Wykorzystujesz naszą babcię! Ona opiekuje się twoim dzieckiem, a mojego nawet w weekendy nie chce wziąć – rodzinne dylematy, kto ma prawo do pomocy babci w kryzysowej sytuacji

Wiesz co, muszę Ci opowiedzieć, co się ostatnio wydarzyło, bo aż mi się śmiać chce, ale i trochę przykro mi było.

Sytuacja wyglądała tak: mój synek, Staś, ma już cztery lata i choć zrobiłby dla mnie wszystko, to jednak broi jak każdy czterolatek wiesz, żadnego dziecka nie nazwałabym aniołkiem, już tak mają! Do tego, jak wiesz, jestem w drugiej ciąży i to właśnie tu zaczął się problem.

Przyszedł dzień, gdy poszłam na kolejną wizytę do ginekologa na ulicy Pięknej w Warszawie. I od razu dostałam skierowanie do szpitala na Madalińskiego, bo coś lekarza zmartwiło. Nie było nawet czasu się spakować, po prostu musiałam pójść od razu. I co z moim Staśkiem kto się nim zajmie?

Mój mąż Michał akurat był na delegacji w Gdańsku, miał wrócić dopiero po dziesięciu dniach. Moi rodzice oboje pracują tata w banku, mama w księgowości, i nie mogli wyjść z pracy na tydzień. Nigdzie w rodzinie nie znalazłam nikogo wolnego. Wtedy właśnie babcia Zofia powiedziała, że pomoże. Sama zaproponowała, że zajmie się Stasiem do czasu, aż wrócę. Szczerze mówiąc, obawiałam się babcia ma już siedemdziesiątkę na karku, a Staś jest szybki jak błyskawica No ale cóż.

Ustaliliśmy, że moi rodzice, po pracy, będą wpadać do domu babci i zajmą się nim wieczorem, a w ciągu dnia babcia z nim zostanie. I tak właśnie zrobiliśmy.

Trochę się stresowałam, nie ukrywam, bo to przecież moje dziecko, ale nie było innego wyjścia. Dzwoniłam do babci kilka razy dziennie, pytałam, co u nich. I wyobraź sobie, zupełnie się dogadali! Staś z babcią znalazł wspólny język i tydzień minął błyskawicznie. Potem przyjechał Michał z Trójmiasta i przejął pałeczkę.

Już prawie miałam wracać do domu, jak zadzwoniła do mnie siostra, Basia, i taka była wściekła na mnie. Mówi, że jej córka Hania, dwuletnia, i że ona od jakiegoś czasu próbowała babcię namówić na opiekę nad wnuczką i babcia się nie zgodziła, bo takie maluchy to za duże wyzwanie. Basia ponoć już prawie na kolanach babcię błagała, żeby została na noc z Hanią, ale babcia nie i już!

Zarzuciła mi, że wykorzystałam babcię! Wyobrażasz sobie?

No więc mówię jej: Basia, przecież byłam wtedy w szpitalu. Co miałam zrobić, zabrać Stasia na oddział? Prosiłam cię też, może się nim zajmiesz, a ty nie chciałaś. A teraz masz do mnie pretensje, bo chciałaś zostawić swoją córkę na weekend u babci, żeby odpocząć sobie i mieć czas na kawę z psiapsiółką? Słuchaj, to nie to samo! Zostawić dwulatkę u starszej osoby to zupełnie co innego niż czterolatka. Zabierz ją do rodziców, jeśli nie chcesz z nią zostać.

Ale Basia twierdzi, że jej rodzice nie chcą pilnować Hani i wszystko jest na jej głowie

Moim zdaniem ona grubo przesadza. No wiesz, naprawdę jest różnica między opieką nad dwuletnią a czteroletnią pociechą. Gdybym tylko miała wybór, nigdy bym Stasia nigdzie nie oddała. Ale dla Basi jestem niby ta zła, bo naciągnęłam babcię Ech, rodzina!