Zabroniłam mężowi odwiedzania “lepszych” sklepów, bo uważam je za zwykłe zdzierstwo.

Wyszłam za mąż za dosyć bogatego człowieka. Andrzej ma własną firmę i kilka nieruchomości, które wynajmuje. Pobraliśmy się dwa lata temu, a ja wciąż nie mogę się przyzwyczaić do tego, że mój mąż robi zakupy w “lepszych” sklepach.

Pochodzę z bardzo zwyczajnej rodziny. Nie powiem, że żyliśmy w biedzie. Raczej normalnie, tak jak wszyscy. Nawet kiedy dorosłam, zaczęłam pracować i całkiem nieźle zarabiać, nie zmieniłam zbytnio swojego standardu życia.

W wieku 29 lat wyszłam za Andrzeja i pewnego razu poszliśmy razem na zakupy. Pamiętam to wyjście, bo pierwszy raz byłam w tym akurat sklepie. To był spożywczy market, a właściwie delikatesy. W zasadzie produkty były te same, co w innych sklepach. Różniły się jedynie ceną, która była po prostu oburzająca. Żeby jeszcze chodziło o coś wyszukanego, ale naprawdę nie rozumiem, dlaczego w normalnym sklepie chleb kosztuje 4 złote, a tutaj 9 – przecież są dokładnie takie same.

Na moje pytania, dlaczego tu jest tak drogo, sprzedawczynie odpowiadały, że nie wiedzą. Takie tu mają ceny i już.

I dotyczyło to prawie każdego produktu. No pewnie, mieli tam różne egzotyczne towary, których cena mogła być wyższa, ale większość to nic szczególnego i zwykła drożyzna.

Przez cały czas powtarzałam Andrzejowi, że to nie jest normalne. Nie potrafił mi nic na to odpowiedzieć – pewnie, jak większość mężczyzn, nawet nie spojrzał na cenę i brał pierwszą rzecz, jaka mu wpadła w ręce. Ale to nie w moim stylu, jakiś rozsądek w wydawaniu pieniędzy trzeba jednak zachować.

To był pierwszy i ostatni raz, kiedy odwiedziłam ten sklep. Mój mąż też nie mógł już tam robić zakupów. Zaoszczędzone pieniądze lepiej przekazać na cele charytatywne niż wydać je na absurdalnie drogie jedzenie.

Zastanawiam się, co wy myślicie o takich “delikatesach” z wysokimi cenami? Robiliście w nich kiedyś zakupy?