie zepsuła naszego Michała.

Dzieci w międzyczasie ganiają się po domu, a Agnieszka z Eugeną Łucją chętnie popijają szampana i oglądają Ironię losu. W tym czasie Grzegorz, nie dając sobie spokoju, puka na kuchnię.

W końcu Alicja i Michał czekają na gości i razem przygotowują się do świętowania Nowego Roku. Wokół panuje radość, śmiech i uśmiechy. Alicja delikatnie przyciąga Michała na bok od zgiełku i szepcze:

Muszę ci coś powiedzieć.

Podaje mu zdjęcie z badania USG.

Serio? patrzy zdumiony Michał. Będziemy mieli dziecko?

Tak potwierdza Alicja z radością.

Michał obejmuje żonę i całuje.

To najwspanialszy prezent! uśmiecha się, mówiąc to.